Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.
Dziś poznamy więcej atrakcji Dublina. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.
Dziś jest twój drugi pełny dzień w Dublinie i jest pracowity, więc zacznij wcześnie. Wsiądź do autobusu i jedź do ruchliwych dworców autobusowych przy O’Connell Street, na północ od centrum Dublina, aby rozpocząć pieszą wycieczkę po Dublinie z przewodnikiem.
O’Connell Street to główny wjazd do centrum Dublina od północy. Jest to ruchliwa ulica z pięknymi starymi budynkami oraz mnóstwem restauracji i sklepów. Jest dobra dla obserwujących ludzi.
1 = Pomnik Parnella
2 = Pomnik Jamesa Joyce’a
3 = Iglica Dublina
4 = Poczta Główna
5 = Pomnik O'Connella
6 = Most O'Connella
7 = Mulligana
8 = Łuk Kupców
9 = Ratusz
A = Most Ha’penny
B = Promenada Liffey
C = Narodowe Muzeum Krasnoludków w Irlandii
D = Magazyn Guinnessa
mi = Destylarnia whisky Pearse Lyons
W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.
bezpłatne wycieczki GuruWalk
płatne wycieczki Viatorem
Zbudowany w 1907 roku na skrzyżowaniu Parnell Street i O'Connell Street pomnik upamiętnia irlandzkiego polityka nacjonalistycznego Charlesa Stewarta Parnella (1846-1891), który:
Parnell jest znany ze swojego wybitnego przywództwa politycznego, ale jest też przyćmiony osobistymi skandalami związanymi z cudzołóstwem i faktem, że nie spełnił swojego marzenia o uzyskaniu irlandzkiej autonomii wewnętrznej.
W 1990 roku na North Earl Street w Dublinie odsłonięto jedną z najsłynniejszych rzeźb irlandzko-amerykańskiej artystki i aktorki Marjorie Fitzgibbon: Statua Jamesa Joyce’a, nazywana „Kłuciem kijem”.
Upamiętnia Jamesa Joyce’a (1882–1941), który był jednym z najsłynniejszych irlandzkich powieściopisarzy, poetów i krytyków literackich i jest powszechnie uważany za jednego z najbardziej wpływowych i najważniejszych pisarzy XX wieku.
Joyce jest najbardziej znany ze swojej powieści „Ulisses” (1922). Inne jego wysoko cenione dzieła to zbiór opowiadań Dubliners (1914), powieści Portret artysty z czasów młodości (1916) i Finnegans Wake (1939).
Iglica Dublina, zwana także Pomnikiem Światła lub Iglicą Światła, to wysoki na 390 stóp (120 m) pomnik przypominający szpilkę, wykonany z ośmiu pustych w środku stożkowych sekcji ze stali nierdzewnej i ważący 293 000 funtów (133 ton).
Najdłuższa część stożka ma 20 m wysokości. Średnica u podstawy wynosi 9,8 stopy (3 m), a u góry 15 cm (5,9 cala).
Najniższa iglica o wysokości 33 stóp (10 m) jest wzorzysta, a projekt opiera się na rdzeniowej próbce formacji skalnej pobranej z ziemi w miejscu, w którym stoi iglica, oraz na podwójnej helisie DNA. Do nałożenia wzoru nałożono gumowe maski szablonowe, za ich pośrednictwem teksturowano stal metodą śrutowania.
Iglica została wzniesiona w latach 2002–2003 i kosztowała 4 miliony euro.
W 1998 r. ogłoszono konkurs na wybór pomnika, który stanie w tym miejscu w ramach planowanej przebudowy O'Connell Street. Iglicę wybrano spośród dużej liczby zgłoszeń, ale odwołanie, które trafiło do irlandzkiego Sądu Najwyższego, opóźniło budowę do 2002 roku.
Pierwotnie w tym miejscu znajdował się filar Nelsona, który został zbombardowany przez IRA w 1966 roku i musiał zostać zburzony. Miejsce to było puste do 1988 r., kiedy to postawiono pomnik Anny Livii z okazji obchodów milenium Dublina. W 2001 roku Anna Livia została usunięta, częściowo przerobiona i odnowiona, a w 2011 roku przeniesiona do Croppies Memorial Park.
Zbudowany w latach 1814–1818 Urząd Poczty Głównej jest ostatnim wielkim gruzińskim budynkiem użyteczności publicznej, który powstał w Dublinie. Przed 1818 rokiem poczta znajdowała się w różnych miejscach Dublina.
Budynek słynie z tego, że był siedzibą przywódców Powstania Wielkanocnego w 1916 roku przeciwko brytyjskim rządom w Irlandii i to właśnie tutaj Patrick Pearse odczytał Proklamację Republiki Irlandzkiej w 1916 roku.
Imponujący portyk ma szerokość 24,4 m i sześć karbowanych kolumn jońskich o średnicy 137 cm. Portyk wykonany jest z kamienia portlandzkiego, natomiast budynek główny z granitu górskiego. Granitowa fasada jako jedyna część budynku przetrwała niszczycielski pożar, który wybuchł podczas buntu w 1916 roku. Dopiero w 1929 roku odbudowano budynek.
General Post Office to czynny urząd pocztowy i dobre miejsce do zakupu znaczków, aby wysłać pocztówki z Dublina do domu.
Po prawej stronie od głównego wejścia znajduje się sklep z pamiątkami, w którym można kupić pocztówki.
Pomnik ten, zbudowany w 1882 r., upamiętnia „Wyzwoliciela” Daniela O'Connella (1775–1847), wybitnego przywódcę politycznego irlandzkiej większości rzymskokatolickiej i głównego architekta katolickiej emancypacji w 1829 r., co umożliwiło mu zajęcie miejsca w parlamencie Wielkiej Brytanii.
Pierwotny most, który tu zbudowano w latach 1791 – 1794, nosił nazwę Carlisle Bridge. W latach 1877–1882 most został poszerzony, aby odciążyć ruch uliczny z centrum Dublina na północną stronę rzeki Liffey. Obecnie most ma 50 m szerokości, a jego długość wynosi zaledwie 45 m.
W związku z ponownym otwarciem w 1882 r. i odsłonięciem pomnika O'Connella na północ od niego most został przemianowany na O'Connell Bridge, na cześć „Wyzwoliciela” Daniela O'Connella (1775-1847). O'Connell był wybitnym przywódcą politycznym irlandzkiej większości rzymskokatolickiej i kluczowym architektem emancypacji katolickiej w 1829 r., co umożliwiło mu zajęcie miejsca w parlamencie Wielkiej Brytanii.
Pierwotni właściciele Mulligan’s, rodzina Mulligan, posiadali licencję od 1782 roku i kilkakrotnie zmieniali lokalizację swojego pubu, ale osiedlili się w tym miejscu w 1854 roku.
Mulligan’s to pub, który w trzech pokojach serwuje wyłącznie napoje, bez jedzenia. Wśród wielu znanych gości są Judy Garland i John F. Kennedy.
Ściany pubu ozdobione są plakatami, zdjęciami i afiszami przedstawiającymi dawny Theatre Royal, który znajdował się w pobliżu Mulligan's i w ten sposób przyciągał wielu członków załogi, personelu i gości.
Pub Merchants Arch mieści się w Merchant’s Hall. Hala Kupców została zbudowana jako sala cechowa w 1821 r. i pełniła tę funkcję do 1841 r., kiedy to na mocy ustawy o reformie miejskiej rozwiązano cechy miejskie.
W pobliżu wejścia do baru Merchants Arch znajduje się sklepiony łuk, zwany Łukiem Kupców. Został zbudowany jako punkt dojazdowy dla osób przyjeżdżających ze strony północnej przez ul Most Ha’penny nad rzeką Liffey do obszaru Temple Bar.
Ratusz w Dublinie znajduje się przy Dame Street, tuż obok Zamku Dublińskiego. Dame Street wzięła swoją nazwę od kościoła St. Mary del Dam, który pierwotnie znajdował się w miejscu, w którym stoi budynek ratusza Dublina.
W XVII wieku kościół został zburzony i zastąpiony domem hrabiego Cork, od którego wzgórze, na którym stoi, otrzymało nazwę Cork Hill.
W XVIII wieku kupcy w Dublinie skutecznie lobbowali rząd, aby wybudował w tym miejscu giełdę. Budowę rozpoczęto w 1769 r., a budynek został otwarty jako Giełda Królewska w 1779 r.
W 1850 lub 1851 roku budynek został zakupiony przez Korporację Dublińską i przystosowany do użytku władz miejskich na ratusz. W 1852 roku budynek oficjalnie przemianowano na Ratusz i odbyło się tu pierwsze posiedzenie Rady Miejskiej Dublina.
Ratusz w Dublinie to neoklasyczny budynek, którego fasada jest w większości wykonana z białego kamienia portlandzkiego wydobywanego w Dorset. Posiada centralny hol wejściowy (Rotundę) pod dużą kopułą wspartą na dwunastu kolumnach o wysokości 32 stóp (9,8 m).
Kolumny otacza obejście, które służyło kupcom do rozmów i spotkań biznesowych.
Rotunda ma dużą mozaikę podłogową, która przedstawia herb miasta i motto „Obedientia civium urbis felicitas” = „Posłuszeństwo obywateli czyni nas szczęśliwym miastem”.
Dla zwiedzających udostępniona jest jedynie Rotunda.
Most Ha'penny to most dla pieszych nad rzeką Liffey, zbudowany z żeliwa w Shropshire w Anglii w 1816 r. Most został wysłany w 18 częściach do Dublina, gdzie następnie został zmontowany.
Pierwotnie most nosił nazwę Wellington Bridge, ale po irlandzkiej wojnie o niepodległość w 1922 roku zmieniono go na Liffey Bridge. Chociaż most Liffey Bridge jest nadal oficjalną nazwą, most jest najczęściej nazywany mostem Ha'penny.
Przed wybudowaniem mostu istniało siedem promów przewożących ludzi z jednego brzegu rzeki Liffey na drugi. Promy były w tak złym stanie, że ich właściciel, William Walsh, miał wybór: albo naprawić promy, albo zbudować most. Walsh zdecydował się zbudować most i pozwolono mu pobierać opłatę w wysokości ha'penny (= pół pensa = 1/480 funta = 1/24 szylinga = 1/2 pensa) od każdego, kto przekroczy most przez następne 100 lat. Była to ta sama opłata, jaką pobierał za przejazdy promem.
Z biegiem czasu opłata za przejazd wzrosła do penny-ha'penny (1,5 pensa) i niektórzy zaczęli nazywać most mostem penny-ha'penny. W 1919 r. zniesiono myto.
Most przeszedł gruntowny remont, aby zapewnić bezpieczeństwo 27 000 osób, które codziennie nim przechodziły.
Niestety, ludzie rozwinęli zły nawyk, który doprowadził do rozległych uszkodzeń wielu mostów na całym świecie, a mianowicie zakładanie zamków miłosnych. W latach 2012 i 2013 usunięto wiele takich zamków, tylko w 2013 r. usunięto 660 funtów (300 kg).
Ustawiono tablice z prośbą, aby ludzie nie robili tego.
Zbudowana w 2000 r. i rozbudowana w 2005 r. promenada Liffey Boardwalk znajduje się na północnym brzegu rzeki Liffey. Obecnie trwają prace nad budową nowych promenad.
Wychodząca na południe promenada z drewnianymi ławkami oferuje doskonałą okazję do odpoczynku od spacerów po centrum Dublina, a także do rozkoszowania się słońcem, może zjedzenia czegoś i obserwowania ludzi.
Siedząc tam, interesujące było dla mnie obserwowanie wielu cystern Guinnessa przejeżdżających obok lub dostarczających piwo do pubów i sklepów na północ i południe od rzeki.
Otwarte w 2010 roku Narodowe Muzeum Krasnoludków twierdzi, że jest pierwszym muzeum krasnoludków na świecie. Irish Times nazwał go Luwrem krasnoludków. Przeznaczony jest dla dorosłych i dzieci od 6. roku życia.
Jeśli interesuje Cię odkrywanie świata irlandzkiego folkloru i mitologii, to muzeum może być dla Ciebie. Dołączysz do wycieczki z przewodnikiem, podczas której Twój przewodnik zaprowadzi Cię do różnych pomieszczeń i opowie historie o magii mitycznej Irlandii, pochodzeniu i znaczeniu krasnoludków oraz ich przedstawieniach w kulturze popularnej.
Dotrzecie do wypełnionego złudzeniami optycznymi tunelu, drewnianej repliki Grobli Olbrzyma (zobacz nasze Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii Północnej), oraz pokój z gigantycznymi meblami i przyborami, w których poczujesz się… jak krasnoludek.
Wycieczki jednodniowe zazwyczaj odbywają się codziennie co 30 minut od 10:30 do ostatniej wycieczki o 17:30, a wstęp kosztuje 18 € za osobę dorosłą w ​​chwili pisania tego tekstu.
Wycieczki DarkLand dla dorosłych odbywają się wyłącznie w piątki i soboty co 30 minut od 19:00 do ostatniej wycieczki o 20:30, a wstęp kosztuje 20 € za osobę dorosłą w ​​chwili pisania tego tekstu.
Z Narodowego Muzeum Krasnoludków do Guinness Storehouse można dojść w odległości 1,9 km lub 30 minut lub skorzystać z autobusu.
Aby wsiąść do autobusu, przejdź przez rzekę Liffey do przystanku autobusowego 7891 „Wellington Quay” i wsiądź do autobusu G1 „Red Cow Luas” lub autobusu G2 „Liffey Valley SC” i jedź przez około 6 stacji (19 min) i wyjdź na przystanku 1941 „Steeven's Lane”. Stamtąd jest 350 m spacerem do Guinness Storehouse.
Alternatywnie można dojechać tramwajem linii czerwonej z przystanku Jervis Luas do 6 stacji i wysiąść na przystanku Fatima. Stamtąd jest już 650 m pieszo do Guinness Storehouse.
Magazyn Guinnessa to 7-piętrowe muzeum z interaktywnymi wystawami przedstawiającymi historię firmy, informacje o założycielu i procesie warzenia. Na 7. piętrze znajduje się Gravity Bar, z którego roztaczają się wspaniałe widoki na Dublin i gdzie można wypić kufel Guinnessa w cenie wstępu.
Muzeum zostało otwarte w 2000 roku. Mieści się w budynku, który powstał w 1902 roku jako fermentownia i służył temu celowi do 1988 roku, kiedy to otwarto nowszą fermentację.
W momencie pisania:
Destylarnia Pearse Lyons Whiskey Distillery znajduje się zaledwie 400 m od obiektu Guinness Storehouse.
Możesz zwiedzić tę destylarnię lub, jeśli masz mało czasu, możesz ją pominąć i odwiedzić jeden z innych browarów, które opisujemy w tym przewodniku turystycznym.
Thomas Pearse Lyons był irlandzkim naukowcem, który stał się biznesmenem i założył amerykańską firmę Alltech Inc. zajmującą się zdrowiem i żywieniem zwierząt.
W 1999 roku Alltech założył amerykańską firmę Lexington Brewing and Distilling Company, która produkuje piwa i alkohole wysokoprocentowe.
Rok 2012 był monumentalny dla Lyons i Alltech:
W 2014 roku Lyons kupił kościół św. Jakuba w Dublinie i zaczął przekształcać go w destylarnię. Destylarnia Pearse Lyons została otwarta w 2017 roku, około 6 miesięcy przed śmiercią Lyonsa w 2018 roku.
Kościół powstał w 1707 roku, ale budynek, który widzisz dzisiaj, został zbudowany w 1859 roku.
Zwiedzanie browaru obejmuje również spacer po cmentarzu.
W chwili pisania tego tekstu wycieczki z przewodnikiem odbywają się codziennie w godzinach 10:30–18:30 i obejmują degustację whisky, jeśli masz 21 lat lub więcej. Dostępne są różne wycieczki, a ceny zaczynają się od 20 € za osobę.
Gdzie chcesz teraz iść?
Autor: Rudy w Backpack and Snorkel
Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.
Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:
Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: