Wycieczka piesza z przewodnikiem z Ville Haute do Fort Thüngen w Luksemburgu - Fioletowy przewodnik turystyczny po Luksemburgu

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Dzisiejsza wycieczka piesza z przewodnikiem obejmuje około 5,4 km spaceru, który nie obejmuje zwiedzania muzeów i kazamatów.

W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.

Musée National d'histoire et d'art Luxembourg

W chwili pisania tego tekstu muzeum jest otwarte od wtorku do niedzieli w godzinach 10:00 – 18:00 (czwartek 20:00)
Wstęp na Wystawę Stałą: bezpłatny
Wstęp na wystawy czasowe: 7 € za osobę dorosłą

Narodowe Muzeum Historii i Sztuki specjalizuje się w prezentowaniu dzieł sztuki i artefaktów z całej historii Luksemburga.
Historia Narodowego Muzeum Historii i Sztuki rozpoczyna się w 1845 roku wraz z założeniem „Towarzystwa Badań i Ochrony Zabytków Wielkiego Księstwa Luksemburga”, które było odpowiedzialne za utrzymanie kolekcji zabytków historycznych z miasta Luksemburg. W 1868 roku został włączony do Instytutu Wielkiego Książęcego, którego dodatkowe obowiązki obejmowały konserwację zbiorów archeologicznych.
W 1939 roku, na początku II wojny światowej, muzeum przeniosło swoje zbiory w celu ich zabezpieczenia. Po wojnie, w 1946 r., muzeum zostało ponownie otwarte, po przeniesieniu Państwowych Muzeów Luksemburskich i jego zbiorów.
W 1988 roku muzeum zostało podzielone na Narodowe Muzeum Historii i Sztuki oraz Narodowe Muzeum Historii Naturalnej, które w 1996 roku przeniosło się do nowego budynku.

Muzeum mieści się na 5 różnych piętrach, począwszy od Czasów Prehistorycznych na najniższym piętrze podziemnym. Na wyższych piętrach znajdują się eksponaty z czasów Brązu, Rzymu, a na najwyższym z czasów współczesnych.
Uznaliśmy, że zbiory są wartościowe i pouczające. Wszystkie eksponaty miały opisy w języku francuskim, wiele z nich miało opisy w języku niemieckim, a tylko nieliczne miały opisy w języku angielskim.
Przy wejściu na każde piętro znajdują się laminowane broszury w języku angielskim zawierające dodatkowe informacje.
Nie zastępują one jednak konieczności korzystania z audioprzewodnika, który można dostać przy wejściu. Audioprzewodnik zawiera mnóstwo informacji, które moim zdaniem były często zbyt szczegółowe i czasochłonne.

Do muzeum nie wolno wnosić toreb ani plecaków. Mają szafki, w których można zamknąć swoje rzeczy za 1 €. Euro zostanie zwrócone po otwarciu szafki.

Kościół Saint-Michel

Kościół św. Michała (luksemburski: Méchelskierch, francuski: francuski: Église Saint-Michel) to kościół rzymskokatolicki i najstarszy wciąż działający obiekt sakralny w Luksemburgu.
Pierwszy kościół został zbudowany w 987 roku jako kaplica zamkowa dla hrabiego Luksemburga. Później został zniszczony, odbudowany i przeszedł kilka remontów.
Kościół, który oglądasz dzisiaj, w stylu romańskim i barokowym, pochodzi z 1688 roku.

Most Pont du Château/Most Castel

Dwupiętrowy most wzniesiono w 1735 roku z czerwonego piaskowca, zastępując konstrukcję drewnianą mostem zwodzonym. To łączy Ville-Haute z Cyplem Bockim. Został całkowicie odrestaurowany w latach 1992 - 1993.
Co ciekawe, most umożliwia przejście na cztery różne sposoby:

• droga na górze

• przejście przez cztery górne łuki

• spiralne schody prowadzące przez główny łuk

• tunel pod drogą na dole.

Przejdź do mostu Pont du Château i odkryj Crypte Archéologique (kryptę archeologiczną) po prawej stronie oraz ruiny Huelen Zant nieco dalej mostem po lewej stronie.

Na koniec rozkoszuj się fantastycznymi widokami z mostu.

Kazamaty Bocka

The Kazamaty Pétrusse i Bock Casemates to średniowieczne fortyfikacje wbudowane w zbocze wzgórza Bock Rock, na którym zbudowane jest historyczne miasto Luksemburg.
Nie ma potrzeby oglądania kazamatów Pétrusse i Bock – możesz zdecydować, który z nich bardziej Cię interesuje.

Bock Casemates reklamowane są jako „Skała z widokiem”. Dzieje się tak dlatego, że z kilku otworów w ścianach roztaczają się wspaniałe widoki na dolinę. Ponieważ możesz chodzić po szczycie Bock Casemates, stamtąd też masz bardzo podobny widok. Poza tym kazamaty Bocka i Pétrusse'a są dość podobne.

Wstęp do Bock Casemates odbywa się co 15 minut od 10:00 do 18:00 (ostatnie wejście o 17:00) w przypadku wycieczek z przewodnikiem. Będziesz potrzebował ok. 45 minut pamiętaj, aby przybyć o godzinie wydrukowanej na bilecie, ponieważ możesz odmówić wstępu, jeśli wyjdziesz poza 15-minutowe okno.
W chwili pisania tego tekstu bilety kosztują 8 euro za osobę dorosłą, a zniżki przysługują dzieciom, seniorom i studentom. Ponieważ kazamaty Bock są bardziej popularne z dwóch publicznie dostępnych kazamatów, zaleca się zakup biletów online.

Pierwsze kazamaty w Luksemburgu zostały zbudowane w 1644 roku przez Hiszpanów w celu ulepszenia fortyfikacji miasta.
W 1745 roku Austriacy zbudowali tak zwane kazamaty Bock, które miały 360 stóp (110 m) długości i 23 stóp (7 m) szerokości.
W szczytowym okresie kazamaty liczyły 23 km na wielu poziomach i sięgały do ​​40 m głębokości.
W kazamatach Bocka przebywało do 1200 żołnierzy i 50 kanoników.

Po traktacie londyńskim w 1867 r. fortyfikacje Luksemburga zostały w dużej mierze rozebrane, a większość wejść do kazamatów zamurowano, a około 6 km kazamat uległo zniszczeniu.
W XIX w. pozostałe kazamaty służyły jako magazyny dla lokalnych firm, strzelnice i uprawa grzybów, a na początku XX w. odbywały się tu koncerty i bazary.
Podczas obu wojen światowych kazamaty Bock i Pétrusse służyły jako schrony. Twój przewodnik po kazamatach Pétrusse wskaże Ci to.
Fortyfikacje miasta Luksemburg i jego stare dzielnice zostały wpisane na listę światowego dziedzictwa UNESCO w 1994 roku.

Wycieczki Porte des Trois / Trzy Wieże

Średniowieczna brama zwana „Trzema Wieżami” składa się z dwóch okrągłych wież z XIV wieku i centralnego placu mieszkalnego z XII wieku. Część środkowa należała do pierwszego średniowiecznego kamiennego ogrodzenia.
Do 1810 roku Brama Trzech Wież służyła jako brama do Ville-Haute i więzienie.

Stare pisma wspominają o podziemnych lochach i linach, którymi więźniowie schodzą na dół i na górę.

Za średniowieczną bramą znajdował się niewielki bastion, który został zbudowany w 1606 roku w celu strzeżenia i ochrony otoczenia bramy. W 1828 roku przekształcono go w pałacowy taras ogrodowy.

Hiszpańska wieżyczka / hiszpańska wieża strażnicza

Szereg wież strażniczych (być może do 37) zostało zbudowanych przez Hiszpanów w XVII wieku w ramach większych prac fortyfikacyjnych. Przeznaczenie wieżyczek nie zostało jednoznacznie ustalone. Niektóre przetrwały do ​​dziś.

Teraz wróć do miejsca, skąd przyszedłeś, idź około 185 m, aż droga skręci w lewo. To jest gdzie Chemin de la Corniche zaczyna.

Chemin de la Corniche

„Corniche” to droga lub chodnik wbudowany w zbocze góry, gdzie teren stromo wznosi się z jednej strony i opada z drugiej.
Chemin de la Corniche został zbudowany wzdłuż zboczy Bock i oferuje wspaniałe widoki na dolinę Alzette i Grund (część miasta w dolinie). Widoki sprawiły, że Chemin de la Corniche zyskał przydomek „najpiękniejszego balkonu w Europie”. Zaczyna się blisko Kościół św. Michała, następnie wije się wzdłuż Bock na południe i kończy się przy drodze „Mnt du Grund” w dolinie poniżej budynku Archiwum Narodowego. Należy pamiętać, że pod koniec Chemin skręca o prawie 180 stopni w lewo, a następnie schodzi w dół. Całkowita długość wynosi ok. 1650 stóp (500 m).

Grund w kierunku Viaduc Ferroviaire / Viaduc de Pfaffenthal

Kiedy dojdziesz do „Mnt du Grund”, skręć w prawo (nie przechodź przez bramę Porte espagnole (Grund) / hiszpańską (Grund). Po przebyciu 125 m skręć w lewo w Rue Sosthène Weis i jedź nią przez ok. 1150 stóp (350 m) przez Most Pont du Château.
Tuż za mostem na przejściu dla pieszych skręć w prawo, a następnie jedź Rue du Fort Olisy, która po około 200 m doprowadzi Cię do Viaduc Ferroviaire / Viaduc de Pfaffenthal.

Wiadukt Pfaffenthal to most kolejowy o długości 257 m, który przecina dolinę Alzette. Dla ruchu kolejowego otwarto go w 1862 roku.

Idź dalej i przejdź przez mały mostek przecinający rzekę Alzette. Na skrzyżowaniu skręć w lewo i idź około 310 m. Następnie skręć w Rue des Trois-Glands, która odchodzi w prawo, a następny cel będzie przed tobą po 120 m.

Magazyn mąki La Hiel

To tylko punkt orientacyjny do ścieżki pieszej prowadzącej do Fort Thüngen. Niestety nie można wejść do budynku.

Zbudowany w 1733 roku budynek miał za zadanie bezpiecznie przechowywać mąkę z dala od robaków i myszy, tak aby była jej wystarczająca ilość na wypadek, gdyby obca armia miała oblegać miasto.
W 1771 roku ściany zewnętrzne, za wyjątkiem frontowej, zostały podwyższone do ceglanych z podcieniami. Szacuje się, że elewacja frontowa została zbudowana z cegły gdzieś pomiędzy 1815 a 1866 rokiem.

Wycieczka do Fortu Obergrünewald

Około. 50 m za budynkiem zobaczysz szlak turystyczny odchodzący ostro w prawo. Podążaj tym szlakiem pod górę.

Szlak rozdziela się kilka razy i należy kierować się znakami z czerwonym logo i napisem „itinéraire Vauban”.

Po ok. 200 m dotrzesz do ruin Fort Obergrünewald.

Po zajęciu miasta Luksemburg przez Francuzów w 1684 r. Vauban, francuski inżynier wojskowy, uważany za największego inżyniera swoich czasów, w 1684 r. przeprojektował i wzmocnił istniejące fortyfikacje. Rozbudował mury obronne w całym Pfaffenthal aż do Bock, ufortyfikował wzgórza Grünewald i w 1688 r. dodał redutę.

W 1716 roku twierdzę przejęli Austriacy, a dzieło rogowe bastionu nazwali Fort Obergrünewald. Kiedy zbudowano Fort Thüngen, zbudowano metro do Fortu Obergrünewald.
W 1872 r. rozpoczęto rozbiórkę fortu od rozbiórki prochowni; reduta i ściana wąwozu zostały zniszczone w 1874 roku.

Kiedy wejdziesz do fortu, wejdź po schodach na górę, skąd roztacza się dobry widok na fort i dolinę.

Fort Thüngen

Jedź dalej pod górę, a po ok. 20 minutach dotrzesz do Fortu Thüngen. 330 stóp (100 m). Fort nosi przydomek „Trzy Żołędzie”, ponieważ na szczycie każdej wieży znajduje się jeden żołądź.

Fort został zbudowany w latach 1732-1733, a rozbudowany i wzmocniony przez Prusów w 1836 i 1859-1860.
Większość Fortu Thüngen została zburzona zgodnie z wymogami traktatu londyńskiego z 1867 roku. Pozostały jedynie trzy wieże i fundamenty reszty fortu.
Nienaruszony fort, który dzisiaj można zobaczyć, jest rekonstrukcją odzwierciedlającą ostatnią fazę pierwotnej rozbudowy w 1837 roku. Prace zakończono i fort został ponownie otwarty jako Musée Dräi Eechelen (Muzeum Trzech Żołędzi).

W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia są od wtorku do niedzieli od 10:00 do 18:00 (w środy od 20:00), a wstęp jest bezpłatny.

Stała ekspozycja obejmuje około 600 eksponatów, które obejmują historię Luksemburga od podboju burgundzkiego w 1443 r. do budowy mostu Adolfa w 1903 r. Eksponaty prezentowane są w kilku kazamatach (podziemnych galeriach).
Dzięki podziemnym galeriom sam budynek staje się ważną częścią ekspozycji stałej. Został odrestaurowany, aby odzwierciedlić ostatnią fazę pierwotnej rozbudowy w 1837 roku.

Centrum handlowe INFINITY / Place de Village Kirchberg

Kiedy wyjdziesz Fort Thüngen, skręć w prawo i podążaj ścieżką wzdłuż boku fortu, a następnie na tyły MUDAM (Muzeum Sztuki Nowoczesnej Wielkiego Księcia Jeana). Z tyłu zobaczysz parking Parlamentu Europejskiego (budynek Schumana). Przejdź przez parking, aż dojdziesz do ruchliwej Avenue John F. Kennedy. Przejdź przez ulicę, a dojdziesz do Centrum Handlowego INFINITY. Po tak długim spacerze należy się odpoczynek w jednej z kawiarni czy restauracji lub możliwość zrobienia zakupów.

Kiedy już skończysz, możesz wrócić do miasta bezpłatnym tramwajem (T1) lub bezpłatnym autobusem (12, 32, CN4). Przystanek tramwajowy znajduje się bezpośrednio przed budynkiem (w miejscu, w którym wcześniej przechodziłeś przez ulicę), a przystanek autobusowy znajduje się przy ulicy Rue du Fort Niedergruenewald, czyli ulicy, która odchodzi w pobliżu przystanku tramwajowego.

Oto nasze rekomendacje co do stacji, na której należy wysiąść z tramwaju/autobusu, aby kontynuować wycieczkę:

• T1: zjazd na Limpertsberg, Teatr

• 12: zjazd na Centre, Fondation Pescatore

• 32: zjazd na Centre, Fondation Pescatore

• CN4: zjazd w Centre, Fondation Pescatore

Fundacja Parc Pescatore

Parc Fondation Pescatore to ładny, spokojny park, który zajmuje ok. 3,8 akra (15 200 m2). Ścieżki spacerowe są asfaltowe i znajdują się na nich ławki, fontanna i kilka dzieł sztuki. Na północy, za bramą, znajduje się „Pescatore, J.P. Foundation”, ośrodek dla seniorów, który mieści się w pięknym neogotyckim budynku wybudowanym w 1886 roku.

Fundacja wywodzi się od luksemburskiego kupca i bankiera Jean-Pierre'a Pescatore, który pozostawił miastu 500 000 franków i swoją prestiżową kolekcję dzieł sztuki pod warunkiem założenia instytucji społecznej i muzeum. Rezultatem jest budynek i park.
Podczas bitwy o Ardeny (ofensywa w Ardenach 1944/1945) budynek służył jako kwatera główna amerykańskiego generała George'a S. Pattona.

Ten park znajduje się tuż obok naszej ostatniej atrakcji na dziś, czyli Panoramiczna winda Pfaffenthal.

Panoramiczna winda Pfaffenthal

Panoramiczna winda Pfaffenthal łączy historyczne centrum Luksemburga (Ville-Haute) z Pfaffenthal w dolinie rzeki Alzette.
Winda czynna jest codziennie w godzinach 5:45 – 1:00, z wyjątkiem każdego pierwszego poniedziałku miesiąca po godzinie 9:00, kiedy jest wyłączona z powodu prac konserwacyjnych.
Nie ma opłaty za wstęp, nie ma operatora i zazwyczaj nie trzeba długo czekać na skorzystanie z windy.

Pomysł budowy połączenia między historycznym centrum Luksemburga (Ville-Haute) a doliną rzeki Alzette sięga 2006 roku, kiedy miasto szukało sposobów na ułatwienie ruchu pieszego i rowerowego między obiema częściami miasta zarówno mieszkańcom, jak i turystom.
Rozważano różne opcje, w tym kolejkę linową, windę, schody ruchome i kolejkę linową. W 2007 roku podjęto decyzję o budowie windy ze względów kosztowych i estetycznych. Wmurowanie kamienia węgielnego miało miejsce w 2009 r., ale budowa została opóźniona o cztery lata ze względu na problemy geologiczne, ponieważ na potrzeby tego projektu konieczne było ustabilizowanie zbocza wzgórza. Budowę ukończono w 2015 r., kabinę windy zainstalowano w 2016 r., a oficjalna ceremonia inauguracji odbyła się w tym samym roku.

Główna konstrukcja pionowa składa się z pustej wieży o wysokości 245 stóp (75 m), szerokości 8,5 stopy (2,6 m) i głębokości 8,5 stopy (2,6 m) zbudowanej ze zbrojonego betonu, w której znajduje się przeciwwaga windy.
Strona wieży zwrócona w stronę doliny służy jako podparcie dla szybu windy o wysokości 197 stóp (60 m), otwartego z przodu i prawie całkowicie otwartego po bokach.
Aby ustabilizować teren, wykopane zbocze pokryto natryskowym betonem i zabezpieczono 72 śrubami kotwiącymi wbitymi aż do 30 m w głąb zbocza, przy czym u podstawy znajduje się żelbetowa ściana oporowa o wysokości 16 m.

Most prowadzący do windy oraz kabina windy mają przeszklone ściany, z których roztacza się fantastyczny widok na dolinę.

Na tym kończy się drugi dzień pieszej wycieczki z przewodnikiem po Luksemburgu.

Gdzie chcesz teraz iść?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: