Backpack and Snorkel Przewodnik turystyczny po cmentarzu megalitycznym w Carrowmore i półwyspie Mullaghmore - Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Dzisiaj odwiedzimy cmentarz megalityczny Carrowmore i półwysep Mullaghmore, zanim pojedziemy do Irlandii Północnej. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.

Dzisiaj odkryjemy największą i najstarszą kolekcję dolmenów, grobowców i kamiennych kręgów w Irlandii na cmentarzu megalitycznym Carrowmore. Zanim pożegnamy się na razie z Irlandią i udamy się do Irlandii Północnej, zatrzymamy się i zrelaksujemy na półwyspie Mullaghmore.
W (London)Derry w Irlandii Północnej zakończymy dzień wycieczką po mieście i muralach.

Ten Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii kończy się na półwyspie Mullaghmore, a dalszy ciąg opisu wycieczki znajduje się w naszym dziale Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii Północnej.

1 = Śligo
2 = Cmentarz megalityczny w Carrowmore
3 = Półwysep Mullaghmore
4 = (Londyn)Derry

Cmentarz megalityczny w Carrowmore

Cmentarz Megalityczny czynny jest od połowy marca do początku listopada 2024 r., codziennie w godzinach 10.00 – 18.00, ostatnie wejście o godz. 17.00.
Wstęp kosztuje 5 euro za osobę dorosłą - od 2024 r. Akceptują karty kredytowe.

Carrowmore to jeden z czterech dużych megalitycznych cmentarzy lub zespołów pomników w Irlandii, wywodzących się z tradycji grobowca przejścia. Pozostałe duże skupiska to: Bru na Boinne (w tym Newgrange, Knowth i Dowth), Loughcrew i Carrowkeel. Obecnie Carrowmore składa się z ponad 30 pomników w różnym stanie, ustawionych w owalu wokół Grobowca Centralnego (Grób 51).

Podczas kompilacji pierwszego Ordnance Survey dla Wielkiej Brytanii i Irlandii w 1837 roku George Petrie numerował pomniki Carrowmore i nadal używamy systemu numeracji Petriego. Za jego czasów istniało więcej grobowców; część przerw między liczbami wskazuje na zniszczone zabytki. Cmentarz położony jest na płaskowyżu na wysokości 55 m n.p.m., na półwyspie Cuil lorra, i zajmuje powierzchnię ponad 247 akrów (1 km2). Pomniki znajdujące się poza obszarem publicznym ograniczonym przerywaną granicą na poniższej mapie znajdują się na terenach prywatnych.

Większość pomników w Carrowmore to otwarte, odkryte kręgi Ddolmen; i są uważane za grobowce satelitarne centralnego kopca. Zwykle komorę tworzy pięć pionowych kamieni, która jest przykryta zwieńczeniem i otoczona kręgiem dużych głazów. Badania w Carrowmore sugerują, że budowę grobowców rozpoczęto tu co najmniej 5700 lat temu; wkrótce po przybyciu pierwszych rolników do Irlandii.
Trzy km od Carrowmore, w Maugheraboy, niedaleko miasta Sligo, zagroda Causewayed (kojarzona z wczesnym rolnictwem w Europie) dostarcza dalszych dowodów na istnienie tych wczesnych rolników. Megalityczne pomniki podobnego typu do Carrowmore znajdują się wzdłuż fasady atlantyckiej w Szwecji, Danii, Holandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Hiszpanii i Portugalii.

SPACER PÓŁNOCNY (F) - PRZEZ DROGĘ

• Grób 1: Zarówno zewnętrzne, jak i wewnętrzne kręgi głazów pozostają nienaruszone w Grobie 1; w 1837 roku Petrie zobaczył tam Zniszczony Dolmen.
• Grób 2 jest mocno naruszona i rozproszona w sąsiednich ścianach.
• Grób 3 to mała komnata pośrodku kręgu złożonego z 30 głazów. W wykopaliskach z XIX i XX wieku odkryto ok. 66 funtów (30 kg) spalonych ludzkich kości.
• Grób 4 w 1837 r. otaczało go 21 kamieni; dziś pozostał tylko jeden. W wyniku wykopalisk antykwarycznych odkryto spalone kości oraz charakterystyczne znaleziska grobowców przejściowych (szpilki z poroża, kwarc itp.).
• Grób 7 Znajdujący się na terenie prywatnym i niedostępny Tomb 7 jest największym i najbardziej wysuniętym na północ miejscem w Carrowmore. Wykopaliska przeprowadzone w latach 1977/78 wykazały istnienie centralnego otworu posłupowego, czyli miejsca, w którym mogło zostać ustalone pierwotne koło głazowe. Ze znalezionych tam artefaktów wiemy, że ludzie ponownie odwiedzali Grób 7 w Zlewce (epoka brązu), a nawet w czasach rzymskich.

SPACER CENTRALNY (A)

• Grób 54: Ten dolmen jest częściowo ukryty pod ziemią. Brakuje jego głazowego kręgu. Kamień użyty do budowy grobowców satelitarnych Carrowmore to – prawie wyłącznie – skała metamorficzna zwana gnejsem, która została rozproszona swobodnie jako narzuty lodowcowe na wapiennym krajobrazie Cuil lorra. Pochodzi z Gór Ox, położonych nieco dalej na południe, i prawdopodobnie został tu przeniesiony przez działalność lodowcową pod koniec ostatniej epoki lodowcowej. Pod koniec XIX wieku W. G. Wood-Martin znalazł w tej komorze skremowane kości ludzkie wraz z fragmentami kwarcu i odłamkiem ceramiki.
• Grób 55: Grób 55, położony na zachodnim krańcu cmentarza, do czasu przeprowadzenia częściowych wykopalisk w 1998 r. był przykryty stertą współczesnych kamieni polnych. Większość kamieni mogła zostać usunięta w XIX wieku. Znaleziono tu duże ilości kości ludzkich wraz z kamiennymi wisiorkami i innymi prawdopodobnie osobistymi ozdobami. Ścieżka prowadzi na południe w kierunku Grób 52a. Grobowiec 52a został odkryty przez robotników podczas usuwania muru polowego w 1998 roku.
• Grób 52: Dobrze zachowana komora megalityczna. W tym miejscu można znaleźć wskazówki dotyczące oryginalnej metody budowy. Wygląda na to, że najpierw złożono pięć pionowych kamieni komorowych, utrzymywanych w miejscu przez kamienne wypełnienie u podstawy. Inną cechą grobowca 52 jest umieszczenie sparowanych kamieni przy wejściu do komnaty, będących pozostałością ceremonialnego lub symbolicznego przejścia. Takie proste przejścia ostatecznie przekształciły się w bardziej wyszukane przejścia przypominające tunele przy pomnikach takich jak Newgrange, zbudowane kilkaset lat później. Podobnie jak większość grobowców w kompleksie, miejsce to jest zwrócone w stronę centralnego kopca.

Obszar wyświetlania (C)

• To położenie na środkowym grzbiecie zapewnia dobry widok na Carrowmore. na południe, Grobowce 48 (dolmen częściowo przykryty kamieniami polnymi) i Grób 49 zagnieździć się w zagłębieniu. Poza tym grzbiet wyznacza południową granicę; żywopłot w oddali przesłaniający Grób 37. Groby 19, 26 I 27 zlokalizowane są po wschodniej stronie zespołu (w dużej mierze zakryte roślinnością). Na tych trzech pomnikach znajdują się jedne z największych kręgów głazowych w Carrowmore. Grób 19 posiada pozostałości komory centralnej. Wykopaliska przeprowadzone w 1997 r. wykazały szereg kamiennych kul i wykazały użytkowanie pomnika w latach 3950–3500 p.n.e. Grób 26 został znacząco zmieniony na styku epoki brązu i epok (680-490 p.n.e.), szczątki młodej kobiety i płodu pochowano w środku kręgu około roku 60 naszej ery. Grób 27 ma jedyny przykład komory w kształcie krzyża w Carrowmore, formy często spotykanej w późniejszych i większych grobowcach przejściowych w innych częściach Irlandii.
• Carrowmore nie jest odosobnionym miejscem: znajduje się w centrum Krajobrazu Zabytków. Cały region jest usiany grobowcami przejściowymi. Ogólną lokalizację 50 z tych miejsc można zobaczyć z pozycji (C). Na wschód od Carrowmore, Cairns Hill East i West leżą na Cairns Hill (choć dziś nie są już widoczne). Na południowym wschodzie góry Ballygawley mają widoczne grobowce przejściowe na wszystkich czterech szczytach. W pogodny dzień, patrząc bezpośrednio na południe, widać odległą dolinę w kształcie litery U, w której znajdują się grobowce w przejściu Carrowkeel. Na prawo od tego miejsca, wzgórze Keshcorran jest zwieńczone grobowcem przejściowym znanym jako Szczyt. Dalej na prawo, w Górach Ox, znajduje się Góra Croghaun. Zza Gór Ox pojawia się Knocknashee, nad którym stoją dwa grobowce przejściowe.:xxx

SPACER (D)

• Grób 51: Centralny grobowiec znany jest jako Listoghil. Przed rozpoczęciem wykopalisk w rozległym, nierównym kopcu, który osiągnął wysokość 8 stóp (2,5 m), widocznych było około 20 krawężników, będącym pozostałością naruszonego kopca z luźnych kamieni. Odsłonięto zwieńczenie komory. Nie zachowały się żadne wzmianki o tym, kiedy pomnik został uszkodzony – już w 1779 roku odwiedzający go artysta Gabriel Beranger opisał go jako jaskinię. Późniejsi autorzy odnotowali lokalną tradycję, że Listoghil służył kiedyś jako kamieniołom. Została odkopana w latach 1996-98 przez szwedzki zespół archeologów prof. Göran Burenhult. Za niektórymi krawężnikami złożono skremowane kości ludzkie i zwierzęce. Daty wskazują, że komora centralna była używana około 3500 roku p.n.e. Po wykopaliskach prowadzonych w latach 1996–98 kopiec przywrócono do pierwotnego kształtu. Zachował się oryginalny krawężnik, zewnętrzny kamienny krąg złożony ze 101 kamieni i komora grobowa. Niedawne analizy DNA zęba odzyskanego podczas wykopalisk ujawniły, że jeden z osobników pochodził z Anatolii (mniej więcej dzisiejszej Turcji). Listoghil jest skierowany ze wschodu na południowy wschód, w stronę wschodzącego słońca na początku i na końcu zimy.
• Grób 56: Wood-Martin odkopał ten pomnik w XIX wieku i usunął duże ilości spalonych kości. Częściowe wykopaliska przeprowadzone w 1994 r. odsłoniły ślady pożaru oraz przedmioty, takie jak kamienne koraliki, grot strzały i wydrążony skrobak wykonany z białego krzemienia Antrim.
• Grób 57 znajduje się obok grobowca 56. Składa się z koła z 33 bardzo dużymi głazami. Nie istnieją żadne dowody istnienia komory, ale wgłębienie pośrodku tego pomnika może wskazywać, że na pewnym etapie znajdowała się tam konstrukcja. Pary pomników, takie jak grobowce 57 i 56, występują regularnie w kompleksach grobowców w przejściach Carrowmore i Carrowkeel.

Półwysep Mullaghmore

Półwysep Mullaghmore (Mullaghmore Head) to mały półwysep w północno-wschodniej części hrabstwa Sligo. Jej jedyna wioska, Mullaghmore, liczy tylko 136 mieszkańców przez cały rok, ale jest ona znacznie większa latem, kiedy dwie plaże na południowym zachodzie i południowym wschodzie przyciągają wielu turystów, a surferzy i windsurferzy na wielkich falach z całego świata biorą udział w konkursach surfingu na wielkich falach lub ćwiczą dla nich.

Na półwyspie Mullaghmore dominuje zamek Classiebawn, który został ukończony w 1874 roku. Jest własnością prywatną i nie jest dostępny dla zwiedzających.

Półwysep jest przyjemnym przystankiem na lunch w drodze do (London)Derry w Irlandii Północnej. Obiad można zjeść w godz Hotel przy plaży Mullaghmore i spójrz na spokojny port i ocean, w którym możesz zjeść Plaża Mullaghmore.
Północną część półwyspu można objechać pętlą o długości 3 mil (4,6 km).

(Londyn)Derry

(Londyn)Derry to nasz pierwszy cel w Irlandii Północnej.
W chwili pisania tego tekstu na żadnej z wielu dróg łączących oba kraje nie ma patroli granicznych między Irlandią a Irlandią Północną.

Możesz nawet nie zauważyć, że wjeżdżasz do Irlandii Północnej, ponieważ nie na każdej drodze znajduje się znak informujący o przekroczeniu granicy.
Jedyną rzeczą, która powiadamia Cię o przekroczeniu granicy może być:

• Twój GPS ogłasza „Witamy w Irlandii Północnej” lub „Witamy w Wielkiej Brytanii”
• Znaki ograniczenia prędkości stają się coraz częstsze i pokazują mniejsze liczby, ponieważ Irlandia Północna jest częścią Wielkiej Brytanii, a ograniczenia prędkości są teraz podawane w milach na godzinę, a nie w Irlandii w km na godzinę
• Kiedy wychodzisz i próbujesz zapłacić na stacji benzynowej lub w restauracji, ceny są teraz podawane w funtach brytyjskich, a nie w euro używanych w Irlandii

Proszę kontynuować czytanie w naszym Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii Północnej Tutaj.
Aby przejść bezpośrednio do:

• hotele w (londyńskim) Derry w Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii Północnej, kliknij Tutaj
• wycieczka z przewodnikiem po (londyńskim) Derry w Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii Północnej, kliknij Tutaj

Gdzie chcesz teraz iść?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: