Reisgids voor Kasteel Vianden en Echternach in Luxemburg - Luxemburg Paarse Reisgids

Deze pagina kan affiliate-links bevatten. We kunnen een commissie verdienen als u via deze links boekt of een aankoop doet.

Het kasteel van Vianden en de stad Echternach zijn de belangrijkste toeristische attracties buiten de stad Luxemburg in Luxemburg. We bieden gedetailleerde informatie en een zelfgeleide wandeling met de beste dingen om te zien en we laten veel foto's zien, zodat u weet wat u kunt verwachten.

Vandaag is de laatste dag van je driedaagse Hoogtepunten van Luxemburg-tour en een perfecte dag om hoogtepunten buiten Luxemburg-stad te verkennen. Om precies te zijn bezoekt u het kasteel van Vianden, het meest bezochte historische monument van Luxemburg buiten de stad Luxemburg, en de stad Echternach, beide vlakbij de grens met Duitsland.
Hoewel er manieren zijn om beide locaties met gratis openbaar vervoer te bereiken, raden wij u aan uw huurauto te gebruiken, omdat deze aanzienlijk sneller is en u flexibeler bent.

De rit naar Kasteel Vianden, uw eerste bestemming, duurt 45-50 minuten.

Kasteel Vianden

Het kasteel van Vianden ligt op een rotsachtig voorgebergte op een hoogte van 310 meter en domineert de stad Vianden en kijkt uit over de rivier de Our. Het is een van de grootste versterkte kastelen ten westen van de Rijn en het meest bezochte historische monument van Luxemburg buiten de stad Luxemburg.

Op het moment van schrijven waren de openingstijden van 10.00 uur tot 18.00 uur (17.00 uur in maart en oktober en 16.00 uur van november tot en met februari). De toegang voor volwassenen bedraagt ​​10 € en er zijn kortingen beschikbaar voor studenten en kinderen. We vonden het nuttig om te betalen voor audiogidsen (beschikbaar in 10 talen), voor 2 € extra per audiogids, omdat er maar een paar Engelse beschrijvingen zijn; alles is in het Duits en Frans.
Bij de ingang krijgt u een brochure met een overzicht van uw rondleiding. De kamers zijn genummerd en dat maakt het heel gemakkelijk om het aangegeven wandelpad te volgen.

Er zijn een paar kleine parkeerplaatsen met betaald parkeren dichtbij het korte pad dat naar de ingang leidt. We betaalden 2 uur en waren na ongeveer 1 uur en 40 minuten terug.

Het eerste bouwwerk dat in 275 na Christus op deze plek werd gebouwd, was een klein fort dat fungeerde als schuilplaats voor stadsmensen in geval van een aanval. Het bouwwerk werd rond 430 verlaten.
Rond het jaar 1000 werd hier het stenen kasteel gebouwd. Het had een uitkijktoren en was omgeven door een ovale verdedigingsmuur.
Rond 1100 werd een woonkasteel met kapel, keuken en woonruimtes gebouwd, waar waarschijnlijk een aristocratische familie woonde.
Op ca. In 1170 werden een nieuwe en grotere woontoren en een prestigieuze tienhoekige kapel toegevoegd, en werd het paleis uitgebreid. In de loop der jaren zijn er door de graven van Vianden meerdere toevoegingen en wijzigingen aangebracht. In de 13e eeuw werd het hele kasteel veranderd om de gotische stijl te weerspiegelen. Veel van deze wijzigingen en uitbreidingen lijken te zijn aangebracht om te wedijveren met het Huis van Luxemburg.
In 1417 stierf de laatste afstammeling van het Huis van Vianden en het kasteel werd vervolgens gebruikt als opslagplaats en een deel van de buitenste gebouwen werd afgebroken. In de 16e eeuw werd het kasteel grotendeels verlaten.
In 1820 verkocht koning Willem I het kasteel aan Wenzel Coster voor 3.200 florijnen, die het gebouw begon te slopen en alles te verkopen, inclusief de deuren, ramen, houten lambrisering, dakbalken, dakgoten en zelfs dakpannen, waardoor het kasteel in puin achterbleef.
De belediging van de afbraak van het eens zo trotse kasteel maakte de bevolking boos, dus kocht de koning de ruïne in 1827 voor 1.100 florijnen met als doel deze te herstellen. Als gevolg van de Belgische Revolutie van 1830 gebeurde er niets tot 1851, toen Prins Hendrik der Nederlanden de kapel op eigen kosten reconstrueerde. Er werden meer restauraties uitgevoerd totdat de Eerste Wereldoorlog het werk onderbrak.
In 1944, tijdens de Slag bij Vianden, bewees het kasteel zijn militaire waarde toen het Luxemburgse verzet het kasteel kon verdedigen tegen een veel grotere strijdmacht van de nazi's.
Na de Tweede Wereldoorlog duurde het tot 1962 voordat de wapenkamer werd gereconstrueerd.
De werkzaamheden werden vervolgens stopgezet totdat Groothertog Jean het kasteel in 1977 aan het land Luxemburg had afgestaan. De buitenkant van het kasteel werd tussen 1978 en 1982 gerestaureerd tot wat je nu ziet. De restauratie van het interieur werd in 1990 voltooid.

Inmiddels is het waarschijnlijk bijna lunchtijd. U kunt Vianden binnenrijden voor de lunch of u kunt een hapje eten in het café van het kasteel en vervolgens verder rijden Echternach, wat je volgende bestemming is, en lunch daar.
De rit naar Echternach duurt 30-35 minuten.

Zelfgeleide wandeltocht door Echternach in Luxemburg

Echternach is de oudste stad van Luxemburg en een van de hoogtepunten van het land.
Waar Echternach tegenwoordig ligt, stond een Romeinse villa uit de eerste eeuw, die naar verluidt de grootste ten noorden van de Alpen was. Dit landgoed werd in de 6e eeuw overgedragen aan de zetel van Trier, die op de plek een klein klooster bouwde.
In 698 stichtte bisschop Willibrord, een Angelsaksische missionaris die later tot Sint Willibrord werd verheven, de abdij van Echternach op de plaats van een klein klooster uit de 6e eeuw dat hem werd geschonken om een ​​groter klooster te bouwen. Kort daarna begon de stad Echternach te groeien rond de abdij en richting de nabijgelegen rivier de Sauer.
In 1236 kreeg Echternach stadsrechten.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd Echternach zwaar beschadigd, maar daarna herbouwd en gerestaureerd.

Voor deze zelfgeleide wandeling door de stad Echternach is een wandeling van ongeveer 1,6 km nodig. Het begint bij de abdij van Echternach. Er is een beperkte parkeergelegenheid (allemaal betaald parkeren) direct naast de abdij.
Na uw wandeling door de stad moet u naar de parkeerplaats ten zuiden van de stad rijden Villa Romaine En Het Echternachmeer. Wanneer u daar aankomt, is het slechts een korte wandeling naar Villa Romaine en het meer van Echternach, en u kunt zo weinig of zo veel wandelen als u wilt.

Abdij van Echternach / Sint-Willibrordbasiliek Echternach

De abdij van Echternach is een benedictijnenklooster in de stad Echternach, vlakbij de Duitse grens.
In 698 werd bisschop Willibrord, een Angelsaksische missionaris die later tot Sint Willibrord werd verheven, tot abt benoemd en kreeg hij de opdracht een groter klooster te stichten op de plaats van een klein klooster uit de 6e eeuw.
Willibrord opende de abdij van Echternach in 700 en verzekerde zich van de steun van vele Ierse monniken, die deel zouden uitmaken van de eerste nederzetting in Echternach.
Na Willibrords dood in 739 op 81-jarige leeftijd werd de abdij al snel te klein voor het grote aantal pelgrims dat zijn graf kwam bezoeken.
In het begin van de negende eeuw werd een grotere kerk in Karolingische stijl gebouwd, maar deze brandde ongeveer 200 jaar later af.
Karel de Grote (Koning Karel de Grote) was een groot voorstander van de abdij, maar toen de Frankische staat onder zijn opvolger tijdens de burgeroorlogen in de jaren 830 instortte, vervaagde de macht van de abdij en in 847 werden de benedictijnse monniken uit de macht gezet.
In de 9e eeuw, voordat de benedictijnse monniken werden verdreven, was de abdij van Echternach een van de belangrijkste plaatsen voor het schrijven van monastieke manuscripten in het Frankische rijk - het produceerde het Augsberg-evangelie, het Maaseyck-evangelie, het Trier-evangelie en het Freiburg-evangelie.
In 971 herstelde koning Otto de Grote de benedictijnen in Echternach en de abdij ging een tweede Gouden Eeuw in, toen het opnieuw een van de meest invloedrijke abdijen van Noord-Europa werd.
In 1031 werd een nieuwe Romaanse kerk ingewijd. Het was van vergelijkbare grootte als de basiliek die we vandaag de dag zien.
In de 13e eeuw werden gotische versieringen aan het interieur toegevoegd en in de 17e eeuw werden er verschillende kapellen toegevoegd.
In 1794 plunderden en ontheiligden Franse troepen de kerk en in 1797 werd de kerk geveild en gebruikt als aardewerkfabriek en gedurende de eerste helft van de 19e eeuw als militaire boorwerf.
In 1850 lag de kerk in puin.
In 1862 werd een vereniging opgericht voor de wederopbouw van de kerk en in 1868 was de wederopbouw in neoromaanse stijl voltooid en werd de abdij opnieuw ingewijd.
Aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog in 1939 verleende paus Pius XII de abdij de status van kleine basiliek als erkenning voor het belang ervan als nationaal bedevaartsoord naar Sint-Willibrord.
In 1944 werden delen van de basiliek verwoest en na de oorlog werd de wederopbouw in de oorspronkelijke Romeinse stijl uitgevoerd, waardoor het gebouw ontstond dat we vandaag de dag zien. In 1953 werd het gebouw opnieuw ingewijd.

Als je de basiliek bezoekt, let dan eens op de glas-in-loodramen; deze verbeelden het leven van de heilige Willibrord en in het koorraam staat hij tussen de apostelen Petrus en Paulus onder een afbeelding van de Heilige Drie-eenheid. De bovenste ramen tonen mensen die een belangrijke rol speelden in Willibrords leven.
Het roosvenster boven het orgel is versierd met de tekens van de dierenriem.
Onder de basiliek bevindt zich de crypte met het graf van Willibrord, gemaakt van Carrara-marmer. Fresco's uit de 11e eeuw sieren het plafond en tonen scènes uit het leven van de Maagd Maria.

De toegang is gratis en de abdij is doorgaans geopend van 8.00 tot 18.00 uur, op zondag van 13.00 tot 18.00 uur.

Orangerie / Abdijtuin

De Orangerietuin werd aangelegd in 1736, tijdens de wederopbouw van de abdij. Het heeft kruisvormige paden, een centraal waterbassin, beelden van de vier seizoenen en oorspronkelijk bijna 400 fruitbomen.

Stadhuis / voormalig Justitiepaleis (Denzelt)

Justitie (Denzelt). Er wordt aangenomen dat het rond 1236 werd gebouwd, maar het exacte jaartal is niet bekend.
Het gebouw werd in 1374 gekocht door abt Wilhelm von Kerpen.
Het werd in 1444 zwaar beschadigd door een brand en werd herbouwd.
In 1520 werd het herbouwd in renaissancestijl en na een nieuwe brand werden in 1705 barokke elementen toegevoegd.
Tussen 1895 en 1896 werden er meer wijzigingen aangebracht aan de gevel in neogotische stijl en beelden die de vier kardinale deugden van voorzichtigheid, moed, gematigdheid en rechtvaardigheid vertegenwoordigen: de Maagd Maria, koning Salomon en abt Robert van Monreal werden aan de gevel bevestigd.
Het gebouw werd tijdens de Tweede Wereldoorlog gedeeltelijk verwoest en daarna weer opgebouwd.

Het gebouw huisvestte ook een gevangenis en een martelkamer in de tijd dat het werd gebruikt als paleis van gerechtigheid. Tegenwoordig vergadert hier de gemeenteraad en zijn in het gebouw de burgerlijke stand, het stadsarchief en een tentoonstellingsruimte gevestigd.

Het gebouw is niet toegankelijk voor het publiek.

Croix de Justice / Zuil van Justitie (Urtsel)

De Zuil van Justitie bevindt zich op het Marktplein, vlakbij de voormalig Paleis van Justitie (Denzelt). Het werd waarschijnlijk gebouwd in 1236, toen gravin Ermesinde van Luxemburg de stad Echternach haar vrijheidsbrief gaf. Na de bouw van de voormalig Paleis van Justitie (Denzelt), werd de zuil gebruikt om van hieruit de oordelen te verkondigen. Hierdoor kreeg het de bijnaam Urtsel (Oordeelkolom).
Aan het einde van de 18e eeuw was het monument een symbool geworden van de steeds meer omstreden macht van de abdij van Echternach en in 1774 wilden de inwoners van Echternach het vervangen door beelden van Justitia en Pax en door een fontein. Er gebeurde niets tot 1794, toen Franse revolutionaire troepen Echternach bezetten. Het is onduidelijk of de lokale bevolking of Franse troepen het hebben afgebroken.
Op de plaats van het kruis werd ‘te midden van zang en muziek’ een vrijheidsboom opgericht. In 1798 werd een nieuwe vrijheidsboom geplant.
In 1897 stelde de architect die het Paleis van Justitie (Denzelt) had gerestaureerd voor om de oude Zuil van Justitie opnieuw te herbouwen, aangezien de originele tekeningen nog bestonden. Dit voorstel was zeer controversieel en wederom gebeurde er niets.
In 1920 werden de overblijfselen van het gerechtelijk kruis ontdekt in een tuin in Echternach en in mei 1929 vroeg de Beautification Association van Echternach het gemeentebestuur om de Urtsel in zijn oude vorm te herbouwen. Het duurde tot 1938 voordat het gemeentebestuur ermee instemde het gerechtelijk kruis op een andere plek op de Markt te reconstrueren. In 1939 waren de wederopbouwwerkzaamheden voltooid.
Het monument overleefde de veldslagen van de Tweede Wereldoorlog met slechts enkele krassen, maar werd in 1945 verwijderd voor Amerikaanse troepenbewegingen. Het werd in 1955 opnieuw gebouwd nabij de abdij.
In 1979 keurde de gemeenteraad van Echternach plannen goed om een ​​replica van het gerechtelijk kruis naar de oorspronkelijke locatie op het marktplein te verplaatsen. Dit gebeurde in 1982 en in 1983 gaf de Luxemburgse Post een postzegel uit met het gerechtelijk kruis van Echternach erop.

Stadsmuur van Echternach

Slechts een paar delen van de stadsmuur met zijn 20 torens en 4 poorten zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. De meeste werden zwaar beschadigd in de Tweede Wereldoorlog, maar werden na de oorlog hersteld. Je kunt naar de resterende delen van de muur lopen of daarheen rijden op weg naar de volgende bestemming, Villa Romaine.

Villa Romaine

Villa Romaine ligt aan Het Echternachmeer en je kunt beide attracties samen bezoeken.
Om daar te komen, rijdt u naar de parkeerplaats aan het meer van Echternach en loopt u vervolgens naar Villa Romaine. Gebruik vanaf de parkeerplaats niet de routebeschrijving naar Villa Romaine die Google Maps suggereert, anders kom je bij een hek en een afgesloten hek terecht.

Het kleine bezoekerscentrum, dat vanaf het dakplatform een ​​goed uitzicht heeft op de ruïnes, is geopend van half april tot eind september van dinsdag tot en met zondag van 10.00 tot 12.00 uur en van 13.00 tot 17.00 uur. Ze bieden periodieke rondleidingen aan waar je voor moet betalen, vraag bij het bezoekerscentrum wanneer deze plaatsvinden.

Het Echternachmeer

Het gebied rond Echternach heet Müllerthal. Het wordt ook wel ‘Klein Zwitserland van Luxemburg’ genoemd, vanwege het prachtige landschap en de talrijke wandelpaden.
Geen reis naar Echternach is compleet zonder een bezoek aan het meer van Echternach. Het kunstmatige meer van 20 hectare is populair bij de lokale bevolking, vooral in de zomer, en bij toeristen. Daar kunt u wandelen, fietsen, beachvolleybal spelen, zonnebaden, barbecueën, zwemmen in een klein, aangewezen zwemgedeelte (van mei tot september), kajakken, waterfietsen of vissen (met vergunning). Er zijn ook verschillende speeltuinen voor kinderen en enkele restaurants. Direct aan het meer ligt een hostel voor het geval u één of meerdere nachten aan het meer wilt doorbrengen.
Er is een gemakkelijk rolstoeltoegankelijk pad van 3,4 km dat rond het meer loopt en verschillende onverharde wandelpaden die je door Müllerthal leiden.

Om het meer van Echternach te bereiken, parkeert u op de parkeerplaats van het meer van Echternach vlakbij het meer en loopt u vervolgens een paar meter naar het meer.

Hiermee is dag 3 van uw rondreis door Luxemburg afgesloten.

Waar wil je nu heen?

Auteur: Rudi bij Backpack and Snorkel

Bio: Eigenaar van Backpack and Snorkel Reisgidsen. We creëren diepgaande gidsen om u te helpen bij het plannen van onvergetelijke vakanties over de hele wereld.

Andere populair Paarse reisgidsen Mogelijk bent u geïnteresseerd in:

Zoals dit Backpack and Snorkel Paarse reisgids? Pin deze voor later: