Wycieczka piesza z przewodnikiem po Ville-Haute w Luksemburgu - Fioletowy przewodnik turystyczny po Luksemburgu

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Ville-Haute to historyczne centrum miasta Luksemburg, w którym znajduje się wiele głównych atrakcji Luksemburga. Zapewniamy szczegółową pieszą wycieczkę z przewodnikiem i najlepszymi rzeczami do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.

Ta piesza wycieczka po Luksemburgu z przewodnikiem wymaga około 3,2 km spaceru, nie licząc odległości pokonywanych w muzeum i kazamatach. Wycieczkę możesz rozpocząć w dowolnym momencie, ponieważ kończy się ona tam, gdzie się zaczęła.
Ville-Haute to część miasta Luksemburg położona na szczycie skalistego cypla (Bock Rock), który hrabia Siegfried nabył w 963 roku.

Należy zauważyć, że dzisiejsza wycieczka piesza obejmuje zwiedzanie Casemates (Pétrusse lub Bock Casemates). Kazamaty Pétrusse są otwarte przez cały rok, ale do kazamatów Bock można dotrzeć tylko latem. Ponieważ Bock Casemates są z nich bardziej popularne, bilety na angielską trasę koncertową mogą zostać wyprzedane. Dlatego też zaleca się zakup biletów wstępu z kilkudniowym, a nawet tygodniowym (w sezonie) wyprzedzeniem. Wstęp do kazamatów odbywa się wyłącznie z przewodnikiem i należy dostosować plan podróży, aby nie przegapić wycieczki. Dobra wiadomość jest taka, że ​​do centrum Luksemburga można dojść piechotą, a część miasta, którą dzisiaj zwiedzamy, pozwala dotrzeć do wejścia do kazamat w ciągu kilku minut.

Duża część centrum Luksemburga to strefa wolna od samochodów. Najlepszym rozwiązaniem będzie więc przyjazd do centrum Luksemburga jednym z nich bezpłatne autobusy (lub pociągi) lub, jeśli masz samochód, będziesz musiał zaparkować na płatnym parkingu poza centrum miasta lub na płatnym parkingu ulicznym w pobliżu jednej z atrakcji, które zobaczymy.

W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.

Wielka Rue

Grand-Rue to popularna ulica handlowa, skierowana wyłącznie na wschód i zachód, w historycznej dzielnicy Luksemburga. Znajdziesz tu znane międzynarodowe marki, domy towarowe, lokalne sklepy rzemieślnicze, banki, restauracje i biura.
Górne piętra większości budynków są mieszkalne.
Warto odwiedzić centrum handlowe Royal-Hamilius, które znajduje się na zachodnim krańcu ulicy.
Informujemy, że prawie całe centrum to dzielnica spacerowo-handlowa, ale w Grand-Rue znajdują się najwyższej klasy międzynarodowe marki.

Pomnik Dicksa i Lentza

Pomnik Dicksa i Lentza stoi na zachodnim krańcu rzeki Place d'Armes na Placu Jana Pallacha. Pomnik został stworzony przez Pierre'a Federspiela i upamiętnia dwóch poetów narodowych Luksemburga:

• Edmond de la Fontaine (1823-1891), lepiej znany pod pseudonimem Dicks. Dicks był luksemburskim prawnikiem, poetą i autorem tekstów, uważanym za narodowego poetę Luksemburga.

• Michel Lentz (1820-1893), twórca hymnu narodowego Luksemburga.

Na szczycie pomnika znajduje się lew, który reprezentuje Wielkie Księstwo, a na dole stoi kowal, który symbolizuje przemysł stalowy.
Napis na filarze brzmi: Mir wëlle bleiwe wat mir sin (Chcemy pozostać tym, kim jesteśmy) to narodowe motto Luksemburczyków. Określenie to powstało w patriotycznej pieśni Michela Lentza z 1859 roku pt.: De Feierwon. Piosenka jest hołdem dla pierwszej kolei transgranicznej w Luksemburgu.
Wyrażenie „Mir wëlle bleiwe wat mir sin” zaczęło symbolizować przebudzenie narodowe i świadomość niepodległości Luksemburczyków w XIX wieku, którego kulminacją było 1890, kiedy wykonano ostatni krok w kierunku pełnej niepodległości, gdy Adolf z Nassau-Weilburg został wielkim księciem Luksemburga.

Place d'Armes

Pomnik Dicksa i Lentza stoi w zachodniej części Place d'Armes.
W 1671 roku zbudowano Place d’Armes, które pierwotnie służyło jako plac defilad wojsk broniących miasta. Dziś Place d'Armes jest głównym ośrodkiem działalności miasta Luksemburg.
Duży plac, który zwykle jest zajęty ludźmi i często odbywają się tam wystawy sztuki lub inne. Zobaczysz rzemieślników sprzedających swoje towary i prawdopodobnie artystów ulicznych. Wokół placu, w zabytkowych budynkach, znajduje się mnóstwo kawiarni, restauracji i sklepów. Kawiarnie i restauracje są tu nieco droższe niż w innych częściach historycznego centrum miasta, ale ich klimat nie może się równać z innymi. Restauracje i kawiarnie mają miejsca do siedzenia na zewnątrz i bardzo podobało nam się obserwowanie ludzi oraz spożywanie tutaj lunchu, podwieczorku i kolacji, szczególnie w ciepłe letnie dni.
W letnie wieczory z centralnej estrady koncertują zespoły muzyczne. Pchli targ odbywa się od 8:00 do 18:00 w każdą drugą i czwartą sobotę, od kwietnia do października, a w grudniu na Place d'Armes odbywa się jarmark bożonarodzeniowy.

Piękny budynek po wschodniej stronie placu to Palais Municipal, zwany także Cercle. Pierwotnie zaprojektowany jako budynek administracyjny z salami recepcyjnymi, główną konstrukcję ukończono w 1906 r., a wnętrze w 1909 r.
Później służył jako siedziba Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, a od 1969 r. jako miejsce uroczystości i wydarzeń kulturalnych.

Tablica na budynku upamiętnia wyzwolenie Luksemburga podczas II wojny światowej.
Brzmi:
Na tym placu 10 września 1944 r. ludność Luksemburga serdecznie powitała swoich wyzwolicieli, walecznych żołnierzy 5. Dywizji Pancernej Stanów Zjednoczonych i ich królewskie wysokości, księcia Feliksa Luksemburskiego i dziedzicznego wielkiego księcia Luksemburga, księcia Jana.

Miejsce Guillaume II

Place Guillaume II jest również znane jako „Knuedler” (po luksembursku „węzeł”), nawiązując do węzła w pasie noszonym przez franciszkanów.
Dzieje się tak dlatego, że pierwotnie na placu znajdował się klasztor franciszkanów.
Podczas wojen o niepodległość Francji w 1795 roku klasztor został wywłaszczony przez żołnierzy francuskich i później częściowo rozebrany. W 1804 roku Napoleon podarował miastu Plac Guillaume II.
Rozbiórkę zakończono w 1829 roku, a nowy ratusz (obecnie Urząd Miasta Luksemburga) wzniesiono w latach 1830 - 1838 po południowo-zachodniej stronie placu, wykorzystując materiały rozebranego klasztoru.

Place Guillaume II zazwyczaj nie jest zbyt ruchliwe, z wyjątkiem:

• Targ rolniczy odbywa się tu w środy i soboty od marca do sierpnia w godzinach od 6:00 do południa.

• Odbywający się tu raz w roku od 1991 roku koncert rockowy Rock um Knuedler gromadzi do 10 000 widzów.

• grudnia, kiedy na rynku odbywa się jarmark bożonarodzeniowy.

Biuro informacji turystycznej w Luksemburgu znajduje się po zachodniej stronie placu.

Po wschodniej stronie Place Guillaume II stoi pomnik wielkiego księcia Wilhelma II.

Pomnik wielkiego księcia Wilhelma II

Po wschodniej stronie znajduje się pomnik konny wielkiego księcia Wilhelma II Miejsce Guillaume II.
Wielki książę Luksemburga Wilhelm II (1792–1849) panował od 1840 r. aż do śmierci. Obawiając się, że demokratyczne rewolucje 1848 r. w Europie zagroziłyby jego panowaniu, „w ciągu jednej nocy zmienił się z konserwatywnego w liberała” i powołał komitet liberalny w celu stworzenia nowej konstytucji. Uważał, że lepiej pozwolić na reformy, niż narzucać je później na mniej korzystnych warunkach.
Nowa konstytucja przekazała władzę rządzącą Tweede Kamer (Izbie Reprezentantów wybieranej przez społeczeństwo), czyniąc króla sługą rządu.
Konstytucja była później wielokrotnie zmieniana, ale nadal obowiązuje do dziś. W momencie uchwalania była to najbardziej liberalna konstytucja na świecie.

Podstawa pomnika zawiera herby dynastii Orange-Nassau i miasta Luksemburga oraz dwunastu kantonów Wielkiego Księstwa.

Ratusz w Luksemburgu / Hôtel de Ville

W tym dwupiętrowym budynku w stylu neoklasycystycznym mieści się siedziba rządu miasta Luksemburg, prywatne biuro burmistrza miasta Luksemburg i regularnie goszczą zagraniczni dygnitarze.
Stoi na miejscu dawnego klasztoru franciszkanów, który został zajęty przez armię francuską w 1795 r., a następnie rozebrany w celu budowy Placu Guillaume II w 1804 r., a później ratusza luksemburskiego w latach 1830–1838.
Z ceremonią otwarcia ratusza trzeba było poczekać do 1844 r., ponieważ trwająca rewolucja belgijska uniemożliwiła przybycie na nią króla-wielkiego księcia Wilhelma II. W 1844 roku Wilhelm II ostatecznie poprowadził ceremonię otwarcia ratusza i odsłonięcia pomnika pomnik konny dla siebie.
Budynek po raz pierwszy służył jako siedziba rady miejskiej. W 1848 r. gościło tu Zgromadzenie Ustawodawcze, które napisało tzw nowa konstytucja narodowa.
W 1938 roku dobudowano dwie rzeźby lwów, które stoją po obu stronach wejścia. Reprezentują miasto Luksemburg, co znajduje odzwierciedlenie w jego herbie.
Podczas II wojny światowej niemieccy okupanci przekształcili piwnice z hal targowych na biura, znacznie zwiększając ilość powierzchni biurowej w budynku.

Gëlle Fra – Pomnik Pamięci na Placu Konstytucji

Pomnik Pamięci, zwany także Gëlle Fra (po luksembursku Złota Dama), znajduje się na Placu Konstytucji.
Plac Konstytucji znajduje się na terenie starożytnego bastionu Bock, kazamatów Pétrusse, z widokiem na rzekę Pétrusse i park Pétrusse w dolinie poniżej.
Zbudowany w 1923 r. pomnik upamiętnia tysiące Luksemburczyków, którzy zgłosili się na ochotnika do służby podczas I i II wojny światowej.

Centralnym elementem pomnika jest granitowy obelisk o wysokości 21 m, na którym znajduje się pozłacany posąg z brązu przedstawiający Nike, boginię zwycięstwa, trzymającą na szczycie wieniec laurowy, jakby składał go na głowie narodu.

Kiedy Niemcy okupowały Luksemburg podczas I wojny światowej, ok. Do walki w armii francuskiej przeciwko najeźdźcom zgłosiło się ochotniczo 3700 Luksemburczyków, z czego ponad 2000 straciło życie. Pomnik powstał, aby uhonorować ich odwagę i poświęcenie.

Pomnik wywołał kontrowersje społeczne w momencie jego zaproponowania i zainstalowania w 1923 r., co spowodowało, że Wielka Księżna Charlotte i Biskup Luksemburga pominęli ceremonię inauguracji.

Naziści rozebrali pomnik w 1940 r., ale kilka jego fragmentów udało się uratować. Po wojnie pomnik został częściowo odrestaurowany, ale dopiero w 1980 roku odnaleziono Gëlle Fra ukryte pod trybuną główną narodowego stadionu piłkarskiego.
Później do pomnika dodano dodatki, aby uczcić siły luksemburskie, które walczyły podczas II wojny światowej i wojny koreańskiej.
W 1984 r. pomnik został ostatecznie odrestaurowany i odsłonięty publicznie w 1985 r. w obecności Wielkiego Księcia Jeana w święto narodowe Luksemburga (23 czerwca).

Plac Konstytucji znajduje się nad kazamatami Pétrusse i tutaj znajduje się wejście do kazamatów Pétrusse. Z placu roztaczają się wspaniałe widoki na dolinę rzeki, Parcs de la Pétrusse, Ogród Luksemburski, Most Adolfa i Most Passerelle.

Kazamaty Pétrusse

Kazamaty Pétrusse i Kazamaty Bocka to średniowieczne fortyfikacje wbudowane w zbocze wzgórza Skały Bock, na której zbudowane jest historyczne miasto Luksemburg.
Nie ma potrzeby oglądania kazamatów Pétrusse i Bock – możesz zdecydować, który z nich bardziej Cię interesuje.

Wstęp do kazamatów Pétrusse możliwy jest wyłącznie z przewodnikiem. Wycieczki są dostępne przez cały rok, ale odbywają się tylko dwie wycieczki dziennie w języku angielskim (w chwili pisania tego tekstu o 12:30 i 15:00). Zaczynają od schodów w dół w pobliżu sklepu z pamiątkami na północnym krańcu Plac Konstytucji i trwają ok. 45 minut
W chwili pisania tego tekstu bilety kosztują 15 euro za osobę dorosłą, a zniżki przysługują dzieciom, seniorom i studentom. Bilety można kupić online oraz w biurze informacji turystycznej pod adresem Miejsce Guillaume II. Przy wejściu do Pétrusse Casemates nie prowadzi się sprzedaży biletów.
Ponieważ bilety na wycieczki po angielsku mogą się wyprzedać, zaleca się zakup biletów online na kilka dni lub tygodni przed wycieczką.

Pierwsze kazamaty w Luksemburgu zostały zbudowane w 1644 roku przez Hiszpanów w celu ulepszenia fortyfikacji miasta. Część kazamat, znana dziś jako Pétrusse Casemates, swój obecny kształt uzyskała 40 lat później.
W 1745 roku Austriacy zbudowali tak zwane kazamaty Bock, które miały 360 stóp (110 m) długości i 23 stóp (7 m) szerokości.
W szczytowym okresie kazamaty liczyły 23 km na wielu poziomach i sięgały do ​​40 m głębokości.
W kazamatach Bocka przebywało do 1200 żołnierzy i 50 kanoników.

Po traktacie londyńskim w 1867 r. fortyfikacje Luksemburga zostały w dużej mierze rozebrane, a większość wejść do kazamatów zamurowano, a około 6 km kazamat uległo zniszczeniu.
W XIX w. pozostałe kazamaty służyły jako magazyny dla lokalnych firm, strzelnice i uprawa grzybów, a na początku XX w. odbywały się tu koncerty i bazary.
Podczas obu wojen światowych kazamaty Bock i Pétrusse służyły jako schrony. Twój przewodnik po kazamatach Pétrusse wskaże Ci to.
Fortyfikacje miasta Luksemburg i jego stare dzielnice zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994 roku.

Należy pamiętać, że wycieczka nie kończy się w miejscu, w którym się rozpoczęła. Wyjdziesz z Pétrusse Casemates kilkaset stóp na południowy zachód, na niższym poziomie gzymsu. Przy wyjściu skręć w lewo (na wschód) i wejdź po schodach. Na końcu schodów skręć w lewo (na zachód) i podążaj ścieżką wzdłuż ścian kazamaty.

Wkrótce zobaczysz Most Pont Adolphe.

Most Pont Adolphe

Dojdziesz do podnóża mostu. Tuż za mostem znajduje się ścieżka prowadząca na szczyt mostu. Idź o jeden poziom w górę (nie aż do samej góry!), aż dotrzesz do wejścia na most dla pieszych i rowerów i podążaj specjalną ścieżką zbudowaną dla pieszych i rowerów.

Teraz wróć do wejścia na most i podążaj ścieżką aż do Boulevard Franklin Delano Roosevelt w Ville-Haute.

Bulwar Franklina Delano Roosevelta

Idź na wschód bulwarem Franklina Delano Roosevelta w kierunku pomnika Gëlle Fra i mijaj go, aż dojdziesz do katedry Notre Dame. Spacerując bulwarem, podziwiasz wspaniałe widoki na dolinę.

Katedra Notre-Dame

Godziny otwarcia: Codziennie od 8:00 lub 9:00 do 18:00 lub 19:00, w zależności od dnia i miesiąca
Wstęp: bezpłatny

Budowę pierwotnego kościoła jezuickiego rozpoczęto w 1613 r., a konsekrację przeprowadzono w 1621 r. Został on zbudowany na potrzeby miejscowego kolegium jezuickiego.
Jezuici opuścili Luksemburg w 1773 r., a kościół został podarowany miastu Luksemburg w 1778 r. W 1848 r. kościołowi nadano nazwę „Notre-Dame”, a w 1870 r. papież Pius IX podniósł go do rangi katedry Notre-Dame.
W latach 1935 – 1938 katedrę powiększono i rozbudowano, do pierwotnej wieży zachodniej dobudowano wieże wschodnią i środkową.
W Wielki Piątek 1985 roku w wyniku prac na dachu zapaliła się wieża zachodnia. Zawaliła się Wieża Zachodnia, a jej dzwony (dzwon Marii Panny, dzwon Willibrord, dzwon Piotra, dzwon Cunigunde) uległy zniszczeniu w pożarze. Naprawa wieży trwała 6 miesięcy.

W udostępnionej do zwiedzania krypcie katedry pochowani są:

• Jan Ślepy (1296–1346)

• Marie-Adélaïde, wielka księżna Luksemburga (1894–1924)

• Marie Anne, wielka księżna Luksemburga (1861–1942)

• Feliks, książę Bourbon-Parma (1893–1970)

• Książę Karol Luksemburski (1927–1977)

• Charlotte, wielka księżna Luksemburga (1896–1985)

• Joséphine Charlotte, wielka księżna Luksemburga (1927–2005)

• Jean, wielki książę Luksemburga (1921–2019)

Brama północna zbudowana jest w stylu półrenesansowym i półbarokowym, ekran chóru z bogato rzeźbionego alabastru, a kolumny ozdobione są arabeskami. Piękne witraże pochodzą z XIX i XX wieku.

Pomnik Charlotte

Pomnik Wielkiej Księżnej Charlotte o długości 2,7 m stoi na Place Clairefontaine, obok Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Został zaprojektowany przez paryskiego rzeźbiarza Jeana Cardota i otwarty w 1990 roku.
Charlotte, która była jednym z najbardziej ukochanych i podziwianych przywódców Luksemburga, rządziła od 1919 do 1964 roku.
Przejęła władzę od swojej starszej siostry Marie-Adélaide po tym, jak została zmuszona do abdykacji pod zarzutem nadmiernej przyjaźni wobec okupujących Niemców podczas I wojny światowej.
Podczas II wojny światowej rodzina wielkiego księcia uciekła z Luksemburga na krótko przed przybyciem wojsk hitlerowskich.
Kiedy Niemcy zaproponowali przywrócenie Wielkiej Księżnej do jej funkcji, Charlotte odmówiła, gdyż nie chciała zostać oskarżona o zbyt przyjacielską postawę wobec Niemców, jak to miało miejsce w przypadku jej starszej siostry.
W 1940 r. wielka księżna Charlotte zaczęła nadawać programy wspierające dla swojej ojczyzny, korzystając z londyńskiej BBC, a w 1943 r. wraz z rządem luksemburskim osiedliła się w Londynie, a jej audycje stały się stałym elementem programów BBC, dzięki czemu stała się ośrodkiem ruchu oporu w Luksemburgu.
Po wojnie Charlotte bardzo aktywnie podnosiła prestiż Luksemburga na arenie międzynarodowej.
12 listopada 1964 abdykowała na rzecz syna Jeana. Charlotte zmarła w Schloss Fischbach w 1985 roku na raka. Została pochowana w krypcie książęcej katedry Notre-Dame w Luksemburgu.

Pałac Wielkiego Księcia

Zwiedzanie z przewodnikiem tylko od połowy lipca do końca sierpnia lub początku września. Wycieczki po angielsku zwykle w południe i 16:00.
Wycieczki trwają 75 minut i rozpoczynają się w Biurze Turystycznym Miasta Luksemburga, Miejsce Guillaume II.
Wstęp: 15€ od osoby dorosłej, dla dzieci bilety ulgowe.

Palais Grand-Ducal to oficjalna rezydencja Wielkiego Księcia i Księżnej Luksemburga.
Pierwszy ratusz miasta Luksemburg, który stał w tym miejscu, został zniszczony w wyniku eksplozji prochu w 1554 r. i odbudowany w latach 1572–1575. Nowy budynek służył jako ratusz do 1817 r., kiedy to pałac służył jako rezydencja gubernatora reprezentującego wielkich książąt holenderskich.
Wraz z wstąpieniem na tron ​​rodu Nassau-Weilburg w 1890 roku pałac stał się rezydencją Wielkiego Księcia i jego rodzin.
Podczas okupacji niemieckiej podczas II wojny światowej naziści wykorzystywali pałac jako karczmę i salę koncertową. Większość dekoracji wnętrz została skradziona lub zniszczona.
Wielka księżna Charlotte wróciła do pałacu w 1945 roku i go odrestaurowała. W 1960 roku nadzorowała gruntowny remont. Pałac został ponownie odrestaurowany w latach 1991 - 1996. Aby dopasować się do nowoczesnych gustów i standardów komfortu, przeprowadza się regularne aktualizacje.

Kiedy dotrzesz do pałacu, zobaczysz żołnierzy armii luksemburskiej pełniących obowiązki wartownicze przy wejściu. Robią to od 1966 roku. W latach 1945 – 1966 obowiązek ten pełniła Gwardia Wielkiego Księcia.

Podczas oficjalnych wizyt w Luksemburgu w pałacu mieszczą się zagraniczne głowy państw. W Sali Balowej odbywają się państwowe bankiety dla gości, a także coroczne przyjęcie sylwestrowe dla członków Rządu i Izby Deputowanych. Wielki Książę co roku przekazuje swoje bożonarodzeniowe przesłanie z Żółtego Pokoju.

Na tym kończy się Twój pierwszy dzień podróży po Luksemburgu. Teraz idź na północ Rue du Marché-aux-Herbes do Wielka Rue a następnie na zachód do punktu początkowego planu podróży.

Jeśli masz jeszcze czas, polecamy spokojny spacer Chemin de la Corniche i może zjem kolację o godz Place d'Armes.

Gdzie chcesz teraz iść?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: