Zelfgeleide wandeltocht door Ville-Haute in de stad Luxemburg - Luxemburg Paarse Reisgids

Deze pagina kan affiliate-links bevatten. We kunnen een commissie verdienen als u via deze links boekt of een aankoop doet.

Ville-Haute is het historische centrum van de stad Luxemburg en herbergt veel van de belangrijkste bezienswaardigheden van Luxemburg. We bieden u een gedetailleerde, zelfgeleide wandeling met de beste dingen om te zien en we laten veel foto's zien, zodat u weet wat u kunt verwachten.

Voor deze zelfgeleide wandeling door de stad Luxemburg moet je ongeveer 3,2 km lopen, de afstanden die je in het museum en de kazematten loopt niet meegerekend. Je kunt de tour op elk gewenst moment starten, want deze eindigt waar hij begint.
Ville-Haute is het deel van de stad Luxemburg dat bovenop het rotsachtige voorgebergte (Bock Rock) ligt dat graaf Siegfried in 963 verwierf.

Het is belangrijk op te merken dat de wandeling van vandaag een rondleiding door de Kazematten (Pétrusse of Bock Kazematten) omvat. De Pétrusse-kazematten zijn het hele jaar geopend, maar de Bock-kazematten zijn alleen in de zomer toegankelijk. Omdat de Bockkazematten de populairste van de twee zijn, kunnen de kaartjes voor de Engelse tour uitverkocht zijn. Het is daarom raadzaam om uw toegangskaarten dagen of zelfs weken (in het hoogseizoen) van tevoren te kopen. Toegang tot de kazematten is alleen mogelijk via een rondleiding en u moet ervoor zorgen dat u uw reisschema aanpast, zodat u uw rondleiding niet mist. Het goede nieuws is dat het centrum van Luxemburg zeer beloopbaar is en dat je in het deel van de stad dat we vandaag bezoeken de ingang van de kazematten binnen een paar minuten kunt bereiken.

Een groot deel van het centrum van Luxemburg is autovrij. De beste optie is dus om naar het centrum van Luxemburg-stad te komen met een van de gratis bussen (of treinen) of, als u een auto heeft, moet u parkeren op een betaalde parkeerplaats buiten het stadscentrum of op betaald parkeren op straat in de buurt van een van de attracties die we gaan zien.

Hier bij Backpack and Snorkel Travel Guides promoten we doorgaans zelfgeleide wandeltochten.
Maar we beseffen dat niet iedereen het leuk vindt om alleen rond te lopen in een vreemde stad. Dus, voor het geval je liever met een gids gaat: GEEN PROBLEEM! Bekijk hieronder de gratis GuruWalk- en betaalde Viator-rondleidingen.

Grand-Rue

Grand-Rue is een populaire, oost-west gerichte, autovrije winkelstraat in de historische wijk van Luxemburg-stad. Je vindt hier bekende internationale merken, warenhuizen, lokale ambachtelijke winkels, banken, restaurants en kantoren.
De bovenste verdiepingen van de meeste gebouwen zijn woningen.
Het winkelcentrum Royal-Hamilius ligt aan de westkant van de straat en is zeker een bezoek waard.
Houd er rekening mee dat bijna het hele centrum een ​​wandel- en winkelgebied is, maar Grand-Rue heeft de meest hoogwaardige internationale merken.

Dicks en Lentz-monument

Het Dicks and Lentz Monument staat aan de westkant van de straat Place d'Armes op het Jan Pallachplein. Het monument is gemaakt door Pierre Federspiel en herdenkt de twee nationale dichters van Luxemburg:

• Edmond de la Fontaine (1823-1891), beter bekend onder zijn pseudoniem: Dicks. Dicks was een Luxemburgse jurist, dichter en tekstschrijver en wordt beschouwd als de nationale dichter van Luxemburg.

• Michel Lentz (1820-1893), die het volkslied van Luxemburg schreef.

Bovenaan het monument staat een leeuw, die het Groothertogdom vertegenwoordigt en onderaan staat een smid die symbool staat voor de staalindustrie.
De inscriptie op de zuil luidt: Mir wëlle bleiwe wat mir sin (We willen blijven wat we zijn) is het nationale motto van de Luxemburgers. De uitdrukking werd bedacht in een patriottisch lied van Michel Lentz uit 1859 genaamd: De Feierwon. Het lied is een eerbetoon aan de eerste grensoverschrijdende spoorlijn van Luxemburg.
De uitdrukking ‘Mir wëlle bleiwe wat mir sin’ symboliseerde het nationale ontwaken en het bewustzijn van onafhankelijkheid van de Luxemburgers in de 19e eeuw, dat culmineerde in 1890, toen de laatste stap naar volledige onafhankelijkheid werd gezet toen Adolf van Nassau-Weilburg groothertog van Luxemburg werd.

Place d'Armes

Het Dicks en Lentz-monument staat in het uiterste westelijke deel van Place d'Armes.
In 1671 werd Place d’Armes gebouwd en oorspronkelijk gebruikt als paradeplaats voor de troepen die de stad verdedigden. Tegenwoordig is Place d'Armes het belangrijkste activiteitencentrum van de stad Luxemburg.
Het grote plein waar het meestal druk is met mensen en waar vaak kunst of andere tentoonstellingen worden gehouden. Je ziet ambachtslieden hun goederen verkopen en waarschijnlijk ook straatartiesten. Rondom het plein, in historische gebouwen, zijn veel cafés, restaurants en winkels. De cafés en restaurants zijn hier iets duurder dan in andere delen van de historische binnenstad, maar de flair kan niet door andere worden geëvenaard. Restaurants en cafés hebben zitplaatsen buiten en we hebben erg genoten van het kijken naar mensen en het nuttigen van lunch, afternoon tea en diner hier, vooral op warme zomerdagen.
Muziekgroepen geven op zomeravonden concerten vanaf de centrale muziektent. Elke tweede en vierde zaterdag wordt er van april tot oktober een rommelmarkt gehouden van 8.00 tot 18.00 uur. In december wordt op Place d'Armes de kerstmarkt gehouden.

Het prachtige gebouw aan de oostkant van het plein is Palais Municipal, ook wel Cercle genoemd. Oorspronkelijk ontworpen als administratief gebouw met ontvangstruimten, werd het hoofdgebouw in 1906 voltooid en het interieur in 1909.
Later werd het gebruikt voor het Europese Hof van Justitie en sinds 1969 als locatie voor feesten en culturele evenementen.

Een plaquette op het gebouw herdenkt de bevrijding van Luxemburg tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Er staat:
Op dit plein verwelkomde het Luxemburgse volk op 10 september 1944 hartelijk zijn bevrijders, de dappere soldaten van de Amerikaanse 5e Pantserdivisie en hun koninklijke hoogheden Prins Felix van Luxemburg en Prins John, de erfelijke groothertog van Luxemburg.

Plaats Guillaume II

Place Guillaume II staat ook bekend als ‘Knuedler’ (Luxemburgs voor ‘knoop’), verwijzend naar de knoop in de riem die de franciscanen droegen.
Dit komt omdat het plein oorspronkelijk werd bewoond door een Franciscaans klooster.
Tijdens de Franse Revolutionaire Oorlogen in 1795 werd het klooster onteigend door Franse soldaten en later gedeeltelijk gedeconstrueerd. In 1804 schonk Napoleon Place Guillaume II aan de stad.
De deconstructie werd in 1829 voltooid en het nieuwe stadhuis (nu Stadhuis van Luxemburg) werd tussen 1830 en 1838 gebouwd aan de zuidwestelijke kant van het plein, met behulp van de materialen van het gedeconstrueerde klooster.

Place Guillaume II is doorgaans niet erg druk, behalve op:

• De boerenmarkt vindt hier plaats op woensdag en zaterdag van maart tot augustus van 06.00 uur tot 12.00 uur.

• Het rockconcert Rock um Knuedler dat hier sinds 1991 één keer per jaar plaatsvindt en zo'n 10.000 toeschouwers trekt.

• December, wanneer er een kerstmarkt plaatsvindt op het plein.

Het Luxemburgse VVV-kantoor bevindt zich aan de westelijke kant van het plein.

Aan de oostkant van Place Guillaume II staat de standbeeld van groothertog Willem II.

Standbeeld van groothertog Willem II

Het ruiterstandbeeld van groothertog Willem II bevindt zich aan de oostkant van Plaats Guillaume II.
Groothertog Willem II (1792 – 1849) van Luxemburg regeerde van 1840 tot aan zijn dood. Uit angst dat de democratische revoluties van 1848 in Europa zijn regering in gevaar zouden brengen, ‘veranderde hij in één nacht van conservatief in liberaal’ en benoemde hij een liberaal comité om een ​​nieuwe grondwet te creëren. Hij was van mening dat het beter was hervormingen toe te staan ​​in plaats van deze hem later tegen minder gunstige voorwaarden te laten opleggen.
De nieuwe grondwet droeg de regeringsmacht over aan de Tweede Kamer (Huis van Afgevaardigden, die door het publiek wordt gekozen), waardoor de koning een dienaar van de regering werd.
De grondwet werd later meerdere keren gewijzigd, maar is nog steeds van kracht. Toen deze werd aangenomen, was het de meest liberale grondwet ter wereld.

Op de voet van het monument staan ​​de wapenschilden van het Huis Oranje-Nassau en de Stad Luxemburg en de twaalf kantons van het Groothertogdom.

Stadhuis van Luxemburg / Hôtel de Ville

Dit twee verdiepingen tellende gebouw in neoklassieke stijl herbergt de regering van de stad Luxemburg, het privékantoor van de burgemeester van de stad Luxemburg en wordt regelmatig gebruikt om buitenlandse hoogwaardigheidsbekleders te ontvangen.
Het staat op de plek van een voormalig klooster van Franciscaner monniken, dat in 1795 door het Franse leger werd ingenomen en vervolgens werd afgebroken om in 1804 Place Guillaume II te bouwen en later van 1830 tot 1838 het stadhuis van Luxemburg.
De openingsceremonie van het stadhuis moest wachten tot 1844, omdat de aanhoudende Belgische Revolutie de koning-groothertog Willem II verhinderde aanwezig te zijn. In 1844 leidde Willem II uiteindelijk de openingsceremonie van het stadhuis en ook de onthulling van het stadhuis ruiterstandbeeld voor zichzelf.
Het gebouw werd aanvankelijk gebruikt als zetel van de gemeenteraad. In 1848 was het gastheer van de grondwetgevende vergadering die de grondwet schreef nieuwe nationale grondwet.
In 1938 werden de twee leeuwensculpturen, die de ingang flankeren, toegevoegd. Zij vertegenwoordigen de stad Luxemburg, zoals blijkt uit het wapen.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog verbouwden de Duitse bezetters de kelder van markthallen tot kantoren, waardoor de hoeveelheid kantoorruimte in het gebouw aanzienlijk toenam.

Gëlle Fra - Herdenkingsmonument op het Constitutionele Plein

Het Herdenkingsmonument, ook wel ‘Gëlle Fra (Luxemburgs voor Gouden Dame) genoemd, bevindt zich op het Constitution Square.
Constitution Square ligt op een oud Bock-bastion, de Pétrusse Kazematten, met uitzicht op de Pétrusse-rivier en het Pétrusse-park in de vallei beneden.
Het monument, gebouwd in 1923, herdenkt de duizenden Luxemburgers die zich vrijwillig hebben ingezet voor dienst tijdens de Eerste en Tweede Wereldoorlog.

Het middelpunt van het monument is een 21 meter hoge granieten obelisk met daarop een verguld bronzen beeld van Nike, de godin van de overwinning, dat een lauwerkrans omhoog houdt alsof deze op het hoofd van de natie wordt geplaatst.

Toen Duitsland tijdens de Eerste Wereldoorlog Luxemburg bezette, ca. 3.700 Luxemburgers boden zich vrijwillig aan om in het Franse leger te vechten tegen de indringers, van wie er meer dan 2.000 omkwamen. Het monument werd opgericht om hun moed en opoffering te eren.

Het monument veroorzaakte publieke controverse op het moment dat het in 1923 werd voorgesteld en geïnstalleerd, waardoor de groothertogin Charlotte en de bisschop van Luxemburg de inauguratieceremonie oversloegen.

De nazi's ontmantelden het monument in 1940, maar verschillende delen van het monument werden gered. Na de oorlog werd het monument gedeeltelijk gerestaureerd, maar het duurde tot 1980 voordat de Gëlle Fra verborgen werd gevonden onder de hoofdtribune van het nationale voetbalstadion.
Later werden toevoegingen aan het monument aangebracht ter ere van de Luxemburgse strijdkrachten die vochten in de Tweede Wereldoorlog en de Koreaanse oorlog.
In 1984 werd het monument uiteindelijk gerestaureerd en in 1985 voor het publiek onthuld in aanwezigheid van groothertog Jean op de nationale feestdag van Luxemburg (23 juni).

Het Constitution Square bevindt zich boven de Pétrusse Kazematten en hier bevindt zich de ingang van de Pétrusse Kazematten. Het plein biedt een prachtig uitzicht over de riviervallei, Parcs de la Pétrusse, Garden Luxembourg, de Adolphe-brug en de Passerelle-brug.

Pétrusse Kazematten

De Pétrusse Kazematten en Bockkazematten zijn middeleeuwse vestingwerken die zijn gebouwd in de heuvelzijde van de Bock-rots waarop de historische stad Luxemburg is gebouwd.
Het is niet nodig om de Pétrusse Kazematten en de Bock Kazematten te zien; u kunt zelf beslissen welke u meer wilt zien.

Toegang tot de Pétrusse Kazematten is alleen mogelijk via een rondleiding. Rondleidingen zijn het hele jaar door beschikbaar, maar er zijn slechts twee dagelijkse rondleidingen in het Engels (12.30 uur en 15.00 uur op het moment van schrijven). Ze beginnen bij de trap naar beneden bij de souvenirwinkel aan de noordkant van de straat Het Grondwetsplein en duren ca. 45min.
Op het moment van schrijven kosten kaartjes € 15 per volwassene en zijn er kortingen beschikbaar voor kinderen, senioren en studenten. Kaartjes zijn te koop online en bij het VVV-kantoor op Plaats Guillaume II. Er worden geen kaartjes verkocht aan de ingang van de Pétrusse Kazematten.
Omdat Engelse tours uitverkocht kunnen zijn, is het raadzaam om dagen of weken vóór de tour online kaartjes te kopen.

De eerste kazematten in de stad Luxemburg werden in 1644 door de Spanjaarden gebouwd in hun poging de vestingwerken van de stad te verbeteren. Het deel van de kazematten dat tegenwoordig bekend staat als de Pétrusse Kazematten kreeg 40 jaar later zijn huidige vorm.
In 1745 bouwden de Oostenrijkers wat tegenwoordig bekend staat als de Bock-kazematten, die 110 meter lang en 7 meter breed waren.
Op hun hoogtepunt waren er 23 kilometer aan kazematten op meerdere niveaus, tot 40 meter diep.
De Bockkazematten boden plaats aan 1.200 soldaten en 50 kanonnen.

Na het Verdrag van Londen in 1867 werden de vestingwerken van Luxemburg grotendeels ontmanteld en werden de meeste ingangen van de kazematten dichtgemetseld en werd ongeveer 6 km van de kazematten verwoest.
In de 19e eeuw werden de overgebleven kazematten gebruikt als opslagruimte voor lokale bedrijven, schietbanen en om paddenstoelen te kweken en begin 20e eeuw werden hier concerten en bazaars gehouden.
Tijdens beide wereldoorlogen werden de Bock- en Pétrusse-kazematten gebruikt als schuilplaatsen. Uw gids van de Pétrusse Kazematten zal u hierop wijzen.
De vestingwerken van de stad Luxemburg en haar oude wijken werden in 1994 toegevoegd aan de UNESCO Werelderfgoedlijst.

Houd er rekening mee dat de tour niet eindigt waar deze begon. U verlaat de Pétrusse Kazematten een paar honderd meter naar het zuidwesten op een lager niveau van de corniche. Bij de uitgang gaat u linksaf (oost) en gaat u de trap op. Aan het einde van de trap ga je linksaf (west) en volg je het pad langs de muren van de kazemat.

Je zult het snel zien Pont Adolphe-brug.

Pont Adolphe-brug

Je komt onderaan de brug uit. Direct achter de brug loopt een pad dat naar de top van de brug leidt. Ga een niveau omhoog (niet helemaal naar boven!) tot je de voetgangers- en fietsingang van de brug bereikt en neem het speciale pad dat is aangelegd voor voetgangers en fietsers.

Ga nu terug naar de ingang van de brug en volg het pad omhoog naar Boulevard Franklin Delano Roosevelt in Ville-Haute.

Boulevard Franklin Delano Roosevelt

Loop oostwaarts op Boulevard Franklin Delano Roosevelt richting het Gëlle Fra-monument en passeer het tot je bij de Notre Dame-kathedraal komt. Terwijl je langs de boulevard loopt, marmer je naar het geweldige uitzicht over de vallei.

Cathédrale Notre-Dame

Openingstijden: dagelijks van 8.00 of 9.00 uur tot 18.00 of 19.00 uur, afhankelijk van de dag en de maand
Toegang: gratis

De bouw van de oorspronkelijk jezuïetenkerk begon in 1613 en de wijding vond plaats in 1621. Ze werd gebouwd ten behoeve van het plaatselijke jezuïetencollege.
De jezuïeten verlieten Luxemburg in 1773 en de kerk werd in 1778 aan de stad Luxemburg geschonken. In 1848 kreeg de kerk de naam ‘Notre-Dame’ en in 1870 verhief paus Pius IX de kerk tot Notre-Dame-kathedraal.
Van 1935 tot 1938 werd de kathedraal vergroot en uitgebreid, en werden de oostelijke en centrale torens toegevoegd aan de oorspronkelijke westelijke toren.
Op Goede Vrijdag 1985 zorgden werkzaamheden aan het dak ervoor dat de westelijke toren in brand vloog. De Westtoren stortte in en de klokken (Maagd Maria-klok, Willibrord-klok, Peter-klok, Cunigunde-klok) werden door de brand verwoest. Het duurde zes maanden om de toren te repareren.

De volgende mensen zijn begraven in de crypte van de kathedraal die open is voor bezoekers:

• Johannes de Blinde (1296-1346)

• Marie-Adélaïde, Groothertogin van Luxemburg (1894-1924)

• Marie Anne, Groothertogin van Luxemburg (1861-1942)

• Felix, Prins van Bourbon-Parma (1893-1970)

• Prins Charles van Luxemburg (1927-1977)

• Charlotte, Groothertogin van Luxemburg (1896-1985)

• Joséphine Charlotte, Groothertogin van Luxemburg (1927-2005)

• Jean, groothertog van Luxemburg (1921–2019)

De noordpoort is gebouwd in semi-renaissance- en semi-barokstijl, het koorhek in rijkelijk gebeeldhouwd albast en de zuilen zijn versierd met arabesken. De prachtige glas-in-loodramen stammen uit de 19e en 20e eeuw.

Standbeeld van Charlotte

Het 2,7 meter hoge standbeeld van groothertogin Charlotte staat op de Place Clairefontaine, naast het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Het werd ontworpen door de Parijse beeldhouwer Jean Cardot en ingehuldigd in 1990.
Charlotte, een van de meest geliefde en bewonderde leiders van Luxemburg, regeerde van 1919 tot 1964.
Ze nam het bewind over van haar oudere zus, Marie-Adélaide, nadat ze gedwongen werd af te treden vanwege beschuldigingen dat ze tijdens de Eerste Wereldoorlog te vriendelijk was geweest tegen de bezettende Duitsers.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog vluchtte de groothertogelijke familie uit Luxemburg, kort voor de komst van de nazi-troepen.
Toen de Duitsers voorstelden om de Groothertogin in haar functies te herstellen, weigerde Charlotte omdat ze er niet van beschuldigd wilde worden te vriendelijk te zijn tegen de Duitsers, zoals haar oudere zus had gedaan.
In 1940 begon Groothertogin Charlotte met het maken van ondersteunende uitzendingen naar haar thuisland via de BBC vanuit Londen en in 1943 vestigden zij en de Luxemburgse regering zich in Londen en haar uitzendingen werden een vast onderdeel van de BBC-programma's, waardoor ze een focuspunt werd voor de verzetsbewegingen in Luxemburg.
Na de oorlog was Charlotte zeer actief om de bekendheid van Luxemburg op het internationale toneel te vergroten.
Op 12 november 1964 deed ze afstand van de troon ten gunste van haar zoon Jean. Charlotte stierf in Schloss Fischbach in 1985 aan kanker. Ze werd begraven in de hertogelijke crypte van de Notre-Dame-kathedraal in de stad Luxemburg.

Groothertogelijk Paleis

Alleen toegankelijk via rondleiding van half juli tot eind augustus of begin september. Engelse rondleidingen meestal om 12.00 en 16.00 uur.
Rondleidingen duren 75 minuten en beginnen bij het Luxembourg City Tourist Office, Plaats Guillaume II.
Entree: 15€ per volwassene, tickets met korting voor kinderen.

Palais Grand-Ducal is de officiële residentie van de groothertog en hertogin van Luxemburg.
Het eerste stadhuis van de stad Luxemburg, dat op deze plek stond, werd in 1554 door een buskruitexplosie verwoest en tussen 1572 en 1575 herbouwd. Het nieuwe gebouw deed dienst als stadhuis tot 1817, toen het paleis werd gebruikt als residentie van de gouverneur, die de Nederlandse groothertogen vertegenwoordigde.
Met de troonsbestijging van het Huis Nassau-Weilburg in 1890 heeft het paleis gediend als residentie van de groothertog en hun families.
Tijdens de Duitse bezetting tijdens de Tweede Wereldoorlog gebruikten de nazi's het paleis als herberg en concertzaal. Een groot deel van de interieurdecoraties werd gestolen of vernield.
Groothertogin Charlotte keerde in 1945 terug naar het paleis en restaureerde het. In 1960 begeleidde zij een grondige herinrichting. Het paleis werd tussen 1991 en 1996 opnieuw gerestaureerd. Om aan de moderne smaak en comfortnormen te voldoen, worden er regelmatig updates uitgevoerd.

Wanneer u het paleis bereikt, ziet u soldaten van het leger van Luxemburg bij de ingang wachtdiensten uitvoeren. Ze doen dit sinds 1966. Van 1945 – 1966 werd deze taak vervuld door de Groothertogelijke Garde.

Buitenlandse staatshoofden zijn tijdens officiële bezoeken aan Luxemburg in het paleis gehuisvest. In de Balzaal worden staatsbanketten voor de gasten gehouden en hier wordt de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie gehouden voor leden van de regering en de Kamer van Afgevaardigden. De groothertog levert elk jaar zijn kerstboodschap vanuit de Gele Kamer.

Hiermee is uw eerste dagroute door de stad Luxemburg afgesloten. Loop nu noordwaarts over de Rue du Marché-aux-Herbes naar Grand-Rue en dan westwaarts naar het startpunt van uw route.

Als u nog tijd heeft, raden wij u aan om rustig langs te wandelen Chemin de la Corniche en misschien eten bij Place d'Armes.

Waar wil je nu heen?

Auteur: Rudi bij Backpack and Snorkel

Bio: Eigenaar van Backpack and Snorkel Reisgidsen. We creëren diepgaande gidsen om u te helpen bij het plannen van onvergetelijke vakanties over de hele wereld.

Andere populair Paarse reisgidsen Mogelijk bent u geïnteresseerd in:

Zoals dit Backpack and Snorkel Paarse reisgids? Pin deze voor later: