Przewodnik turystyczny po zamku Vianden i Echternach w Luksemburgu - Fioletowy przewodnik turystyczny po Luksemburgu

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Zamek Vianden i miasto Echternach to najważniejsze atrakcje turystyczne poza miastem Luksemburg w Luksemburgu. Zapewniamy szczegółowe informacje i pieszą wycieczkę z przewodnikiem z najlepszymi rzeczami do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.

Dziś jest ostatni dzień Twojej 3-dniowej wycieczki po Luksemburgu i idealny dzień na zwiedzanie atrakcji poza granicami Luksemburga. Mówiąc dokładniej, odwiedzisz zamek Vianden, najczęściej odwiedzany zabytek historyczny Luksemburga poza miastem Luksemburg, oraz miasto Echternach, oba w pobliżu granicy z Niemcami.
Mimo że do obu lokalizacji można dotrzeć bezpłatnym transportem publicznym, zalecamy skorzystanie z wypożyczonego samochodu, ponieważ jest on znacznie szybszy i zapewnia większą elastyczność.

Dojazd do Zamek Viandendo Twojego pierwszego celu, powinno zająć 45–50 minut.

Zamek Vianden

Zamek Vianden położony jest na skalistym cyplu na wysokości 310 m, górując nad miastem Vianden i wychodząc na rzekę Our. Jest to jeden z największych zamków obronnych na zachód od Renu i najczęściej odwiedzany zabytek historyczny Luksemburga poza miastem Luksemburg.

W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia wynosiły od 10:00 do 18:00 (17:00 w marcu i październiku oraz 16:00 od listopada do lutego). Wstęp dla dorosłych kosztuje 10 €, obowiązują zniżki dla studentów i dzieci. Uznaliśmy, że warto zapłacić za audioprzewodniki (dostępne w 10 językach) za dodatkowe 2 € za audioprzewodnik, ponieważ jest tylko kilka opisów w języku angielskim; wszystko jest w języku niemieckim i francuskim.
Przy wejściu otrzymasz broszurę z planem wycieczki z przewodnikiem. Pokoje są ponumerowane, co znacznie ułatwia podążanie wyznaczoną ścieżką spacerową.

W pobliżu krótkiej ścieżki prowadzącej do wejścia znajduje się kilka małych parkingów z płatnym parkingiem. Zapłaciliśmy za 2 godziny i wróciliśmy po około 1 godzinie 40 minutach.

Pierwszą budowlą, która została zbudowana w tym miejscu w 275 roku n.e. była niewielka fortyfikacja, która w przypadku ataku służyła jako schronienie dla mieszkańców miasta. Konstrukcja została opuszczona około 430 roku.
Około roku 1000 zbudowano tu kamienny zamek. Posiadała wieżę strażniczą i była otoczona owalnym murem obronnym.
Około roku 1100 powstał zamek mieszkalny z kaplicą, kuchnią i pomieszczeniami mieszkalnymi, w którym prawdopodobnie mieszkała rodzina arystokratyczna.
Około godz. 1170 dobudowano nową, większą wieżę mieszkalną, reprezentacyjną dziesięcioboczną kaplicę oraz rozbudowano pałac. Przez lata hrabiowie Vianden dokonali wielu uzupełnień i modyfikacji. W XIII wieku cały zamek został przebudowany na wzór gotycki. Wydaje się, że wiele z tych modyfikacji i rozszerzeń zostało wprowadzonych na wzór Izby Luksemburskiej.
W 1417 roku zmarł ostatni potomek rodu Vianden i zamek służył wówczas jako magazyn, a niektóre zewnętrzne konstrukcje zostały zburzone. W XVI wieku zamek był w większości opuszczony.
W 1820 roku król Wilhelm I sprzedał zamek Wenzelowi Costerowi za 3200 florenów, który zaczął wyburzać budynek i wyprzedawać wszystko, w tym drzwi, okna, boazerie, belki dachowe, rynny, a nawet dachówki, pozostawiając zamek w ruinie.
Zniewaga wywołana rozbiórką dumnego niegdyś zamku rozgniewała ludność, dlatego w 1827 roku król nabył ruinę za 1100 florenów z zamiarem jego renowacji. W związku z rewolucją belgijską 1830 r. nic się nie wydarzyło aż do 1851 r., kiedy to książę Henryk Holenderski na własny koszt odbudował kaplicę. Przeprowadzono więcej renowacji, aż do przerwania prac przez I wojnę światową.
W 1944 roku, w bitwie pod Vianden, zamek udowodnił swoją wartość militarną, gdy luksemburski ruch oporu był w stanie obronić zamek przed znacznie większymi siłami nazistów.
Po II wojnie światowej odbudowa Zbrojowni trwała dopiero w 1962 roku.
Prace wstrzymano do czasu, gdy Wielki Książę Jean oddał zamek Luksemburgowi w 1977 roku. W latach 1978 – 1982 odrestaurowano zewnętrzną część zamku do stanu, który można zobaczyć dzisiaj. Renowację wnętrza zakończono w 1990 roku.

Teraz prawdopodobnie zbliża się pora lunchu. Możesz albo pojechać do Vianden na lunch, albo zjeść przekąskę w zamkowej kawiarni i kontynuować podróż Echternach, który jest Twoim następnym celem podróży, i zjedz tam lunch.
Dojazd do Echternach powinien zająć 30-35 min.

Samodzielna piesza wycieczka po Echternach w Luksemburgu

Echternach to najstarsze miasto w Luksemburgu i jedna z najważniejszych atrakcji kraju.
W miejscu dzisiejszego Echternach znajdowała się rzymska willa z I wieku n.e., uważana za największą na północ od Alp. W VI wieku majątek ten został przekazany stolicy Trewiru, która zbudowała na tym miejscu mały klasztor.
W 698 r. biskup Willibrord, misjonarz anglosaski, później wyniesiony do rangi Saint Willibrord, założył opactwo Echternach na miejscu małego klasztoru z VI wieku, który został mu podarowany na budowę większego klasztoru. Wkrótce potem wokół opactwa i w kierunku pobliskiej rzeki Sauer zaczęło rozwijać się miasto Echternach.
W 1236 roku Echternach otrzymało prawa miejskie.
Podczas II wojny światowej Echternach zostało poważnie zniszczone, ale później zostało odbudowane i odrestaurowane.

Ta piesza wycieczka z przewodnikiem po mieście Echternach wymaga spaceru o długości około 1,6 km. Zaczyna się w opactwie Echternach. Bezpośrednio obok opactwa znajduje się ograniczona liczba miejsc parkingowych (wszystkie płatne).
Po pieszej wycieczce po mieście należy udać się na parking na południe od miasta obok Willa Romaine I Jezioro Echternach. Kiedy tam dotrzesz, znajdziesz się w odległości krótkiego spaceru od Villa Romaine i jeziora Echternach, a możesz chodzić tak mało lub tyle, ile chcesz.

Opactwo Echternach / Bazylika św. Willibrorda Echternach

Opactwo Echternach to klasztor benedyktynów w mieście Echternach, w pobliżu granicy z Niemcami.
W 698 r. biskup Willibrord, misjonarz anglosaski, później wyniesiony do rangi św. Willibrord, został mianowany opatem i otrzymał zadanie założenia większego klasztoru na miejscu małego klasztoru z VI wieku.
Willibrord otworzył opactwo w Echternach w 700 roku i zapewnił sobie wsparcie wielu irlandzkich mnichów, którzy byli częścią pierwszej osady w Echternach.
Po śmierci Willibrorda w 739 r. w wieku 81 lat opactwo wkrótce stało się za małe dla dużej liczby pielgrzymów przybywających, aby odwiedzić jego grób.
Na początku IX wieku zbudowano większy kościół w stylu karolińskim, który jednak spłonął około 200 lat później.
Karol Wielki (król Karol Wielki) był zdecydowanym zwolennikiem opactwa, ale kiedy państwo frankońskie upadło pod rządami jego następcy podczas wojen domowych w latach trzydziestych XIX wieku, władza opactwa osłabła, a w 847 r. benedyktyni zostali wyrzuceni.
W IX wieku, zanim wyrzucono mnichów benedyktyńskich, opactwo Echternach było jednym z najważniejszych miejsc spisywania rękopisów monastycznych w imperium frankońskim – wyprodukowało ewangelię z Augsberga, ewangelię Maaseycka, ewangelię z Trewiru i ewangelię z Fryburga.
W 971 roku król Otton Wielki przywrócił do Echternach benedyktynów, a opactwo wkroczyło w drugi Złoty Wiek, stając się ponownie jednym z najbardziej wpływowych opactw w północnej Europie.
W 1031 roku konsekrowano nowy romański kościół. Miała rozmiary podobne do bazyliki, którą widzimy dzisiaj.
W XIII w. do wnętrza dodano dekoracje gotyckie, a w XVII w. dobudowano rozmaite kaplice.
W 1794 r. wojska francuskie splądrowały i zbezcześciły kościół, w 1797 r. został on zlicytowany i służył jako fabryka ceramiki, a przez pierwszą połowę XIX w. jako plac zabaw wojskowych.
Około 1850 roku kościół był w ruinie.
W 1862 roku założono stowarzyszenie na rzecz odbudowy kościoła, a w 1868 roku zakończono przebudowę w stylu neoromańskim i dokonano ponownej konsekracji opactwa.
W przededniu II wojny światowej w 1939 roku papież Pius XII nadał opactwu status bazyliki mniejszej w uznaniu jego znaczenia jako narodowego centrum pielgrzymek do św. Willibrordu.
W 1944 roku część bazyliki została zniszczona, a po wojnie odbudowano ją w oryginalnym stylu rzymskim, uzyskując budynek, który widzimy dzisiaj. Ponowną konsekrację obiektu przeprowadzono w 1953 r.

Zwiedzając bazylikę, zwróćcie uwagę na witraże – przedstawiają one życie św. Willibrorda, a w oknie chóru stoi on pomiędzy apostołami Piotrem i Pawłem pod wizerunkiem Trójcy Świętej. Górne okna przedstawiają osoby, które odegrały ważną rolę w życiu Willibrorda.
Rozeta nad organami ozdobiona jest znakami zodiaku.
Poniżej bazyliki znajduje się krypta z grobowcem Willibrorda, wykonanym z marmuru z Carrary. Sufit zdobią XI-wieczne freski przedstawiające sceny z życia Najświętszej Marii Panny.

Wstęp jest bezpłatny, a opactwo jest zwykle otwarte w godzinach 8:00–18:00, w niedziele 13:00–18:00.

Oranżeria / Ogród Opacki

Ogród Orangerie powstał w 1736 roku podczas przebudowy opactwa. Ma ścieżki w kształcie krzyża, centralny zbiornik wodny, posągi czterech pór roku i pierwotnie prawie 400 drzew owocowych.

Ratusz / dawny Pałac Sprawiedliwości (Denzelt)

sprawiedliwość (Denzelt). Uważa się, że powstał około 1236 roku, jednak dokładny rok nie jest znany.
Budowlę zakupił w 1374 roku opat Wilhelm von Kerpen.
Został poważnie uszkodzony przez pożar w 1444 roku i został odbudowany.
W 1520 roku przebudowano go w stylu renesansowym, a po kolejnym pożarze w 1705 roku dodano elementy barokowe.
W latach 1895–1896 wprowadzono więcej zmian w fasadzie w stylu neogotyckim, a do fasady przymocowano posągi przedstawiające cztery cnoty kardynalne: roztropność, męstwo, umiarkowanie i sprawiedliwość, Dziewicę Marię, króla Salomona i opata Roberta z Monreal.
Budynek uległ częściowemu zniszczeniu w czasie II wojny światowej i został odbudowany.

W budynku tym mieściło się także więzienie i izba tortur, kiedy pełnił funkcję pałacu sprawiedliwości. Dziś odbywają się tu posiedzenia rady miejskiej, w budynku mieści się urząd stanu cywilnego, archiwum miejskie i sala wystawowa.

Budynek nie jest udostępniony do zwiedzania.

Croix de Justice / Kolumna Sprawiedliwości (Urtsel)

Kolumna Sprawiedliwości znajduje się na Rynku, niedaleko ul dawny Pałac Sprawiedliwości (Denzelt). Został wzniesiony prawdopodobnie w 1236 roku, kiedy hrabina Ermesinde z Luksemburga wręczyła miastu Echternach list wolnościowy. Po wybudowaniu dawny Pałac Sprawiedliwości (Denzelt), kolumna ta służyła do ogłaszania stąd wyroków. To dało mu przydomek Urtsel (kolumna Wyrok).
Pod koniec XVIII wieku pomnik stał się symbolem coraz bardziej kwestionowanej władzy opactwa Echternach, a w 1774 roku mieszkańcy Echternach chcieli go zastąpić posągami Justitii i Paxa oraz fontanną. Nic się nie wydarzyło aż do roku 1794, kiedy francuskie wojska rewolucyjne zajęły Echternach. Nie jest jasne, czy zburzyli go miejscowi, czy wojska francuskie, czy jedno i drugie.
W miejscu krzyża postawiono drzewo wolności „wśród pieśni i muzyki”. W 1798 r. posadzono nowe drzewo wolności.
W 1897 r. architekt, który odrestaurował Pałac Sprawiedliwości (Denzelt), zaproponował ponowną odbudowę starej Kolumny Sprawiedliwości, ponieważ zachowały się oryginalne rysunki. Propozycja ta była bardzo kontrowersyjna i ponownie nic się nie wydarzyło.
W 1920 r. w ogrodzie w Echternach odkryto pozostałości krzyża sądowego, a w maju 1929 r. Towarzystwo Upiększające Echternach zwróciło się do władz miejskich o odbudowę Urtsel w dawnym kształcie. Dopiero w 1938 r. rada miejska wyraziła zgodę na odbudowę krzyża sądowego w innym miejscu Rynku. Prace odbudowy ukończono w 1939 roku.
Pomnik przetrwał bitwy II wojny światowej jedynie z kilkoma zadrapaniami, ale został usunięty w 1945 roku ze względu na ruchy wojsk amerykańskich. Został ponownie wzniesiony w 1955 roku w pobliżu opactwa.
W 1979 r. rada miejska Echternach zatwierdziła projekt przeniesienia repliki krzyża sądowego na pierwotne miejsce na Rynku. Dokonano tego w 1982 r., a w 1983 r. Poczta Luksemburska wydała znaczek z krzyżem sądowym Echternach.

Mury miejskie Echternach

Do dziś przetrwało tylko kilka fragmentów murów miejskich z 20 wieżami i 4 bramami. Większość została poważnie zniszczona podczas II wojny światowej, ale po wojnie została odbudowana. Możesz albo dojść do pozostałych fragmentów muru, albo podjechać tam w drodze do kolejnego celu podróży, Willa Romaine.

Willa Romaine

Villa Romaine leży dalej Jezioro Echternach i będziecie mogli wspólnie odwiedzić obie atrakcje.
Aby się tam dostać należy dojechać na parking nad jeziorem Echternach i następnie udać się do Villa Romaine. Nie korzystaj ze wskazówek dojazdu do Villa Romaine, które mapy Google sugerują z parkingu, w przeciwnym razie trafisz na płot i zamkniętą bramę.

Malutkie centrum dla zwiedzających, z którego z platformy na dachu roztacza się dobry widok na ruiny, jest otwarte od połowy kwietnia do końca września od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00 – 12:00 i 13:00–17:00. Oferują okresowe wycieczki z przewodnikiem, za które trzeba zapłacić – zapytaj w centrum dla zwiedzających, kiedy się one odbywają.

Jezioro Echternach

Obszar wokół Echternach nazywa się Müllerthal. Czasami nazywana jest „Małą Szwajcarią Luksemburga” ze względu na piękne krajobrazy i liczne szlaki turystyczne.
Żadna wycieczka do Echternach nie jest kompletna bez wizyty nad jeziorem Echternach. Sztuczne jezioro o powierzchni 74 akrów (20 hektarów) jest popularne zarówno wśród mieszkańców, zwłaszcza latem, jak i turystów. Można tam spacerować, jeździć na rowerze, grać w siatkówkę plażową, opalać się, grillować, pływać w małym, wyznaczonym miejscu do pływania (od maja do września), pływać kajakiem, rowerem wodnym lub łowić ryby (za pozwoleniem). Znajduje się tu także kilka placów zabaw dla dzieci i kilka restauracji. Tuż obok jeziora znajduje się hostel, jeśli chcesz spędzić jedną lub więcej nocy w pobliżu jeziora.
Wokół jeziora biegnie jeden szlak przystosowany dla wózków inwalidzkich o długości 3,4 km, a przez Müllerthal prowadzi kilka nieutwardzonych szlaków turystycznych.

Aby dostać się do jeziora Echternach, należy zaparkować na parkingu nad jeziorem Echternach w pobliżu jeziora, a następnie przejść kilka metrów do jeziora.

Na tym kończy się trzeci dzień Twojej wycieczki po Luksemburgu.

Gdzie chcesz teraz iść?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: