Przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel po Clonmacnoise, Athlone i Galway — Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii
Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.
Dzisiaj zobaczymy Clonmacnoise, Athlone i bal w Galway Salthill. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.
Dzisiaj będzie wolniejszy dzień, mniej jazdy i więcej zwiedzania.
Z Galway pojedziemy do zrujnowanego i pięknie zachowanego klasztoru Clonmacnoise, a następnie wybierzemy się na pieszą wycieczkę z przewodnikiem po historycznym mieście Athlone, które leży w pobliżu geograficznego centrum Irlandii.
Dzień zakończymy na balu Salthill w Galway z widokiem na zatokę Galway.
1 = Galway
2 = Clonmacnoise
3 = Athlone
4 = Bal w Galway Salthill
Clonmacnoise
Clonmacnoise, czyli „Łąka Synów Nós”, był klasztorem nad brzegiem rzeki Shannon. Dziś jest w ruinie, ale jest dobrze zachowany i zbadany, a na miejscu znajduje się nawet muzeum. Dla nas Clonmacnoise to klasztor, który warto odwiedzić w Irlandii.
W 544 r. św. Ciarán, jeden z Dwunastu Apostołów Irlandii, wraz z 7 wyznawcami przybył do miejsca, w którym obecnie stoi Clonmacnoise. Razem z Diarmaitem mac Cerbaillem, który później został pierwszym chrześcijańskim najwyższym królem Irlandii, zbudowali drewniany kościół.
Wybrano tę lokalizację, ponieważ w tamtym czasie był to główny szlak handlowy ze wschodu na zachód, przecinający tu rzekę Shannon.
Strategiczne położenie pomogło Clonmacnoise stać się w IX wieku bardzo ważnym ośrodkiem religii i studiów, a także rzemiosła i handlu, a nawet przyciągnęło uczonych z kontynentu europejskiego.
Jego wybitne położenie oznaczało również, że był często atakowany między VIII a XII wiekiem; co najmniej:
- 27 razy przez Irlandczyków
- 7 razy przez Wikingów
- 6 razy przez Normanów
Od IX do XI wieku drewnianą zabudowę zastąpiono murowaną, a liczba ludności wzrosła z niecałych 10 duchownych do prawie 2000 osób, w tym mieszkańców wsi zamieszkujących okolice klasztoru.
W tym czasie klasztor był sprzymierzony z królami Meath i wielu z tych królów zostało tu pochowanych.
Począwszy od XII wieku, Clonmacnoise zaczęło podupadać. Głównym powodem był fakt, że w pobliskim miasteczku powstał most Athlone znacznie ułatwiło przeprawę przez rzekę Shannon i dzięki temu stało się znacznie bardziej popularne niż przeprawa w Clonmacnoise. Ponadto Athlone miało najsilniejszą obronę w regionie i sprawiało, że podróżowanie było znacznie bezpieczniejsze.
Doprowadziło to do silnego wzrostu Athlone i silnego spadku ruchu w Clonmacnoise. Ciągłe ataki na Clonmacnoise tylko przyspieszyły jego upadek i do XIII wieku klasztor został w większości opuszczony.
Najbardziej godne uwagi budynki i wysokie krzyże w Clonmacnoise to:
- Muzeum dla zwiedzających (na zachód od obiektu, nie pokazane na mapie): Oryginalne Krzyże Pisma Świętego, Krzyż Północy i Krzyż Południa z terenu klasztoru zostały przeniesione do muzeum, aby chronić je przed warunkami atmosferycznymi i zachować. Repliki trzech wysokich krzyży zainstalowano w ich pierwotnych miejscach. Muzeum posiada również kilka nagrobków i wyjaśnia ryciny
- Świątynia Ciarán: Ze swoimi pochylonymi ścianami i pochyłymi łukowymi drzwiami jest to prawdopodobnie najmniej spektakularny budynek i najmniejszy kościół na miejscu (2,8 m x 3,8 m). Jednak pozory mogą mylić, gdyż jest to jeden z najważniejszych budynków w Clonmacnoise, gdyż była to kwatera mieszkalna świętego Ciarána i podobno został tu pochowany
- Wieża O'Rourke'a: Jest to charakterystyczny punkt Clonmacnoise widoczny z odległości wielu kilometrów. Wieża została zbudowana w 1124 roku i nazwana na cześć żyjącego w X wieku króla Connachtu Fergala O'Rourke. Uderzenie pioruna w 1135 roku poważnie uszkodziło szczyt, który musiał zostać odbudowany
- Katedra (Świątynia McDermot): Świątynia ta jest największym kościołem w Clonmacnoise i dominuje nad terenem klasztornym. Budowę katedry rozpoczęto około 909 roku n.e. Północne drzwi w stylu gotyckim pochodzą z połowy XV wieku i często nazywane są Łukiem Szeptów – konfesjonałem na zewnątrz katedry, w którym możesz wyznać swoje tajemnice.
ostatni Wielki Król Irlandii, Rory O'Connor, został pochowany w pobliżu ołtarza w 1198 r. Większość pozostałych grobów w kościele należy do członków rodziny Coghlan, która przebudowała katedrę w połowie XVII wieku - Krzyż Pisma Świętego: Ten krzyż z piaskowca ma 4 m wysokości i jest jednym z najlepiej wykonanych krzyży w Irlandii. Największą wskazówką dotyczącą pochodzenia Krzyża Pisma Świętego jest inskrypcja wyryta u jego podstawy. Chociaż jest mocno zwietrzały, pozostaje wystarczająco dużo, aby zidentyfikować dwa nazwiska: Colmana, opata Clonmacnoise (ok. 904-921) i Wielkiego Króla Irlandii, Flanna Sinnę.
Z Annals of Clonmacnoise wiadomo, że współpracowali oni przy wznoszeniu dużego kamiennego kościoła (prawdopodobnie katedry) na początku X wieku. Wydaje się prawdopodobne, że krzyż był kolejną współpracą Flanna i Colmana, prawdopodobnie nieco późniejszą.
Bez względu na swoje pochodzenie i znaczenie, masywny krzyż Pisma Świętego reprezentuje szczytowe osiągnięcie rzemiosła kamieniarzy i rzeźbiarzy w Irlandii. Doskonale proporcjonalny, każdy szczegół krzyża osadzony jest w standardowej kompozycji matematycznej, która logicznie koresponduje z jego ogólną konstrukcją.
Krzyżowi dorównują pod względem złożoności i wyrafinowania jedynie współczesne krzyże z Kells, Durrow i Monasterboice, z których wszystkie również stylistycznie dorównują krzyżowi Pisma Świętego i mogły zostać wyrzeźbione przez tego samego rzeźbiarza lub szkołę rzeźbiarzy - Krzyż Północy: Utworzony około 800 roku naszej ery, jest najstarszym z trzech wysokich krzyży. Zachował się jedynie wapienny szyb na podstawie z piaskowca, będący dawnym kamieniem młyńskim. Na wschodniej ścianie szybu znajduje się niechrześcijańska dekoracja przedstawiająca Cernunnosa, celtyckiego boga łowów i płodności
- Krzyż Południowy: Powstał w IX wieku, ten wysoki krzyż przedstawia obraz Ukrzyżowania Chrystusa na zachodniej ścianie
Clonmacnoise jest otwarte przez cały rok, z wyjątkiem 24-26 grudnia.
W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia były następujące:
1 listopada – 31 stycznia: codziennie 10:00 – 17:00
1 lutego – 12 marca: codziennie 10:00 – 17:30
13 marca – 31 maja: codziennie 10:00 – 18:00
1 czerwca – 31 sierpnia: codziennie 9:00 – 18:30
1 września – 31 października: codziennie 10:00 – 18:00
Athlone
Nazwa Athlone pochodzi od irlandzkiej nazwy: Baile Átha Luain, oznaczającej „Bród miasta Luan” – bród to płytkie miejsce w rzece o dobrym podłożu, które można pokonać brodząc lub jadąc samochodem.
Miasto rozrosło się wokół zamku Athlone, który został strategicznie zbudowany w 1129 roku w pierwszym miejscu na północ od Clonmacnoise gdzie rzeka Shannon była przejezdna.
Ta lokalizacja, most zbudowany na rzece Shannon w XII wieku oraz ochrona, jaką zamek Athlone zapewniał przed ciągłymi najazdami, były kluczem do sukcesu Athlone i upadku Clonmacnoise.
Na przestrzeni wieków Athlone skutecznie broniło strategicznie ważnego mostu na rzece Shannon podczas licznych ataków i wojen.
Podczas naszej wycieczki z przewodnikiem po Athlone odwiedzimy kilka zabytków.
1 = Kościół Świętych Piotra i Pawła
2 = Zamek Athlone
3 = Bar Seana
4 = Zamek Athlone
5 = Wycieczki Wikingów
Kościół Świętych Piotra i Pawła
Rozpocznij swoją wycieczkę od kościoła świętych Piotra i Pawła, który jest rzymskokatolickim kościołem parafialnym zbudowanym w latach 1932-1939.
Witraże powstały w pracowni irlandzkiego artysty witraży Harry’ego Clarke’a.
Zamek Athlone
Po drugiej stronie ulicy znajduje się Zamek Athlone. Najwcześniejszym odnotowanym zamkiem w Athlone był drewniany zamek, który został zbudowany w 1129 roku wraz z mostem przerzuconym przez rzekę Shannon.
Uderzenie pioruna w 1131 roku zniszczyło część zamku.
Pierwszy kamienny zamek został zbudowany w czasach anglo-normańskich w 1210 r., jednak jego główna wieża zawaliła się w 1211 r., ponieważ została zbudowana na sztucznym wzgórzu, które nie było w stanie unieść ciężaru konstrukcji.
Na przestrzeni wieków był mocno modyfikowany, rozbudowywany i przebudowywany, być może pierwotnie posiadał fosę.
W 1567 r. zbudowano nowy kamienny most – będzie on trwał prawie 300 lat.
W 1691 roku zamek zostaje poważnie uszkodzony przez artylerię williamską podczas wielkiego oblężenia Athlone – po ponad 500 latach miasto i zamek wpadają w ręce napastników.
W 1697 r. znaczna część zachodniego miasta zostaje zniszczona, gdy piorun powoduje eksplozję prochowni w zamku.
Przez cały XVIII wiek zamek był w opłakanym stanie i służył jako przybudówka noclegowa dla pobliskich koszar wojskowych, które zbudowano około 1700 roku.
Zamek, który dzisiaj można zobaczyć, jest w dużej mierze efektem fortyfikacji wzniesionych w 1804 roku w epoce napoleońskiej.
W latach 1841–1844 wybudowano nowy most na rzece Shannon, który zastąpił most z 1567 r.
Od 1967 roku zamek jest pomnikiem narodowym i służy jako muzeum, po prawie 300 latach użytkowania jako koszary.
Po trzech latach prac renowacyjnych i renowacyjnych zamek zostaje ponownie otwarty dla zwiedzających w 2012 roku.
Zamek jest zamknięty w każdy poniedziałek, a także we wtorki od listopada do lutego.
W chwili pisania tego tekstu wstęp kosztuje 12 euro za osobę dorosłą, ale dla dzieci i rodzin dostępne są zniżki.
Eksponaty w zamku opowiadają historię Athlone od wczesnych osad, poprzez oblężenia i działania wojenne, aż do czasów współczesnych. Można też zwiedzać dziedziniec.
Bar Seana
Księga Rekordów Guinnessa uznała Sean’s Bar za najstarszy pub w Irlandii, działający od około 900 roku naszej ery. Właściciele pubów twierdzą nawet, że mają listę prawie wszystkich poprzednich właścicieli.
Mówią też, że trwa dochodzenie mające na celu sprawdzenie, czy Sean’s Bar jest najstarszym pubem na świecie. Nie ma informacji, kiedy będzie dostępny wynik.
Budynek, w którym mieści się Sean’s Bar, pochodzi w większości z XVII lub XVIII wieku.
Jednak podczas renowacji przeprowadzonej w 1970 r. odkryto stare monety, a tylna ściana była częściowo wykonana z plecionki i wikliny, co mogło sięgać IX wieku. Monety są obecnie eksponowane w irlandzkim Muzeum Narodowym.
Zamek Athlone
Po wypiciu drinka lub zjedzeniu posiłku w Sean's Bar, idź na południe wzdłuż rzeki Shannon, ulicą The Quay. Możesz zatrzymać się przy śluzie Athlone, aby zobaczyć łodzie płynące przez śluzę w górę i w dół rzeki, lub możesz wybrać się dalej na południe za miasto.
Wycieczki Wikingów
Wycieczki Wikingów wyruszają z przystani w pobliżu Zamek Athlone w replikach statków Wikingów.
Oferują codzienne rejsy po Lough Ree i rejs do Clonmacnoise od kwietnia do października od 1 do 5 dni w tygodniu, w zależności od miesiąca.
W chwili pisania tego tekstu rejsy po Lough Ree kosztują 20 euro za osobę dorosłą, a rejsy po Clonmacnoise – 30 euro za osobę dorosłą.
Bal w Galway Salthill i pomnik statku głodu
Salthill Prom(enade) to promenada o długości 2 km, z której roztacza się widok na zatokę Galway. Jest to całoroczna atrakcja turystyczna.
Wzdłuż Promu znajduje się wiele plaż i restauracji, a w przypadku Curry's Fun Park nawet park tematyczny. W pobliskim Leisureland znajduje się kryty basen, pole do minigolfa i sala koncertowa.
Istnieją również Galway Atlantaquaria, akwarium i Seapoint Leisure, kasyno, Omniplex Cinema Galway i inne miejsca.
Turyści odkryli Salthill na początku XIX wieku, kiedy kąpiele stały się modne. Od lat osiemdziesiątych XIX wieku goście i jednodniowi wycieczkowicze z Galway podróżowali tanimi tramwajami konnymi, aby cieszyć się morskim powietrzem. Największą atrakcją wycieczki był spacer promenadą. Tradycją było kopanie ściany na znak ukończenia spaceru – ściany na końcu spaceru, znajdującej się obok trampoliny Blackrock.
Pomnik statku głodu w Galway został odsłonięty w 2012 roku. Oryginalny pomnik upamiętnia 6-letnią Celię Griffin, która zginęła na ulicach Galway. Został poszerzony o dwa żagle statków z piaskowca po obu stronach.
Na każdym żaglu wygrawerowano nazwy 50 statków, które przewoziły ludzi próbujących uciec przed Wielkim Głodem w latach 1845–1852. Statki te często nazywano statkami trumiennymi, ponieważ choroby często rozprzestrzeniały się na nich niczym pożary z powodu złych warunków życia, zabijając wielu emigrantów podczas ich podróży.
Gdzie chcesz teraz iść?
Autor: Rudy w Backpack and Snorkel
Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.
Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:
Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później:
