The Tower of Victory: een gedetailleerde gids voor het verkennen van Qutub Minar | India Paarse Reisgids
Deze pagina kan affiliate-links bevatten. We kunnen een commissie verdienen als u via deze links boekt of een aankoop doet.
(kaart, recensies)
Dit is premium-inhoud! Om toegang te krijgen, downloadt u onze
Backpack and Snorkel Paarse reisgidsHet Qutub Minar-complex in Delhi staat terecht op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Terwijl de magnifieke toren alle aandacht trekt, is de minar slechts een van de vele krachtige illustraties van de vroege islamitische architectuur in India en de letterlijke eerste steen van het Sultanaat van Delhi. Wij beschouwen dit als een absolute must-visit voor iedereen die geïnteresseerd is in geschiedenis, architectuur of de unieke culturele samenloop die Noord-India definieerde.
Hier bij Backpack and Snorkel Travel Guides promoten we zelfgeleide wandeltochten.
Maar we beseffen dat niet iedereen het leuk vindt om alleen rond te lopen in een vreemde stad. Dus, voor het geval je liever met een gids gaat: GEEN PROBLEEM! Bekijk hieronder de GuruWalk- en Viator-tours.
gratis GuruWalk-tochten
betaalde Viator-rondleidingen
Waarom je zou moeten bezoeken
Terwijl de Taj Mahal is een monument voor de liefde, de Qutub Minar is een monument voor de macht en een letterlijke hoeksteen voor de islamitische invloed in India. Het is het oudste nog bestaande voorbeeld van deze bouwstijl op het subcontinent.
Een bezoek aan het complex biedt een unieke reis door de tijd, waardoor u getuige kunt zijn van de overgang van lokale hindoeïstische en jainistische tradities naar een nieuwe, door Perzisch beïnvloede esthetiek. De site is ook de thuisbasis van de beroemde Iron Pillar, een blijvend wetenschappelijk mysterie.
Toegang en openingstijden
Openingstijden: dagelijks van 06.00 uur tot 20.00 uur
Toegang: ₹ 35 voor Indiase staatsburgers; ₹ 550 voor buitenlandse toeristen
Geschiedenis: een monument voor verovering
De geschiedenis van het complex is geworteld in een moment van beslissende overwinning en architecturale herbestemming:
De vroege fase (1192 - 1220 CE): De bouw begon in 1192 CE door Qutb-ud-din Aibak, de stichter van de Mamluk-dynastie en de eerste sultan van Delhi, om zijn overwinning op het laatste hindoe-koninkrijk in het gebied te vieren. Dit is de reden waarom de toren vaak een Toren van Overwinning wordt genoemd. Aibak startte de minar en bouwde de Quwwat-ul-Islam-moskee (Might of Islam-moskee), de oudste moskee in Noord-India. Cruciaal was dat de moskee werd gebouwd met behulp van de materialen, kolommen en structurele elementen van zevenentwintig hindoeïstische en jainistische tempels die opzettelijk ter plekke werden verwoest.
Uitbreiding (1220 - 1369 CE): De toren werd aanzienlijk vergroot en voltooid door Aibaks opvolger en schoonzoon, Iltutmish. Latere heersers, zoals Firoz Shah Tughlaq, gingen door met het repareren en uitbreiden van de structuur na schade door blikseminslagen.
Modern belang: De site biedt een kijkje in het allereerste begin van het sultanaat van Delhi en laat zien hoe vroege moslimheersers bestaande architecturale en religieuze materialen aanpasten, een nieuwe bestemming gaven en transformeerden om een nieuwe hoofdstad te smeden.
Wat je kunt zien: architectonische wonderen
Het complex is enorm groot en rijk aan details. Trek minimaal twee uur uit om alles te verkennen.
0 = Toegang
1 = Qutb Minar
2 = Quwwat-ul-Islam-moskee
3 = Ijzeren pijler
4 = Graf van sultan Shamsuddin Iltutmish
5 = Alai Darwaza
6 = Alai Minar
7 = Graf van Imam Zamin
8 = Madrasa van Ala-ud-din Khilji
9 = Smiths dwaasheid
De Qutb Minar
De hoofdattractie is de hoogste bakstenen minaret ter wereld, met een hoogte van 73 meter. De vijf verhalen vertellen een lang en ingewikkeld verhaal over ambitie, herstel en veranderende architecturale stijlen over drie verschillende regeerperiodes.
Bouwtijdlijn en betekenis
Bestuur |
Constructiedetails |
Architecturale stijl en betekenis |
|---|---|---|
Qutb-ud-din Aibak (1192-1199 CE) |
Begonnen met de bouw en voltooide alleen de eerste verdieping (basis) van de toren. |
Gebouwd als een overwinningsminar (of 'toren van triomf') om de vestiging van de islamitische heerschappij in Delhi te markeren. Het werd ook door de muezzin gebruikt om de gelovigen op te roepen tot gebed in de aangrenzende Quwwat-ul-Islam-moskee. |
Iltutmish (1211-1236 CE) |
De tweede, derde en vierde verdieping zijn toegevoegd, waarmee de structuur bijna is voltooid. |
Hij versterkte de architectonische taal van de toren en zorgde ervoor dat de Minar een symbool bleef van het bloeiende sultanaat van Delhi. |
Firoz Shah Tughlaq (1351-1388 CE) |
Het originele vierde verhaal werd beschadigd door bliksem. Hij repareerde de schade en voegde een vijfde en laatste verhaal toe. |
Tughlaq voegde het laatste verhaal toe met behulp van wit marmer, waardoor het zich onderscheidde van de basis van rode zandsteen en de Minar zijn kenmerkende uiterlijk uit meerdere tijdperken kreeg. |
Architectonische details: de vijf verhalen
De minar is een fascinerende studie in gelaagde architectuur, waarbij elke sectie visueel de bouwer en het tijdperk communiceert:
De eerste drie verhalen (Aibak & Iltutmish): Deze secties zijn volledig opgebouwd uit rode en bleekgele zandsteen. Het meest opvallende kenmerk hier zijn de afwisselende ribbels: de verticale projecties langs de buitenkant. Het eerste verhaal bevat een patroon van afwisselend hoekige (stervormige) en ronde fluiten. Het tweede verhaal bevat alleen ronde fluiten, en het derde alleen hoekige fluiten. Dit ritmische patroon geeft de Minar zijn aparte textuur.
De bovenste twee verdiepingen (Tughlaq): De vierde en vijfde verdieping, toegevoegd door Tughlaq na de blikseminslag, gebruiken een combinatie van wit marmer en zandsteen. Ze zijn cilindrisch en relatief duidelijker, waardoor een duidelijke visuele breuk ontstaat met het dichte snijwerk van de lagere niveaus.
Opschriften: Kijk goed naar de banden die rond de buitenkant cirkelen. Deze bevatten honderden ingewikkelde gravures met verzen uit de Koran in de elegante Kufische en Nashk-scripts, naast historische documenten die de constructie, reparatie en de naam van de bouwer van de toren, Qutb-ud-din Aibak, en zijn opvolgers, Iltutmish en Firoz Shah Tughlaq, documenteren.
De Quwwat-ul-Islam-moskee (Macht van de islam)
De Quwwat-ul-Islam-moskee (wat 'Macht van de islam' betekent) is misschien wel het meest historisch geladen bouwwerk in het complex. Het is de oudste nog bestaande moskee in Noord-India en is de locatie waar hindoeïstische en islamitische architectonische tradities gewelddadig met elkaar in botsing kwamen.
Functie |
Detail en betekenis |
|---|---|
Bouwer & Datum |
Qutb-ud-din Aibak, ca. 1193 CE. |
Oorsprong |
Het werd onmiddellijk na de verovering van Delhi door Aibak gebouwd en diende als de belangrijkste gemeentelijke moskee van het nieuw opgerichte sultanaat van Delhi. |
De hergebruikte pijlers |
Aibak gebruikte openlijk de materialen van zevenentwintig hindoeïstische en jainistische tempels die ter plekke werden verwoest. Loop langs de omtrek van de binnenplaats en bekijk de originele tempelkolommen: ze zijn op elkaar gestapeld en voorzien van traditionele hindoeïstische gravures (zoals godinnen, bellen en bladeren). |
Aniconisme en defacement |
De hindoeïstische beeldhouwwerken werden vaak grof bepleisterd of onleesbaar gemaakt in overeenstemming met de islamitische traditie, die de afbeelding van levende wezens of afgoden verbiedt ( aniconisme ). Deze defacement is een van de krachtigste visuele getuigenissen van de culturele botsing van die periode. |
Het grote scherm van Iltutmish |
Het mooiste kenmerk is het torenhoge, centrale stenen scherm gebouwd door Iltutmish. Dit scherm, gebouwd in de klassieke islamitische stijl, is voorzien van prachtige Arabische kalligrafie van koranverzen en prachtige geometrische en bloemmotieven, ontworpen om symbolisch naar Mekka te kijken. Het omlijst perfect de oude Hindoe-pilaren erachter en laat de dramatische architecturale overgang zien. |
De ijzeren pijler (een wetenschappelijk mysterie)
Trots op de binnenplaats van de Quwwat-ul-Islam-moskee staat een metallurgische anomalie: de ijzeren pilaar, een wetenschappelijk wonder dat veel ouder is dan de monumenten eromheen.
Functie |
Detail en betekenis |
|---|---|
Herkomst & Datum |
Oorspronkelijk elders gebouwd (mogelijk Udayagiri, Madhya Pradesh) in de 4e eeuw na Christus tijdens het Gupta-rijk, een hindoe-dynastie. Het werd in de 11e eeuw door de Tomar-koning Anangpal naar Delhi verplaatst. |
Hoogte & Materiaal |
Het is ongeveer 7,2 m hoog en weegt meer dan zes ton. Het bestaat voor 99,72% uit smeedijzer. |
Het wetenschappelijke mysterie |
De pilaar staat al meer dan 1600 jaar zonder noemenswaardige roest, waardoor normale corrosieve processen worden getrotseerd. Wetenschappers hebben vastgesteld dat het geheim schuilt in de oude Indiase methode van ijzersmelten, waarbij een metaal werd geproduceerd met een ongewoon hoog fosforgehalte. Dit, gecombineerd met specifieke atmosferische omstandigheden in Delhi, creëerde een beschermende laag ijzerwaterstoffosfaat op het oppervlak, waardoor verdere corrosie werd voorkomen. |
Inscripties |
De vroegste inscriptie op de pilaar is in het Sanskriet (Brahmi-schrift) en is opgedragen aan een machtige koning genaamd Chandra, waarvan algemeen wordt aangenomen dat hij de grote Gupta-keizer, Chandragupta II, is. |
Bezoekerstip |
De pilaar is omheind om hem te beschermen tegen de oliën en schade veroorzaakt door mensenhanden. Bezoekers probeerden het ooit met hun armen achterwaarts te omsingelen voor geluk. |
Graf van sultan Shamsuddin Iltutmish
Deze tombe (gebouwd rond 1235 CE), verscholen in de noordwestelijke hoek van het complex, is een uitzonderlijk belangrijk architectonisch monument en markeert het begin van de begrafenistraditie van het sultanaat van Delhi.
Functie |
Detail en betekenis |
|---|---|
Bouwer & Datum & Datum |
Gebouwd door Iltutmish voor zichzelf rond 1235 CE. |
Betekenis |
Dit is het eerste overgebleven islamitische graf dat in India is gebouwd. De introductie ervan zorgde voor een nieuwe architecturale categorie op het subcontinent. |
Architectuur |
Het graf is een vierkante kamer, volledig gebouwd van rode zandsteen. Cruciaal is dat de oorspronkelijke koepel al lang geleden is ingestort. waarschijnlijk te wijten aan de onervarenheid van de architect met de gewichtsverdeling die nodig is voor een echte koepel. Door de afwezigheid van de koepel kan het licht rechtstreeks op de cenotaaf stromen. |
Interieurdetail |
Het interieur is het belangrijkste wonder. De muren zijn volledig bedekt met ingewikkelde, diepe gravures die een mooie en intense integratie van stijlen demonstreren. Je zult vinden: Korankalligrafie en geometrische patronen (islamitische stijl) op ingewikkelde wijze vermengd met de traditionele Indiase motieven van lotussen en wielen, gesneden door lokale ambachtslieden. |
De Alai Darwaza
De prachtige zuidelijke toegangspoort tot de moskee werd veel later in gebruik genomen door de machtige tweede heerser van de Khilji-dynastie, Ala-ud-din Khilji.
Functie |
Detail en betekenis |
|---|---|
Bouwer & Datum & Datum |
Ala-ud-din Khilji, voltooid in 1311 CE. |
Betekenis |
Het wordt beschouwd als een van de mooiste voorbeelden van vroege Indo-islamitische architectuur. Het vertegenwoordigt een stilistische sprong voorwaarts, aangezien het werd gebouwd door puur islamitische ambachtslieden (in tegenstelling tot de Quwwat-ul-Islam-moskee), waarmee zij hun volledige beheersing van islamitische vormen aantoonden. |
Architectuur |
De poort is voornamelijk opgetrokken uit rode zandsteen, rijkelijk ingelegd met wit marmer. Het is een perfecte vierkante structuur, met een meesterlijke, bijna perfecte echte koepel – een belangrijke architectonische prestatie die de structurele problemen van eerdere pogingen, zoals die over het graf van Iltutmish, oploste. |
Bogen |
Let op de prachtig symmetrische spitsbogen (of hoefijzerbogen), die rijkelijk versierd zijn met tralieschermen. De Darwaza beschikt over prachtige houtsnijwerken die geometrische precisie combineren met bloemmotieven. |
Alai Minar en andere ruïnes
Naast de belangrijkste bezienswaardigheden bevat het complex belangrijke ruïnes die de ambitieuze projecten van Ala-ud-din Khilji en andere heersers onder de aandacht brengen.
Alai Minar
Bouwer & Datum: Ala-ud-din Khilji, ca. 1311 CE.
Detail en betekenis: De 'Minar van Ambitie.' Khilji wilde een toren bouwen die twee keer zo groot was als de Qutub Minar. Alleen de eerste enorme verdieping (24,5 m) werd echter vóór zijn dood in 1316 CE voltooid en het project werd verlaten. Het staat als een krachtige, ruige stomp – een monument voor onvoltooide ambitie.
Graf van Imam Zamin
Bouwer & Datum: Imam Zamin, ca. 1539 CE.
Detail en betekenis: Een prachtige, kleinere tombe gelegen net buiten de Alai Darwaza. Het is gebouwd tijdens de late Lodhi-periode en beschikt over elegant wit stucwerk en is een mooi voorbeeld van latere Indo-islamitische architectuur.
Madrasa van Ala-ud-din Khilji
Bouwer & Datum: Ala-ud-din Khilji, ca. 1316 CE.
Detail en betekenis: Dit is een gedeeltelijk verwoeste religieuze universiteit (madrasa) aan de achterkant van Khilji's tombe, die inzicht geeft in de onderwijsinstellingen van het Sultanaat.
Smiths dwaasheid
Bouwer & Datum: Majoor Robert Smith, 1828 CE.
Detail en betekenis: Een kleine koepel (koepel) die tijdens reparaties uit het Britse tijdperk aan de top van de Qutub Minar werd toegevoegd. Het werd later verwijderd en op de gazons van het complex geplaatst waar het nu rust, waardoor het de bijnaam 'Smith's Folly' kreeg van de lokale bevolking die vond dat het er belachelijk uitzag bovenop de oude toren.
Terug naar de wandeltocht van dag 1
Terug naar de wandeltocht van dag 2
Waar wil je nu heen?
Auteur: Rudi bij Backpack and Snorkel
Bio: Eigenaar van Backpack and Snorkel Reisgidsen. We creëren diepgaande gidsen om u te helpen bij het plannen van onvergetelijke vakanties over de hele wereld.
Andere populair Paarse reisgidsen Mogelijk bent u geïnteresseerd in:
Zoals dit Backpack and Snorkel Paarse reisgids? Pin deze voor later:
