Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.
(mapa_mostu, mapa_stacji kolejowej, mapa_Cafe_Serein, recenzje)
To jest zawartość premium! Aby uzyskać do niego dostęp, pobierz nasz
Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and SnorkelGodziny otwarcia: Otwarte 24 godziny na dobę, 7 dni w tygodniu (najlepiej zwiedzać o wschodzie lub zachodzie słońca)
Wstęp: Bezpłatny
Dostęp: Piesi i motocykle dzielą jeden pas; samochody nie są dozwolone
Sugerowany czas trwania wizyty: 45–60 minut (lub dłużej w przypadku spacerów fotograficznych)
Most Long Biên (Cầu Long Biên) jest symbolem odporności, historii i charakteru Hanoi. Ta starzejąca się żelazna konstrukcja, rozciągająca się nad rzeką Czerwoną, była kiedyś znana jako „pozioma wieża Eiffla” w Indochinach. Zbudowany na początku XX wieku przez Francuzów i niegdyś zbombardowany przez siły amerykańskie, most Long Biên był świadkiem kolonializmu, wojny i pokoju, zdobywając szanowane miejsce w zbiorowej pamięci Wietnamu.
Dziś jest to żywe muzeum, wciąż czynne, pełne motocykli, pieszych i sprzedawców. Oferuje spektakularne widoki na rzekę, okolicę i miasto, co czyni go niezbędnym przystankiem dla miłośników historii, fotografów i ciekawskich podróżników.
Dla nas most Long Bien był jedną z głównych atrakcji Hanoi.
Oto kilka zdjęć, które zrobiliśmy:
Most Long Biên (pierwotnie nazwany Pont Doumer) był sztandarowym projektem infrastrukturalnym francuskiego reżimu kolonialnego, nazwanym na cześć Paula Doumera, generalnego gubernatora Indochin, który później został prezydentem Francji.
Budowę rozpoczęto w 1898 r., a zakończono w 1902 r., a podjęła się nią firma Daydé & Pillé z Paryża, firma powiązana ze szkołą inżynierii żelaza Gustave'a Eiffela.
Został zaprojektowany jako most wspornikowy, rozciągający się na długości 1,68 km przez rzekę Czerwoną, z 19 stalowymi przęsłami i 20 masywnymi kamiennymi filarami.
Most został zbudowany, aby połączyć Hanoi z miastem portowym Hajfong i dalej, zapewniając kluczową trasę transportu ryżu, węgla i minerałów z północnego Wietnamu na wybrzeże i z powrotem do Francji.
W momencie ukończenia był uważany za jeden z najdłuższych mostów w Azji i cud nowoczesnej inżynierii w świecie kolonialnym.
Jednak wielkość była także symbolem imperialnej dominacji. Został sfinansowany i zbudowany przede wszystkim po to, aby służyć francuskim interesom gospodarczym i strategicznym, a nie lokalnym społecznościom wietnamskim.
Most Long Biên był czymś więcej niż projektem użyteczności publicznej — zmienił Hanoi na zawsze:
Pomogło to zdefiniować nowoczesną geografię przemysłową miasta, tworząc bezpośrednie połączenie kolejowe między centralnym Hanoi a innymi północnymi prowincjami.
Teren pod mostem i wokół niego stał się miejscem rynków, dworców kolejowych i osiedli robotniczych.
Wietnamczycy zaczęli patrzeć na to z podziwem i ambiwalencją: to prawda, cud inżynierii, ale także symbol obcych rządów.
Most stał się kluczowym celem wielu wojen, nabierając nowego znaczenia podczas XX-wiecznych walk Wietnamu o niepodległość.
Używany zarówno przez siły francuskie, jak i Việt Minh, odgrywał rolę w transporcie żołnierzy i zaopatrzenia.
Po klęsce Francji pod Điện Biên Phủ stał się symbolem zwycięstwa narodowego i dumy Wietnamu Północnego.
Most był wielokrotnie bombardowany przez siły amerykańskie, które postrzegały go jako krytyczny węzeł logistyczny dla szlaku Ho Chi Minha i szlaków zaopatrzeniowych do Hanoi.
Po raz pierwszy został zaatakowany w sierpniu 1967 r. i ponownie w 1972 r. podczas kampanii Linebacker.
Pomimo ciężkich zniszczeń wietnamscy robotnicy wielokrotnie go odbudowywali, często ręcznie i pod wielkim niebezpieczeństwem.
Jego przetrwanie stało się punktem zjednoczenia narodu, a na plakatach propagandowych nazwano go „Żelaznym Smokiem Czerwonej Rzeki” – symbolem wytrzymałości narodu.
W latach powojennych zbudowano nowsze mosty (takie jak Chương Dương i Vĩnh Tuy), aby dostosować się do współczesnego ruchu. Most Long Biên nie był już główną arterią, ale:
Pozostał funkcjonalny dla pociągów, motocykli, rowerów i pieszych.
Stał się ukochanym reliktem historycznym – idealizowanym w literaturze, filmie i poezji.
W latach 90. i 2000. rozpoczęły się dyskusje na temat jego wyburzenia lub modernizacji, ale silny sprzeciw opinii publicznej doprowadził zamiast tego do zachowania i adaptacyjnego użytkowania.
Styl: Most wspornikowy o 19 stalowych przęsłach, wsparty na 20 kamiennych filarach zagłębionych głęboko w korycie rzeki.
Przybory:: Importowana stal francuska, większość konstrukcji jest nitowana ręcznie.
Centralne tory kolejowe są oddzielone po obu stronach ścieżką dla motocykli i jedną, lekko wzniesioną ścieżką dla pieszych. W niektórych obszarach chodnik jest zablokowany i piesi muszą korzystać ze ścieżki dla motocykli.
Podziwiaj wspaniałe widoki na rzekę Czerwoną, plantacje bananów i pływające wioski rybackie. Uwielbialiśmy malowniczy spacer po moście.
Zardzewiałe żelazne dźwigary, starzejące się tory kolejowe i otwarte niebo sprawiają, że jest to ulubione miejsce fotografów, szczególnie o wschodzie i zachodzie słońca.
Rób portrety przejazdów kolejowych, sprzedawców i życia ulicznego lub rób szerokokątne widoki delty rzeki poniżej.
Najbardziej instagramowe miejsce (mapa) można dojechać ze stacji kolejowej Long Bien (mapa). Ale bądź ostrożny, aby dotrzeć do najbardziej kultowego miejsca do zdjęć, będziesz musiał przejść krótki dystans po torach, a jeśli nadjedzie pociąg, nie będziesz miał dokąd pójść. Planuj więc z wyprzedzeniem i upewnij się, że w zasięgu wzroku nie ma pociągu.
To jest zawartość premium! Aby uzyskać do niego dostęp, pobierz nasz
Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and SnorkelTo jest zawartość premium! Aby uzyskać do niego dostęp, pobierz nasz
Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel
Most Long Biên nadal prowadzi przez środek jednej czynnej linii kolejowej.
Pociągi kursują kilka razy dziennie — to niezapomniany moment, gdy patrzymy (i czujemy), jak most drży podczas przejeżdżania.
Szczególnie fotogeniczne są pociągi poranne i późne popołudnie.
Zejdź ze środkowego mostu rampą i schodami, aby dostać się do plantacji bananów i ogrodów warzywnych na wyspie Banana Island / Red River Island / Bãi Giữa. Zdecydowanie zalecamy zwiedzanie wyspy, choćby na 15 minut. Oprócz drzew bananowych zobaczysz kozy i ludzi pracujących na polach itp.
Obszar ten oferuje wiejski wypoczynek w sercu Hanoi, gdzie rolnicy zajmują się działkami, a dzieci bawią się na polach.
W Backpack and Snorkel Travel Guides promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz wycieczki GuruWalk i Viator.
bezpłatne wycieczki GuruWalk
płatne wycieczki Viatorem
Gdzie chcesz teraz iść?
Autor: Rudy w Backpack and Snorkel
Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.
Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:
Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: