Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.
Dziś jest Twój ostatni pełny dzień w Dublinie, a to oznacza, że ​​zobaczymy pozostałe atrakcje Dublina. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.
Możesz albo wsiąść do tego samego autobusu co wczoraj i dojść do Trinity College, albo wsiąść w autobus, który zawiezie Cię pod wejście.
W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk.
1 = Trinity College w Dublinie
2 = Apteka Sweny’ego
3 = Park Merrion Square
4 = Muzeum Narodowe Irlandii
5 = Dom Leinsterów
6 = Małe Muzeum Dublina
7 = Zieleń Świętego Szczepana & Zielone Centrum Handlowe Św. Szczepana
8 = Ulica Grafton
9 = Pomnik Molly Malone
W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.
bezpłatne wycieczki GuruWalk
płatne wycieczki Viatorem
Trinity College jest jedyną uczelnią na Uniwersytecie w Dublinie. Założony w 1592 roku przez królową Elżbietę I i wzorowany na uniwersytetach w Oksfordzie i Cambridge, Trinity College jest najstarszym uniwersytetem w Irlandii.
Byli absolwenci to między innymi znani autorzy, tacy jak Oscar Wilde, Jonathan Swift, Bram Stoker (np. Dracula), William Trevor oraz kilku laureatów Nagrody Nobla, prezydenci Irlandii i inni.
Główny teren uczelni zajmuje ok. 47 akrów (190 000 m2), w tym ok. 2,2 mln stóp kwadratowych (200 000 m2) dla budynków w centrum Dublina.
Na teren kampusu można wejść bramą od strony Grafton Street.
Odwiedzając kampus, podziwiaj historyczne budynki i rzeźby (takie jak Sfera Wewnątrz Kuli, którą niektórzy nazywają Gwiazdą Śmierci).
Jednym z niewielu budynków, do których można wejść, jest Stara Biblioteka. Został zbudowany w latach 1712–1732 i rozbudowany w 1860 r. i jest domem dla Długiego Pokoju i Księgi z Kells.
Długi Pokój ma prawie 65 m długości i mieści około 200 000 najstarszych książek w bibliotece.
Uwaga: W 2023 r. wszystkie 200 000 książek, w tym jeden z nielicznych pozostałych egzemplarzy Proklamacji Republiki Irlandzkiej z 1916 r., który został odczytany przed Pocztą Główną, usunięto, aby zapobiec dalszej degradacji i je zachować. Nie jest jasne, kiedy zostaną zwrócone.
Najważniejszą jednak atrakcją jest Księga z Kells. Księga z Kells została spisana w klasztorze kolumbańskim w Irlandii lub Szkocji prawdopodobnie około roku 800 naszej ery.
Zawiera cztery Ewangelie Nowego Testamentu na 340 kartach (680 stron) i jest uważana za arcydzieło zachodniej kaligrafii – jej ilustracje i zdobienia przewyższają porównywalne księgi ewangelii pod względem ekstrawagancji i złożoności. Podczas wizyty możesz zobaczyć tylko 2 strony – fotografowanie i filmowanie nie jest dozwolone. Strony są zmieniane co 12 tygodni. Całą książkę można obejrzeć online.
Nazwa księgi wzięła się od opactwa Kells (hrabstwo Meath), w którym znajdowała się prawdopodobnie przez ponad sześć stuleci.
Sweny's Pharmacy zyskała popularność po pojawieniu się w powieści Jamesa Joyce'a „Ulisses” z 1922 roku.
Co roku 16 czerwca fani Joyce’a świętują tutaj Bloomsday. 16 czerwca to dzień, w którym rozgrywa się akcja Ulissesa (w 1904 roku) i data jego pierwszego seksualnego spotkania z przyszłą żoną Norą Barnacle. Dzień ten został nazwany na cześć głównego bohatera Leopolda Blooma i obchodzony jest od 1924 roku.
W książce „Ulisses” Leopold Bloom, czekając w aptece na receptę, kupuje mydło cytrynowe. Mimo że Sweny's Pharmacy jest obecnie księgarnią, mydło cytrynowe nadal można tu kupić.
Budynek powstał w 1847 roku, a pomieszczenie, w którym obecnie mieści się Apteka Sweny’ego, służyło początkowo jako poczekalnia dla pacjentów. Później zamieniono go na aptekę, a w 1852 roku służył jako apteka mieszkającemu w tym domu aptekarzowi Frederickowi Williamowi Sweny’emu. Lekarz Mark Sweny przejął władzę w 1862 roku.
W 1974 roku miasto Dublin przejęło Merrion Square Park. Wcześniej był własnością prywatną i dostępny był tylko dla mieszkańców pobliskich historycznych gruzińskich kamienic przy Merrion Square.
Prawie wszystkie zabytkowe domy na Merrion Square zostały zbudowane w latach 1762-1800 i mieszkało tu wiele znanych osobistości irlandzkich. Wśród nich są:
W parku znajduje się kilka rzeźb.
1 = Krzesło Jokera
2 = Pomnik Oscara Wilde’a
3 = Pomnik Wojenny
4 = Rzeźba w parku Merrion Square
5 = Pomnik Michaela Collinsa
6 = Ofiary
7 = Pomnik Irlandii
8 = Bernardo O'Higgins
(2) Pomnik Oscara Wilde'a
(3) Pomnik Wojenny
(6) Ofiary
Założone w 1877 roku Irlandzkie Muzeum Narodowe powstało w wyniku połączenia istniejących zbiorów, przede wszystkim Królewskiego Towarzystwa Dublińskiego i Królewskiej Akademii Irlandzkiej. Muzeum Narodowe jest wiodącą instytucją muzealną w Irlandii.
Irlandzkie Muzeum Narodowe ma trzy oddziały w Dublinie: oddział archeologii, oddział historii naturalnej oraz nowszy oddział sztuki dekoracyjnej i historii. Czwarty oddział, Country Life, znajduje się w Castlebar.
Irlandzkie Muzeum Narodowe – Archeologiczne przeniosło się do obecnego budynku w 1890 r., gdy jego zbiory przerosły stary budynek.
W jego zbiorach znajdują się artefakty z:
Największą atrakcją dla zwiedzających jest jednak bogata kolekcja historycznych artefaktów wykonanych ze złota.
Wstęp do muzeum jest bezpłatny, a w chwili pisania tego tekstu muzeum jest otwarte od wtorku do soboty od 10:00 do 17:00, od lipca do października do 20:00 oraz w niedziele od 13:00 do 17:00.
Zbudowany w 1748 roku Leinster House został zbudowany dla hrabiego Kildare i wówczas nosił nazwę Kildare House. W 1766 roku hrabia został pierwszym księciem Leinster, a budynek stał się pałacem książąt Leinster, a nazwę zmieniono na Leinster House.
Pierwsze i drugie piętro budynku zostały wykorzystane jako modele podłóg Białego Domu w Waszyngtonie przez irlandzkiego architekta Jamesa Hobana, a sam dom posłużył jako model zewnętrznej części Białego Domu.
W 1815 roku dom został sprzedany Królewskiemu Towarzystwu Dublińskiemu.
W 1922 roku Leinster House został wynajęty parlamentowi Wolnego Państwa Irlandzkiego, który zbierał się wcześniej w różnych innych lokalizacjach, aż do znalezienia trwałego rozwiązania. Ze względu na ograniczenia finansowe w 1924 r. Leinster House został mianowany stałą siedzibą parlamentu i przeprowadzono różne remonty i dobudowano dobudówki.
Leinster House był kiedyś otwarty dla zwiedzających. W chwili pisania tego tekstu dozwolone są wyłącznie wycieczki sponsorowane przez posła do parlamentu lub senatora.
Little Museum of Dublin to małe muzeum historyczne, które koncentruje się na życiu w Dublinie w XX wieku. Dzięki kolekcji ponad 5000 artefaktów, wśród których znajdują się m.in. Powstanie 1916, wizyta prezydenta USA Johna F. Kennedy'ego w Dublinie, zespół rockowy U2 itp. Muzeum mieści się w XVIII-wiecznej georgiańskiej kamienicy i jest otwarte codziennie w godzinach 9:00–17:00. Słynne wycieczki z przewodnikiem prowadzone są przez zabawnych i bardzo kompetentnych przewodników o każdej godzinie i kosztują 15 euro za osobę dorosłą w ​​momencie pisania tego tekstu.
Obszar, który obecnie obejmuje St. Stephen's Green, był kiedyś podmokłymi łąkami. Obecny park został w 1664 roku otoczony murem, a teren wokół niego został sprzedany, aby zapewnić miastu dochód. W 1814 roku mur wymieniono na balustrady, jednak dostęp do zamku nadal był ograniczony dla okolicznych mieszkańców. Otwarcie parku dla zwiedzających trwało do roku 1877.
Sir A.E. Guinness zapłacił za przebudowę parku, który został otwarty w 1880 roku, a jego układ jest zbliżony do dzisiejszego.
Podczas powstania wielkanocnego w 1916 r. 200–250 członków irlandzkiej armii obywatelskiej wykopało pozycje obronne w parku i doszło do strzelanin. Na krótki czas wstrzymano strzelaninę, aby umożliwić ogrodnikowi nakarmienie kaczek.
St. Stephen's Green zajmuje powierzchnię 22 akrów (8,9 ha), co czyni go największym parkiem w Dublinie.
Ulice otaczające ten prostokątny park nazywane są St Stephen's Green North, St Stephen's Green East, St Stephen's Green South i, jak się domyślacie, St Stephen's Green West.
1 = Łuk Fizylierów
2 = Pomnik Jeremiaha O'Donovan Rossa
3 = Pomnik Roberta Emmeta
4 = Pomnik Lorda Ardilauna
5 = Ogród pamięci Yeatsa i rzeźba Henry'ego Moore'a
6 = Zieleń Świętego Szczepana
7 = Popiersie hrabiny Markiewicz
8 = Fontanna Trzech Losów
9 = Pomnik WolfeTone i Głodu
Znajduje się po drugiej stronie ulicy od północno-zachodniego narożnika ul Zielony Park św. Szczepana I Ulica GraftonCentrum handlowe St. Stephen's Green znajduje się w miejscu, które do początku lat 80. XX wieku zajmowały głównie gruzińskie domy. Podczas recesji pod koniec lat 70. miejsce to stało się znane dzięki targowi Dandelion Market z alternatywnymi sprzedawcami, co uczyniło je popularnym wśród młodszych ludzi i przyciągnęło irlandzki zespół rockowy U2, który zagrał na tym rynku kilka ze swoich najwcześniejszych koncertów.
Miejsce to kilkakrotnie zmieniało właścicieli, a w 1986 r. rozpoczęto budowę centrum handlowego St. Stephen's Green, które można zobaczyć dzisiaj.
Budynek nazywany jest czasami „tortem weselnym”, a niektórzy twierdzą, że wygląda jak parowiec z Mississippi zacumowany na skraju zielonego parku św. Szczepana.
Piękna architektura sprawia, że ​​to centrum handlowe jest godnym przystankiem podczas zwiedzania Dublina.
Grafton Street to jeden z dwóch deptaków handlowych w Dublinie – drugi to Henry Street. Zaczyna się gdzie Zielony Park św. Szczepana I Zielone Centrum Handlowe Św. Szczepana spotykają się, a następnie biegną na północ do Kolegium Trójcy Świętej.
Począwszy od 1708 r. poszerzono istniejącą wiejską uliczkę, która istniała w miejscu obecnej ulicy Grafton Street, a w latach 1712–1727 drogę przekształcono w „groblę koronną” z mieszanymi obiektami mieszkalnymi i handlowymi.
Z biegiem czasu ulicę i otaczającą zabudowę przebudowano i już w drugiej połowie XIX wieku ulica miała charakter głównie handlowy.
W połowie XIX wieku kilka budynków przy Grafton Street było zaniedbanych, ale w latach sześćdziesiątych XIX wieku przeniosło się tu kilku nowych kupców. Mniej więcej w tym samym czasie aż do końca stulecia na ulicy tętniła prostytucja.
Z ponad 3200 aresztowaniami za prostytucję, Dublin miał prawie 50% więcej aresztowań niż Londyn (prawie 2200). Nie zaszkodziło to jednak turystyce w tym rejonie.
Lata 1900 i 2000 były erą postępu na Grafton Street:
Pierwotną lokalizacją był północny kraniec Grafton Street Pomnik Molly Malone.
Molly Malone to fikcyjna postać z piosenki przedstawiającej jej życie w Dublinie – czasami uważa się ją za nieoficjalny hymn Dublina. Molly zarabia na życie sprzedając ryby ze swojego wózka na ulicach Dublina, a gorączka ostatecznie ją zabija, gdy jest jeszcze młoda. Piosenka została po raz pierwszy opublikowana w Bostonie (USA) w 1876 roku w książce zawierającej wiele innych piosenek i sugeruje irlandzkie pochodzenie. Niezależnie od tego piosenka została opublikowana także w 1884 roku w Londynie (Wielka Brytania) z nawiązaniem do szkockiego kompozytora. Mimo że Molly Malone jest najprawdopodobniej postacią fikcyjną i nie jest oparta na żadnej osobie, Komisja Milenijna w Dublinie w 1988 r. zatwierdziła twierdzenie, bez żadnego wiarygodnego dowodu, że Molly istniała pod imieniem Mary Malone i zmarła 13 czerwca 1699 r. W ten sposób 13 czerwca ogłoszono Dzień Molly Malone.
Pomnik Molly Malone, który dziś widzicie, został pierwotnie odsłonięty na południowym krańcu Grafton Street podczas obchodów milenium Dublina w 1988 roku. W związku z budową tramwaju w 2014 roku pomnik został odnowiony i przeniesiony na obecne miejsce.
Pomnik Molly przedstawia ją jako młodą kobietę w tradycyjnym stroju z wózkiem sprzedającym ryby i z dużym dekoltem. Dzieje się tak dlatego, że Molly jest zwykle przedstawiana jako straganka w dzień i prostytutka na pół etatu w nocy. Najwyraźniej w przeszłości niektórzy ludzie zaczęli pocierać okolice piersi posągu „na szczęście”.
Naturalnie mieszkańcy Dublina wymyślili dla posągu wiele pseudonimów, np.:
Gdzie chcesz teraz iść?
Autor: Rudy w Backpack and Snorkel
Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.
Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:
Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: