Przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel na dzień 2: Piesza wycieczka z przewodnikiem po Monte Albán, historycznej dzielnicy Oaxaca - Przewodnik turystyczny po Oaxaca Purple

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Monte Alban było przez około 1000 lat jednym z najwcześniejszych miast Mezoameryki i ważnym ośrodkiem społeczno-politycznym i gospodarczym kultury Zapoteków. Dziś jest to najważniejsze miejsce historyczne w stanie Oaxaca. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.

Dziś jest twój pierwszy pełny dzień w Oaxaca. Zacznij od najważniejszego miejsca historycznego w Oaxaca: Monte Albán. Następnie będziesz miał czas na obejrzenie witryn, na które nie miałeś czasu wczoraj, i możesz odwiedzić dodatkowe witryny.
Zakończ dzień tradycyjnym jedzeniem z Oaxaca w prawdopodobnie najlepszej restauracji w Oaxaca, a wieczór zakończ oglądaniem ludzi w Zocalo.

1 = Monte Alban

2 = Bazylika Nuestra Señora de la Soledad

3 = Los Danzantes

W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.

Wycieczka piesza z przewodnikiem po Zona Arqueológica de Monte Albán

Na wysokości 1940 m nad poziomem morza, na sztucznie wypoziomowanym grzbiecie, około 9 km na wschód od Oaxaca, znajduje się stanowisko archeologiczne mezoamerykańskiego miasta Monte Alban.
Założone około 500 rpne Monte Alban było jednym z najwcześniejszych miast Mezoameryki i było ważnym ośrodkiem społeczno-politycznym i gospodarczym kultury Zapoteków przez około 1000 lat, znacznie dłużej niż inne znane miasta, takie jak Teotihuakan I Tikal i w pobliżu Mitla i Yagula.

Niestety Monte Alban zostało opuszczone około 500 – 750 r. n.e., czyli na długo przed powstaniem pisanych wzmianek historycznych, w związku z czym pierwotna nazwa miasta nie jest znana.
Nawet pochodzenie dzisiejszej nazwy Monte Alban nie jest znane. Uważa się, że może ono pochodzić od zniekształconego, rodzimego imienia Zapoteków lub być nawiązaniem do hiszpańskiego żołnierza z epoki kolonialnej imieniem Montalbán, a nawet do wzgórz Alban we Włoszech.

Wczesne wykopaliska w Monte Alban miały miejsce w XIX i na początku XX wieku, ale trwały do ​​​​1931 r., zanim przeprowadzono wykopaliska naukowe na dużą skalę. Większość tego, co widzisz dzisiaj, została zrekonstruowana w tamtym czasie.

Więcej wykopalisk przeprowadzono w latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku, a w latach dwudziestych XX wieku będzie ich więcej.

Wykopaliska wykazały, że teren Monte Alban był niezamieszkany przed 500 rokiem p.n.e. Leżyło na ziemi niczyjej, pomiędzy kilkoma mniejszymi miastami w pobliżu, które regularnie toczyły między sobą wojny.
Około 500 rpne Monte Alban zostało założone na łatwym do obrony grzbiecie na ziemi niczyjej, a jego populacja szybko wzrosła do około 5200 na 300 rpne, prawdopodobnie w wyniku migracji z niektórych mniejszych miast, które, jak się wydawało, straciły podobną liczbę ludzi. Wiele wskazuje na to, że Monte Alban zostało celowo zbudowane jako stolica Zapoteków. Wydaje się również, że jedno z mniejszych miast, Tilcajete, mogło aktywnie sprzeciwiać się włączeniu do coraz potężniejszego Monte Alban.
Wydaje się, że około 150 r. populacja Monte Alban wynosiła około 17 200 osób, co czyniło je wówczas jednym z największych miast Mezoameryki.
Wraz ze wzrostem wpływów pojawiło się pragnienie większej władzy i wiele wskazuje na to, że miasto rozszerzyło swój zasięg poprzez działania wojenne i kolonizację.
W fazie Monte Albán IIIA (200–500 p.n.e.) Monte Alban było stolicą głównej regionalnej siły politycznej, która dominowała w Dolinie Oaxaca i na większości wyżyn Oaxaca i miała kontakty z Teotihuakan.
Podczas fazy IIIB/IV Monte Alban potęga miasta spadła, a Monte Alban zostało w dużej mierze opuszczone około 800 roku naszej ery.
Później stwierdzono jedynie ponowne zajęcie niektórych części miasta na małą skalę i oportunistyczne ponowne wykorzystanie wcześniejszych obiektów.

Samodzielna piesza wycieczka po Monte Albán

Poniższa mapa pokazuje cele Twojej pieszej wycieczki po Zona Arqueológica de Monte Albán:

1 = Centrum dla zwiedzających

2 = Budynek X

3 = Grób 104

3a = Grób zamieszkania 103

4 = Kompleks VG

5 = El Palacio del Ocote

6 = Budynek D

7 = Budynek VG

8 = Budynek E i Stela VGE-2

9 = Świątynia Dwóch Kolumn

10 = Budynek I

11 = Patio Hundido / Zatopione Patio

12 = Budynek B

13 = Platforma Północna

14 = Budynek A

15 = Boisko do gry w piłkę

16 = Stela 9

17 = Stela 15

18 = Budynek II

19 = Budynek P

20 = Pałac

21 = Kopiec Q

22 = Platforma Południowa

23 = Budynek J/Obserwatorium

24 = System M

25 = Galeria de los Danzantes

26 = Budynek L / Budynek Tancerzy

27 = Budynek IV / Budynek K

28 = Stela 18

29 = Budynki G, H i I

30 = Platforma ozdobiona klejnotami

31 = Grób 56

32 = Grób 7

Rozpocznij pieszą wycieczkę z przewodnikiem po Zona Arqueológica de Monte Albán w centrum dla zwiedzających, w którym kupisz bilety wstępu.

1) Centrum dla zwiedzających

Zanim odwiedzisz to miejsce, poświęć kilka minut na oglądanie eksponatów w centrum dla zwiedzających. Na wystawie prezentowane są skarby znalezione w piramidach i grobowcach oraz rzeźbione kamienie, które przywieziono tutaj w celu ochrony przed warunkami atmosferycznymi.
Centrum dla zwiedzających posiada również toalety, restaurację i cień.

Teraz wyjdź z centrum dla zwiedzających, przejdź przez bramę wejściową i podążaj ścieżką w prawo.

2) Budynek X

Obudowa ta jest doskonałym przykładem superpozycji struktur architektonicznych typowych dla Mezoameryki. Wraz z pozostałościami tej świątyni usunięto część platformy, co pozwoliło na odkrycie wcześniejszej konstrukcji. Wypełnienie z cegły i kamienia, oprócz jakości sztukaterii, zapobiegło jej zniszczeniu. Aby go zachować, zastosowano nowe cegły Adobe, wykonane z tej samej ziemi.
W ten sposób ten starożytny system konstrukcyjny zostaje zachowany i zakonserwowany. Dolna budowla pochodzi z okresu Il (100 p.n.e. – 350 n.e.), a górna z IIIB-IV (500 – 800 r. n.e.).

Kontynuuj ścieżkę i dojdź do grobowca 104.

3) Grób 104

Grób 104 był elegancką rezydencją jednego z prominentnych obywateli Monte Alban. Ściany otaczające dom zgrupowane są wokół centralnego patio, a znajdujący się w środku grobowiec został kolorowo pomalowany, przedstawiając księży niosących dary. W grobowcu odkryto liczne gliniane artefakty. Wejście do grobowca jest zamknięte.
Reprodukcję grobowca można znaleźć m.in Narodowe Muzeum Antropologiczne w Meksyku.

3a) Grób mieszkalny 103

W odróżnieniu od innych rezydencji tego miasta, które w swoich wnętrzach mieszczą pojedyncze grobowce, obiekt ten zawiera co najmniej cztery grobowce (groby 110, 112, 103 oraz grób nienumerowany), nadając budowli charakter krypty rodzinnej. Główny grobowiec ma polichromię, a wejście do niego skierowane jest na zachód. To mieszkanie ma wejścia wychodzące na cztery strony świata i niektóre grupy pokoi z własnymi patio.
W pobliżu znajdują się liczne mniejsze rezydencje z prostszymi pochówkami, tworzące autentyczną nekropolię z wieków od 500 r. do 800 r. n.e. (okres IIIB-IV).

Teraz cofnij swoje kroki. Krótko przed tym, jak dotrzesz do celu 2) Budynek X, po prawej stronie zobaczysz ścieżkę prowadzącą pod górę. Podążaj pod górę, a zobaczysz budynki 4) Kompleks VG przed tobą.

4) Kompleks VG

Wierzchołek geodezyjny (Vértice Geodésico lub VG) to nowoczesny topograficzny punkt pomiarowy, oznaczony brązowym punktem odniesienia i używany przez agencje rządowe do mapowania.

Cztery platformy świątynne wyznaczają kompleks ceremonialny z okresu IIIB-lV (500 – 800 n.e.). Od północy, wschodu i południa znajdują się wysokie platformy budynków D, VG i E, na których wzniesiono świątynie ze ścianami z cegły. Na wschodzie znajduje się Świątynia Dwóch Kolumn; kolumny, wykonane z kamienia, którego nie można znaleźć lokalnie w Monte Alban, przedstawiają płaskorzeźby „Boga ptaka o szerokim dziobie” i podtrzymują dach.

Za kilka minut rozpoczynamy zwiedzanie Kompleksu VG.

Najpierw jednak skręć w lewo.

5) El Palacio del Ocote

Kompleks ten stanowił część najbardziej ekskluzywnych obszarów mieszkalnych Platformy Północnej. Pałac składa się z centralnego patio otoczonego grupami pomieszczeń o różnej wielkości. Jego wymiary i duża liczba mieszkań sugerują, że Pałac zamieszkiwała liczna grupa o wysokiej randze społecznej. Zamiast grobu jest ołtarz; anomalia ta wskazuje, że kompleks miał charakter ceremonialny. Jego pozostałości architektoniczne datowane są na lata 300–600 n.e.
Dziś zachowały się jedynie fundamenty murów pałacu. Kiedyś mieszkanie miało podłogę z wapienia i piasku pomalowanego na czerwono; sufity, prawdopodobnie wykonane z belek i innych materiałów, z czasem zniknęły.

Teraz odwróć się i idź pod górę do 4) Kompleks VG, z dwiema piramidami po lewej stronie. Wejdziesz teraz do kompleksu VG.

6) Budynek D

Budynek D jest najbardziej wysuniętym na północ budynkiem Zespołu VG z okresu IIIB-lV (500 – 800 n.e.).

Można się wspiąć, aby podziwiać piękny widok na kompleks VG.

7) Budynek VG

Budynek VG jest najbardziej wysuniętą na wschód budowlą Zespołu VG z okresu IIIB-lV (500 – 800 n.e.). Wspinaczka jest zabroniona.

8) Struktura E-Sur i Stela VGE-2

Budynek E został powiększony w kierunku południowym w okresie IIIB–IV i zbudowano klatkę schodową od powierzchni Platformy Północnej do szczytu Budynku E, gdzie zbudowano świątynię zwróconą na południe.
Na platformie na klatce schodowej wzniesiono dużą kamienną płytę, zwaną stelą, na której wyrzeźbiono przedstawienia osób z klasy rządzącej Monte Albans. Cztery z pięciu osób to kobiety, a każda osoba jest pokazana ze swoim kalendarzem i imieniem. Główne postacie – starsza kobieta i młodszy mężczyzna przedstawieni jako jaguar – biorą udział w rytuale, który prawdopodobnie ma związek z przekazaniem władzy między pokoleniami.
Pozostałe trzy kobiety mogą być krewnymi.
Okres późny IIIB-IV: 800 r. n.e

Można się wspiąć, aby podziwiać piękne widoki na kompleks VG i resztę Monte Alban.

Wrócisz później do bazy na południowym krańcu tego budynku, aby mieć lepszy widok na stelę.

9) Świątynia Dwóch Kolumn

Pochodzi z okresu IIIB-lV (500 – 800 n.e.). Kolumny, wykonane z kamienia, którego nie można znaleźć lokalnie w Monte Alban, przedstawiają płaskorzeźby „Boga ptaka o szerokim dziobie” i podtrzymują dach.

10) Budynek I

W trakcie eksploracji tej budowli podjęto próbę określenia sekwencji czasowej etapów budowy. Większość elementów architektonicznych pozostawiono w stanie takim, w jakim zastał je archeolog. Niewiele zrobiono, aby chronić i badać ten budynek, w związku z czym publiczność nie może się na niego wspinać w obawie, że kruche ściany mogą się zawalić.
Po świątyni pozostały jedynie ślady na górnej powierzchni, przy wejściu do świątyni, w której znajdowały się ofiary z okresu IllB-IV (500 – 800 n.e.).

Zejdź teraz po schodach w stronę dużej, zamkniętej przestrzeni, Sunken Patio.

11) Patio Hundido / Patio Zatopione

Zatopione patio ma wymiary 164 stóp x 164 stóp (50 m x 50 m) i jest zamkniętym obszarem, w którym znajduje się ołtarz pośrodku, na którym arcykapłani odprawiali obrzędy i ceremonie.

12) Budynek B

Świątynia ta ma co najmniej trzy etapy budowy, z których najstarszy reprezentuje świątynia ze ścianami z pionowych kamieni pomalowanych na czerwono. Odpowiada okresowi IllA (350 – 500 n.e.) lub wczesnemu IIIB-IV (500 – 650 n.e.).
Później poszerzono elewację (schody, balustrady i ściany); tylna część pozostała taka sama, a na górze zbudowano świątynię, z której pozostał tylko fundament.
W okresie V (800 – 1521 n.e.) południową i zachodnią stronę budowli przykryto częściowo murami, w których przestrzenie pomiędzy kamieniami wypełniono poziomymi płytami kamiennymi.

13) Platforma Północna

Ten kompleks architektoniczny przypominający akropol jest jednym z najbardziej skomplikowanych i starożytnych systemów miasta, zarówno ze względu na swoje wymiary, skomplikowaną liczbę budynków i patio, jak i łączące je wejścia.
Był budowany i przebudowywany przez wieki, aby zaspokoić potrzeby użytkowników. Tym samym imponujący portyk wsparty na dwunastu kolumnach, zapewniający dostęp do zagłębionego patio, daje wyobrażenie o tym, jakie zajęcia były zarezerwowane dla jednej z dominujących elit miasta.
Okres IllB-lV (500 – 800 n.e.).

14) Budynek A

W przeciwieństwie do większości budowli w Monte Alban, budynek ten nie nosi śladów etapów poprzedzających Okres III; przebudowano jedynie klatkę schodową. Podobnie jak inne budynki, służył jako platforma dla świątyni. Tablice ozdobione gzymsami typu „podwójnego szkaplerza” całkowicie otaczają podstawę budowli. Odpowiada okresowi IIIB-IV (500 – 800 n.e.).
Odbudowę części górnej oparto na wewnętrznych ścianach oporowych, gdyż ściany zewnętrzne zostały utracone. W narożniku południowo-wschodnim widoczne są schodkowe ściany, które stanowią rdzeń konstrukcji.

Teraz spójrz w lewo, a zobaczysz południowy kraniec 8) Budynek E i Stela VGE-2.

Teraz idź w prawo (w kierunku wschodnim) w stronę schodów.

15) Boisko do gry w piłkę

W tej grze ruch gumowej (lub hule) piłki reprezentował ścieżkę świętych ciał niebieskich: słońca, księżyca i Wenus.
Nagrodą przyznawaną zwycięzcy gry było wsparcie i ochrona bogów. Mecz toczył się na poziomie podłogi kortu. Uderzając piłkę biodrami, łokciami i kolanami, gracze przekazywali ją z jednego końca boiska na drugi.
Skośne ściany po bokach kortu pokryto gęstą mieszanką wapna, aby zapewnić im wypolerowaną powierzchnię, z której piłka, gdyby tam wylądowała, ześlizgiwałaby się w dół i z powrotem na podłogę kortu.
Dysk umieszczony na środku ściany był prawdopodobnie kluczem do zdobycia punktów w grze.
Do tego czasu w Monte Alban nie dokonano żadnych odkryć, które sugerowałyby, że w związku z stadionem Ballcourt składano ofiary z ludzi, chociaż stwierdzono, że ma to miejsce w innych częściach Mezoameryki.
W Monte Alban wybudowano pięć boisk do gry w piłkę, co potwierdza wagę tej działalności na poziomie regionalnym.
Boisko do gry w piłkę zostało zbudowane około 100 roku p.n.e.

16) Stela 9

Stela ta, odkryta pierwotnie przez Leopoldo Batresa na początku XX wieku, nazywana jest również obeliskiem ze względu na jej górny koniec. Na czterech bocznych panelach widnieją niezwykłe glify.
Ten kawałek jest podobny do steli Majów i jest jednym z najważniejszych w Monte Alban. Ze względu na swoje położenie stela ta niemal na pewno kojarzy się z wydarzeniami, które miały miejsce na Platformie Północnej.
Po jego południowej stronie możemy zaobserwować bogato zdobioną postać męską, której imię prawdopodobnie jest reprezentowane w dolnej części glifem „8 Kwiat”.
Po wschodniej stronie pojawiają się dwie osoby z dużymi pióropuszami ozdobionymi chalchihuitami („szlachetnymi kamieniami”), które prawdopodobnie są kapłanami, ponieważ niosą torby z kopalem. Glif przedstawiający „słowo” znajduje się przed ich twarzami.
Po zachodniej stronie znajduje się bogato ubrany kapłan z glifem słownym oraz grupą innych glifów, które nawiązują do ważnych dat, które go dotyczą.
Po stronie północnej znajduje się najważniejszy napis przedstawiający nad głowami dwie osoby z ich imionami. Jedna postać mówi, druga słucha.
Pod nimi znajduje się narracyjna ekspozycja glifów numerycznych i symbolicznych, prawdopodobnie reprezentujących ważny okres rządów.

Za Stelą znajduje się 13) Platforma Północna po którym wcześniej chodziłeś.

Prześledź drogę powrotną prawie do 15) Boisko do gry w piłkę. Krótko przed dotarciem na miejsce po lewej stronie zobaczysz kolejny cel podróży.

17) Stela 15

Ta unikalna pozioma stela przedstawia jeden z niewielu tekstów narracyjnych, który odnaleziono w pierwotnym miejscu, prawdopodobnie dlatego, że została zbudowana podczas późnej okupacji Monte Alban IIIB-lV (600 – 800 n.e.).
Rzeźby na monolicie obejmują scenę, dwa krótkie teksty i kilka izolowanych glifów, na których można zidentyfikować nazwiska kalendarzowe i członków rządzącej szlachty.

Teksty zaczynają się od glifu roku i znaku roku. Najwyraźniej centralny tekst nawiązuje do rytuału przedstawionego w scenie interwencji władcy Monte Alban zwanego „5 Trzcinami”. Postać z ozdobą nosa, leżąca na długim meblu, składa ofiarę, natomiast szaman zwany „7 Escobilla” (Mydlarnia), przemieniony w ptaka, przedstawia więźnia. Po lewej stronie siedzi kolejna osoba z ozdobą na nosie, zwana „Trzęsieniem ziemi 6”. Wydaje się, że ustalono genealogię Pana „5 Reed”.
Możliwe, że pomnik upamiętnia jego dojście do władzy, legitymizuje jego linię pochodzenia i celebruje zwycięstwo militarne poprzez grę w piłkę i poświęcenie więźnia.

18) Budynek II

W okresie II (100 p.n.e. – 350 n.e.) była to wysoka platforma zwieńczona świątynią z prostokątnymi kolumnami. Schody prowadziły na platformę na południu i wejście do tunelu łączącego się z ołtarzem na Placu Głównym.
W okresie IIIB-IV (500 – 800 n.e.) rozbudowano fasadę budynku oraz przebudowano klatkę schodową i gzymsy „podwójnego szkaplerza”.

19) Budynek P

To kolejna platforma. Unikalną cechą jest komora świetlna utworzona przez wąski komin na klatce schodowej, rzekomo używana do rejestrowania przejścia słońca w zenicie. Zjawisko to występuje dwa razy w roku i było znaczące dla kalendarza Zapoteków.

20) Pałac

Zbudowany około 350–800 r. n.e. pałac ten jest jednym z najwybitniejszych na Wielkim Placu. Mogły być zajmowane przez osoby należące do klasy szlacheckiej lub kapłańskiej.
Przy jego wejściu znajduje się wąska ścieżka zwana „ślepym wejściem”, co wskazuje na ograniczony i ekskluzywny charakter budynku. Ze względu na tę cechę uważa się, że pałac pełnił funkcję tymczasowej rezydencji.
Na środku patio znajduje się mały ołtarz. Po jednej stronie patio znajduje się tunel biegnący pod pałacem. Tunel nie został całkowicie zbadany; mogło jednak pełnić funkcję prywatnego wejścia do Wielkiego Placu i innych obszarów przyległych.
Dziś zachowały się jedynie wyzywające mury pałacu. Prostokątny blok kamienia wieńczący wejście jest małym przykładem zaawansowanego charakteru architektonicznego budowli, a także wielkiej potęgi gospodarczej i politycznej klas rządzących Monte Alban.

21) Kopiec Q

Ta piramidalna platforma jest jedną z najprostszych konstrukcji na Głównym Placu miasta. Jedyne pozostałości w jego górnej części to małe pomieszczenie, prawdopodobnie świątynia.
Jest niezbadany i obecnie nic więcej nie wiadomo na temat tej struktury.
Kopiec Q został zbudowany między 500 a 800 rokiem naszej ery (okres IIIB-IV).

22) Platforma Południowa

Imponująca sztuczna masa tej platformy na południe od głównego placu odzwierciedla znaczenie tego kardynalnego punktu.
Schody o szerokości 40 m prowadzą na patio i dwie piramidalne platformy, z których jedna jest główną konstrukcją na osi północ-południe miasta, a druga, mniejsza, zlokalizowana w kierunku południowo-wschodnim.
Starsze rzeźbione kamienie zostały ponownie wykorzystane w narożnikach platformy południowej zbudowanej w okresie IIIB-IV (500–800 n.e.).
Mur obronny, wzniesiony na szczycie platformy po roku 800 n.e., wyróżnia się tym, że ograniczał dostęp do platformy od północy.

Można wspiąć się na szczyt platformy południowej, skąd roztaczają się piękne widoki na Monte Alban i dolinę Oaxaca.

23) Budynek J/Obserwatorium

Budynek J charakteryzuje się nieregularną formą – przypominającą grot strzały – odbiegającą od wszelkich linii i osi istniejących w pozostałej części architektury Main Plaza i peryferyjnych zespołach Monte Alban.
Według ostatnich badań budynek jest powiązany z innymi punktami obserwacyjnymi w Monte Alban i okolicach. Wśród przedhiszpańskich grup Zapoteków astronomia była codziennym zajęciem o niezwykle ważnej funkcji w planowaniu urbanistycznym.
Dostęp do tego budynku najwyraźniej był ograniczony do kilku naukowców-kapłanów oraz osób o dużej władzy politycznej i społecznej. Został zbudowany około 100 roku p.n.e.

Codzienne obserwacje astronomiczne prawdopodobnie umożliwiły prehistorycznemu społeczeństwu Monte Alban obliczenie cykli rolniczych, przewidywanie zmian sezonowych oraz określenie bliskości pory deszczowej, a także czasu zbierania roślin leczniczych; także w wyniku tych obserwacji formułowano proroctwa i orientowano budowle, ulice, aleje i place w kierunku punktów kardynalnych.

Niewielka grupa wykształconych mężczyzn spośród klasy księży, którzy od dzieciństwa otrzymywali zdyscyplinowane wychowanie religijne, zajmowała się obserwacjami astronomicznymi. Ich bogata i precyzyjna wiedza była bezcennym czynnikiem rozwoju władzy państwowej.
W obrębie Placu Głównego dwa budynki pełniły funkcję obserwatoriów astronomicznych: Budynek J i Budynek P.
Są one z natury powiązane z budynkami w innych miejscach w dolinie Oaxaca, takich jak Caballito Blanco w Yagul.
Kojarzono je – blisko i wizualnie – ze zjawiskami naturalnymi, takimi jak wzgórza, skały i wąwozy, i/lub znacznikami wykonanymi przez człowieka, takimi jak stele czy rzeźbione kamienie.

24) Układ M

Świątynię reprezentują kamienne fundamenty ścian z cegły, które być może podtrzymywały płaskie dachy wykonane z drewnianych belek i ziemi. Drzwi otwierają się na kwadratowe patio i ściany, aby zapewnić prywatność i zapobiec widokom z zewnątrz. Dostęp z placu głównego odbywa się poprzez platformę ze schodami po obu stronach.
Ołtarz centralny prawdopodobnie służył do składania ofiar.

25) Galeria de los Danzantes

Znajdujemy tu liczne rzeźbione kamienie z wyraźnymi postaciami ludzkimi w dynamicznych pozycjach. Łączy ich kilka cech wspólnych: są to nadzy mężczyźni, w większości otyli, z szerokim nosem i grubymi ustami. Cechy te sugerują wpływ Olmeków.
Najnowsze interpretacje znalezionych tu płaskorzeźb przedstawiają postacie jako władców lub przywódców z sąsiednich miast wokół Monte Alban, których schwytano i złożono w ofierze. Wyraźna jest symbolika kastracji postaci i pobierania krwi, być może w celu ofiarowania bogom lub być może do wykorzystania w rytuałach płodności.
Ściana ozdobiona rzeźbami pionowymi (tancerze) i poziomymi (pływaki) może być swego rodzaju sekwencyjnym tekstem, który czytają odwiedzający budynek. Obecność symboli i cyfr na różnych kamieniach opowiada o wydarzeniach historycznych, które miały miejsce w tamtej epoce. Kilka wieków później Zapotekowie rozebrali Mur, a po całym terenie rozrzucono różne płaskorzeźby, które miały zostać wykorzystane w przyszłych budynkach. Zadaszona część muru to wszystko, co zostało zachowane bez późniejszych zmian.
W ramach konserwacji wykonano kopie wolnostojących rzeźb, a oryginały przeniesiono do mieszczącego się na miejscu muzeum w Monte Alban.

Płaskorzeźby na tej ścianie są najwcześniejszymi przykładami rzeźby w mieście i pochodzą z Monte Albah I (500–200 pne). Na tym obszarze znajdują się postacie ludzkie wyrzeźbione w różnych dynamicznych pozycjach, dlatego pod koniec XIX wieku nazwano je tancerzami, kojarząc je z tańcami rdzennych społeczności.
Łączy je pewne cechy: przedstawiają nagie postacie męskie, w większości otyłe, z szerokim nosem i grubymi biodrami, co przypisuje się wpływowi kultury Olmeków.

Bardziej aktualna interpretacja tych płaskorzeźb jest taka, że ​​przedstawiają one władców lub przywódców miast sąsiadujących z Monte Alban, którzy zostali schwytani w bitwie i zabici w ofierze. Wyraźnie położony jest nacisk na kastrację postaci i przelanie krwi, być może w celu ofiarowania jej bogom lub wykorzystania w kulcie płodności.

Ściana ozdobiona pionowymi (tancerzami) i poziomymi (pływakami) rzeźbami byłaby równoznaczna z tekstem w zdaniu, które odwiedzający budynek mogą przeczytać. Glify i cyfry na kamieniach nawiązują do wydarzeń historycznych, które miały miejsce w tamtym czasie. Wieki później Zapotekowie sami rozebrali część muru, a różne płaskorzeźby rozrzucono po całym obiekcie, aby je ponownie wykorzystać w innych konstrukcjach.
Zadaszony fragment muru jako jedyny zachował się bez zmian w kolejnych okresach.

26) Budynek L / Budynek Tancerzy

Pałace na Wielkim Placu mogły pełnić dwie odrębne funkcje: jako przestrzenie mieszkalne lub przestrzenie administracyjne i ceremonialne; być może ta ostatnia funkcja charakteryzowała rezydencję zlokalizowaną nad budynkiem L.
Kompleks ten został zbudowany w latach 300-800 n.e. i składa się z centralnego czworokątnego patio, na którym stoją mieszkania. W czasie jego okupacji niektóre pomieszczenia zostały zmodyfikowane, niektóre powiększone, inne podzielone, być może pod kątem potrzeb mieszkańców.
Para grobowców (60 i 69) znajduje się po bokach budowli, w pobliżu pałacu. Ponieważ w Monte Alban rzadko można znaleźć grobowce poza domem, może to sugerować, że konstrukcja pochodzi ze starszych okresów budowy.

27) Budynek IV / Budynek K

Ten kompleks ceremonialny (świątynia-patio-ołtarz) jest bliźniaczy System M i odpowiada okresowi IIIB-IV (500 – 800 n.e.). Platforma świątynna ze schodami i po bokach balustradami ma różne bryły „talud y tablero” (pochylona i pionowa ściana), a tableros mają dekorację typu „podwójnego szkaplerza”. Być może do składania ofiar służyła nisza znajdująca się pośrodku podstawy schodów. Wejście na patio znajduje się od strony Rynku Głównego, przez klatkę schodową Kopca N. Wewnątrz Budynku IV znajduje się duża, pochyła wcześniejsza ściana (okres I, 500 p.n.e. - 100 p.n.e.), a świątynia w północno-zachodnim narożniku pochodzi z okresu II (100 p.n.e. – 350 r. p.n.e.).

28) Stela 18

Starożytni Zapotekowie używali Steli 18 jako zegara słonecznego do wskazywania czasu. Obserwując cień, jaki Stela rzucała na ziemię, ludzie byli w stanie przewidzieć, kiedy będzie południe.

29) Budynki G, H i I

Platformy dla trzech świątyń tworzących tę grupę zostały zbudowane na naturalnej wychodni skalnej, począwszy od okresu II (100 p.n.e. – 350 n.e.). Budynek H, znajdujący się pośrodku, jest największy iw okresie Il lub IIIA (350 – 500 n.e.) posiadał wejście od strony zachodniej. W okresie Ill-IV (500 – 800 n.e.) zachodnie wejście było zamknięte, tak że klatka schodowa i świątynia pozostały zwrócone na wschód i w stronę ołtarza na placu.
Boczne świątynie G i l, zwrócone odpowiednio na północ i południe, powstały i zmodyfikowano w okresach Il, III i IIB-lV.
Na te budynki nie można się wspiąć, ponieważ są aktywnie wykopywane przez naukowców.

Teraz wróć do 15) Boisko do gry w piłkę, wdrap się na górę i idź na północ w stronę wyjścia.

30) Platforma wysadzana klejnotami

Platforma ta została nazwana ze względu na ozdobne panele pionowe (tableros). Te tableros ozdobiono kamiennymi dyskami pokrytymi sztukaterią i pomalowanymi na czerwono.
Ozdoby tego typu znajdują się jedynie na dwóch innych budynkach Monte Alban.
Ta platforma ze świątynią różni się od innych tym, że prowadzi bezpośrednio do wielkiej Platformy Północnej; inne konstrukcje tej witryny są usytuowane bardziej niezależnie.
Podczas eksploracji tego budynku natrafiono na ważną kolekcję ceramiki typu Teotihuacan, a także możliwy warsztat miki. Odkrycia te sugerują możliwą obecność populacji Teotihuacan w Monte Alban w latach 300–600 ne, w taki sam sposób, w jaki populacja Zapoteków istniała w Teotihuacan.

31) Grób 56

W pobliżu wielkich ceremonialnych zabytków Monte Alban można spotkać najbardziej luksusowe (pałacowe) domy miasta; były one zbudowane z kamienia, błota, cegły, wapna i piasku. Rezydencja odpowiadająca grobowcowi 56 była zamieszkiwana w latach 300–500 n.e., czyli w epoce największego rozwoju urbanistycznego Monte Alban.
Główne pomieszczenia tego domu znajdują się po północnej, zachodniej i południowej stronie centralnego patio. Mały grobowiec charakteryzuje się zaawansowanym architektonicznie wyrafinowaniem, ze ścianami z ciosanego kamienia, dachami z wielkich kamiennych płyt uformowanymi na łukach i tylko jedną niszą w przeciwległej ścianie, w której składano ofiary.
Dla starożytnych Zapoteków śmierć była ważną kwestią. W przypadku pochówku składaną ofiarę mogły składać się z przedmiotów wykonanych z gliny, kamienia, jadeitu muszlowego, kości, złota, srebra itp. Liczba przedmiotów, jakość ich materiałów i poziom opracowania różniły się w zależności od znaczenia i rangi społecznej jednostki. Obecna meksykańska tradycja składania żywności i ofiar za zmarłych wywodzi się z tego typu prehistorycznych zwyczajów.

Możesz teraz opuścić teren i wrócić na parking.

Ostatni widok, który warto zobaczyć, nie znajduje się na obszarze chronionym. Znajduje się tuż przy parkingu, na który każdy może wjechać nawet bez płatnego biletu wstępu.

32) Grób 7

Grób 7 to prawdopodobnie najbardziej znany grobowiec Monte Alban. Jest to grobowiec Zapoteków z okresu klasycznego, który w czasach postklasycznych był ponownie używany do pochówku elitarnych osób Mixteków. Archeolodzy znaleźli w tym grobowcu jedne z najbardziej spektakularnych ofiar pochówku w jakimkolwiek miejscu w obu Amerykach. Zawartość można teraz znaleźć w Muzeum Kultur w mieście Oaxaca.

To kończy Twoją wycieczkę po Monte Alban. Teraz jedź z powrotem do miasta Oaxaca, gdzie czeka na Ciebie kolejny cel podróży.

Bazylika Nuestra Señora de la Soledad

Bazylikę zbudowano w latach 1682-1690 w stylu barokowym i na planie krzyża łacińskiego. Aby lepiej przeciwstawić się trzęsieniom ziemi, celowo zbudowano niskie iglice i wieże.
Obecna fasada została zbudowana w latach 1717 i 1718. Podobnie jak w przypadku wielu innych budynków w Oaxaca, wykorzystano zielony kamień cantera.
Barokowe organy piszczałkowe pochodzą z 1686 r. – zostały odrestaurowane w 2000 r.

Los Danzantes

Los Danzantes to jedna z najlepszych restauracji serwujących tradycyjne dania kuchni Oaxaca w Oaxaca. Koniecznie należy dokonać rezerwacji z kilkudniowym wyprzedzeniem.

Zdecydowanie polecamy spróbować przystawki z próbnikiem kretów. W zestawie pięć różnych kretów: Kret żółty, Kret Manchamanteles, Kret czerwony, Kret de Luto i Kret czarny.

Krótko mówiąc: jedzenie jest pyszne, atmosfera jest świetna, a obsługa znakomita. Uważamy, że restauracja jest warta każdego peso, które tam spędziliśmy.

Gdzie chcesz teraz iść?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: