Backpack and Snorkel Przewodnik turystyczny po Belfaście z przewodnikiem i zwiedzaniem murali - Fioletowy przewodnik turystyczny po Irlandii Północnej

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Belfast to fascynujące miasto. Dzisiaj będziemy zwiedzać centrum miasta podczas wycieczki po Belfaście z przewodnikiem po mieście i muralach. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.

Dzisiaj będziemy dużo spacerować. Nasza wycieczka piesza po Belfaście z przewodnikiem będzie składać się z 3 części:

1. Część 1: Trzy atrakcje, w tym wspaniałe muzeum ratusza w Belfaście
2. sztuka 2: Piesza wycieczka po muralach
3. Część 3: Osiem kolejnych miejsc i wspaniałe centrum handlowe Victoria Square

Część 1: samodzielne zwiedzanie Belfastu

A = Wielka Opera
B = Ratusz w Belfaście
C = Rynek Kukurydzy

Część 2: Zwiedzanie murali w Belfaście

C = Rynek Kukurydzy
1 = Spacer po sztuce ulicznej – Bridge St i North St
2 = Spacer po sztuce ulicznej – Royal Ave, Kent St, Union St, Library St
D = Biblioteka Centralna w Belfaście

Część 3: Zwiedzanie Belfastu z przewodnikiem

D = Biblioteka Centralna w Belfaście
mi = Katedra św. Anny
F = Hotel handlowy
G = Zegar upamiętniający Alberta
H. = Wielka Ryba
ja = Nuala z Hula / Latarnią Nadziei
J. = Centrum Handlowe Victoria Square
K. = Stary Ratusz
L = Rynek Świętego Jerzego

W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.

Wielka Opera

Grand Opera House to jedyny wiktoriański teatr w Irlandii Północnej. Otworzył swoje podwoje w 1895 roku pod nazwą New Grand Opera House and Cirque. W 1904 roku przemianowano go na Pałac Rozmaitości, a w 1909 ponownie na Wielką Operę. W 1908 roku występował tu Charlie Chaplin.
British Theatres Trust stwierdziło: „wspaniała sala jest prawdopodobnie najlepiej zachowanym w Wielkiej Brytanii przykładem stylu orientalnego zastosowanego w architekturze teatralnej”.
W latach 2020–2021 audytorium przywrócono do poprzedniego wyglądu, a przestrzenie foyer i bary na nowo przywrócono do stanu, w jakim są dzisiaj.

Jeśli nie uczestniczysz w przedstawieniu, możesz podziwiać jego wyjątkową fasadę lub wziąć udział w jednej z niewielu wycieczek z przewodnikiem oferowanych co roku.
W chwili pisania tego tekstu wstęp na wycieczkę kosztuje 12,50 GBP za osobę dorosłą, a wycieczka trwa 45–60 minut.

Ratusz w Belfaście

W 1888 roku królowa Wiktoria nadała Belfastowi status miasta. W latach 1898–1906 wzniesiono nowy budynek ratusza, który lepiej reprezentował status miasta, w miejscu ratusza Starego Miasta przy ulicy Victoria. Po ukończeniu budowy w Durbanie w Republice Południowej Afryki rozpoczęto budowę niemal dokładnej repliki.

Wnętrze jest częściowo udostępnione do zwiedzania. Zwiedzający mogą zobaczyć Wielkie Wejście, Wielkie Schody, kilka pięknych witraży i wystawę dla zwiedzających (muzeum).

W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia to:
Od poniedziałku do piątku w godzinach 9:30–17:00, ostatnie wejście o 16:00
Sobota – niedziela i święta państwowe od 10:00 do 17:00, ostatnie wejście o 16:00

Wstęp jest bezpłatny.

Ekspozycja dla zwiedzających zlokalizowana jest na parterze skrzydła wschodniego. Oferuje podróż z przewodnikiem od przeszłości Belfastu do teraźniejszości, pokazując żywotność i różnorodność miasta w sześciu strefach tematycznych. Sześć tematów to:

• Miasto, rozwój i zarządzanie
  Trzy sale przedstawiają rozwój Belfastu od jego założenia w 1613 roku do budowy ratusza.
• Miasto w pracy i zabawie
  Trzy sale przedstawiają dziedzictwo przemysłowe Belfastu, od jego najsłynniejszego statku Titanic po słynne sale koncertowe i teatry w Belfaście.
• Mowa miasta i ulice miasta
  Trzy sale eksplorują bogate dziedzictwo unikalnych słów i zwrotów Belfastu, dają możliwość interakcji z katalogiem ulic Belfastu z 1897 r. oraz salę badającą gry, w które bawią się dzieci na ulicach Belfastu.
• Miasto upamiętnia
  Cztery sale eksplorujące podziały religijne i polityczne Belfastu, badające, w jaki sposób zostały one ukształtowane i ukształtowane przez historię na poziomie lokalnym, krajowym i międzynarodowym.
• Przestrzeń Odbicia
  Odwiedzający mogą zapoznać się z archiwalnymi doświadczeniami mieszkańców Belfastu zarejestrowanymi podczas traumatycznych lat „Kłopotów” oraz zatrzymać się i zastanowić nad tym bolesnym okresem w niedawnej przeszłości miasta.
• Miasto świętuje
  Dwie sale upamiętniające słynnych synów i córki Belfastu, którzy umieścili Belfast na mapie ze względu na ich niezwykle różnorodne osiągnięcia w świecie nauki, technologii, sportu, literatury, muzyki, sztuki itp.

Na zewnątrz ratusza znajduje się wiele pomników, w tym Ogrody Pamięci Titanica z listą wszystkich 1512 ofiar oraz grobowiec, który został zbudowany ku pamięci wszystkich, którzy zginęli podczas I wojny światowej.
Pomniki to:

• Grobowiec
  Pomnik Wojenny w Belfaście - pomnik pochowanych gdzie indziej, zbudowany w latach 1925–1927 i odsłonięty w dniu zawieszenia broni 11 listopada 1929 r.
• Fontanna na dziedzińcu i drzewa
  Dedykowany wszystkim pracownikom samorządowym, którzy zginęli lub zostali ranni w pracy w latach 1969-1999 podczas „kłopotów”. Woda z fontanny i drzewa posadzone na dziedzińcu symbolizują nadzieję, odrodzenie i nowy początek dla Belfastu.
• Tablica Elizy Ward
  W wieku 18 lat Eliza oddała życie w obronie swojego pracodawcy w pobliżu tego miejsca w lipcu 1997 roku. Jej bezinteresowny akt odwagi zaowocował pośmiertnym odznaczeniem Krzyżem Jerzego przez Jej Królową Elżbietę II; rzadki zaszczyt dla cywila.
• Pomnik Wojny Koreańskiej
  Pierwotnie wzniesiony i poświęcony w Chaegunghyon w Korei, aby upamiętnić żołnierzy, którzy polegli podczas ciężkiej akcji obronnej w górach na północ od Seulu w styczniu 1951 r. Pierwotnie wzniesiono go na polu bitwy, ale w 1952 r. został przetransportowany do Irlandii Północnej na pokładzie HMS Belfast i ponownie wzniesiony w koszarach św. Patryka w Ballymena. Pomnik został ponownie poświęcony w ratuszu w 2010 roku.
• Pomnik Lorda Dufferina
  Pomnik ten, wyrzeźbiony przez architekta ratusza, został odsłonięty w 1906 roku. Frederick Temple, markiz Dufferin i Ava, pełniąc szereg funkcji dyplomatycznych, pracował w Indiach, Kanadzie, Rosji, Turcji, Rzymie i Paryżu. Rzeźba przedstawia markiza przedstawionego w szatach Zakonu Świętego Patryka pod baldachimem zwieńczonym skrzydlatą figurą Sławy. Załączone dane przedstawiają Kanadę i Indie
• Posągi Mary Ann McCracken i Winifred Carney
  McCracken był abolicjonistą, reformatorem społecznym i aktywistą, który walczył o prawa kobiet i bronił biednych w Belfaście, podczas gdy Carney był sufrażystką, związkowcem i irlandzką działaczką na rzecz niepodległości.
• Pomnik Operacji Sztandar
  Ta niewielka rzeźbiona ławka została tu umieszczona ku pamięci żołnierzy i kobiet biorących udział w Operacji Banner (1969 - 2007). Operacja Banner to operacyjna nazwa operacji Brytyjskich Sił Zbrojnych w Irlandii Północnej od sierpnia 1969 do lipca 2007. Było to najdłuższe ciągłe rozmieszczenie w historii brytyjskiej armii.
• Pomnik Pirriego
  William Pirrie był burmistrzem Belfastu w latach 1896–1898. Odegrał kluczową rolę w koncepcji Titanica, ale także w idei nowego ratusza w Belfaście.
• Królowa Wiktoria
  Utworzony z okazji Diamentowego Jubileuszu Królowej Wiktorii w 1897 r., został odsłonięty przez jej syna, króla Edwarda VII w 1903 r. Pomnik ten, wyrzeźbiony z sycylijskiego marmuru i wysoki na 3 metry, jest otoczony z każdej strony naturalnej wielkości figurami z brązu przedstawiającymi przędzalnictwo i budowę statków. Czytające dziecko z tyłu rzeźby reprezentuje edukację.
• RJ McMordie
  Pomnik burmistrza Belfastu z marmuru karraryjskiego z lat 1910-1914.
• Pomnik Królewskich Strzelców Irlandzkich
  Brązowa figura szeregowca pułku. Pomnik oficerów i żołnierzy, którzy zginęli w wojnie południowoafrykańskiej (1899-1902).
• Pomnik marynarza Magennisa VC
  Upamiętnia przyznanie Krzyża Wiktorii czołowemu marynarzowi Magennisowi za wybitne męstwo podczas II wojny światowej – odegrał kluczową rolę w jej ataku na japoński krążownik Takao 31 lipca 1945 roku.
• Sir Daniela Dixona
  Burmistrz Belfastu w latach 1892-1893, 1901-1903 i 1905-1906.
• Sir Edwarda Harlanda
  Burmistrz Belfastu od 1885 do 1886
• Sir Jamesa Hasletta
  Burmistrz Belfastu w latach 1887-1888
• Pomnik Titanica
  Pomnik z białego marmuru z Carrery. Kobieca postać Śmierci lub Losu spogląda z góry na dwie nimfy morskie wyłaniające się z fal, niosąc w ramionach ciało topielca marynarza. Uważano wówczas, że w katastrofie zginęły jedynie 22 miejscowe osoby, a na oryginalnym pomniku widnieją jedynie nazwiska tych ofiar.
• Ogród pamięci Titanica i tablice
  Oficjalne otwarcie odbyło się 15 kwietnia 2012 r. dla upamiętnienia 100. rocznicy zatonięcia RMS Titanic. Na górnym poziomie znajdują się tablice z brązu, na których wymieniono w kolejności alfabetycznej wszystkich 1512 ofiar katastrofy – pasażerów i załogę. Jest to pierwszy pomnik na świecie, w którym na jednym pomniku znajdują się nazwiska wszystkich ofiar, które zginęły.
• Pomnik Sił Ekspedycyjnych USA
  Odsłonięta w 1943 r. kolumna pierwotnie znajdowała się przy bramie ratusza, ale została przeniesiona na obecne miejsce i ponownie poświęcona w 1995 r. przez amerykańskiego prezydenta Billa Clintona. Pomnik upamiętnia lądowanie pierwszych wojsk amerykańskich w Europie podczas II wojny światowej. Nosi odznaki armii Stanów Zjednoczonych, korpusu piechoty morskiej i marynarki wojennej.
• Tablica pamiątkowa i drzewo z 11 września
  Odsłonięty 11 września 2002 r., w pierwszą rocznicę tragicznych wydarzeń, dla upamiętnienia wszystkich, którzy stracili życie w atakach terrorystycznych w Nowym Jorku, Waszyngtonie i Pensylwanii 11 września 2001 r.

Duch Belfastu na Arthur Square (targ kukurydziany)

Plac nosi imię Sir Arthura Chichestera (1563-1625), który był jednym z najbardziej bezwzględnych angielskich dowódców w Irlandii podczas wojny dziewięcioletniej. Uważany jest także za ojca założyciela Belfastu, gdyż zaproponował odbudowę zamku w Belfaście, który po wojnie dziewięcioletniej popadł w ruinę, jeśli otrzyma od Korony Belfast i otaczające go ziemie. W 1603 roku król zobowiązał się, a Chichester uczynił z niej udaną plantację, przyciągając głównie osadników z Anglii i Manx (Wyspa Man).
Plac Arthura jest czasami nazywany Targiem Kukurydzianym, od ulicy Corn Market, która łączy się z nim od północnego zachodu.

Duch Belfastu to stalowa rzeźba, która została odsłonięta w 2009 roku i, jak to lubią mieszkańcy Irlandii Północnej, otrzymała przydomek: Krążki Cebuli.
Kolorowe oświetlenie ma odzwierciedlać fakturę i lekkość lnu, podczas gdy metal odzwierciedla siłę i piękno przemysłu stoczniowego, dwa ważne aspekty historii Belfastu.
Spirit of Belfast został wybrany przez publiczność spośród trzech projektów wybranych przez komisję, która zorganizowała konkurs Arthur Square Artwork.

Spacer po sztuce ulicznej – Bridge St i North St

Z Plac Artura, idź na północny wschód przez 85 m ulicą High St, a następnie skręć w lewo w Bridge Street.
Podziwiaj murale na Bridge St i kontynuuj spacer na północ, nawet jeśli po 95 m nazwa ulicy zmieni się na North St.
Na North Street znajduje się wiele murali, koniecznie zajrzyj także do bocznych uliczek, gdzie jest ich więcej.
Przejdź się ulicą North St w sumie 400 m, aż do miejsca tuż za Winetavern St i podziwiaj liczne malowidła ścienne.

Spacer po sztuce ulicznej – Royal Ave, Kent St, Union St, Library St

Teraz wróć do skrzyżowania North St z Royal Ave i skręć w lewo w Royal Ave, gdzie zobaczysz więcej murali.
Z Royal Ave skręć w pierwszą w lewo w Kent St, aby zobaczyć więcej murali, następnie w pierwszą w prawo w Union St, a następnie kolejną w prawo w Library St. Na wszystkich tych ulicach i w niektórych bocznych uliczkach znajdują się murale.
Zakończ swoją wycieczkę po muralach Biblioteka Centralna w Belfaście.

Biblioteka Centralna w Belfaście

Otwarta w 1888 roku Biblioteka Centralna w Belfaście była jednym z pierwszych dużych budynków bibliotek publicznych w Irlandii.
Jest to imponujący budynek z epoki wiktoriańskiej z podstawą z czarnego granitu i fasadą z czerwonego piaskowca z pewnymi wpływami włoskimi. Wnętrze posiada szeroką klatkę schodową, foyer z kolumnami i kopułę czytelni na pierwszym piętrze.
W szklanych gablotach w czytelni wystawione są mapy z początku XIX wieku.

Jeśli masz 15 minut, zdecydowanie warto odwiedzić bibliotekę.
W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia to:
Pon. i czw.: 9:00 – 20:00
Wtorek, środa i piątek: 9:00–17:30
Sobota: 9:00 – 16:30
Słońce: zamknięte

Katedra św. Anny

Budowę katedry św. Anny, w skrócie: katedry w Belfaście, rozpoczęto w 1899 r., a konsekrowano w 1904 r. W latach dwudziestych XX wieku i pod koniec XX wieku dokonano kilku przebudów. W 1941 r. niemiecka bomba oszczędziła katedrę, ale spowodowała rozległe zniszczenia w pobliskich posesjach.
W 2007 r. na szczycie katedry zainstalowano iglicę o długości 40 m (131 stóp) ze stali nierdzewnej poprzez szklaną platformę na dachu katedry. Nazywa się ją „Iglicą Nadziei” i jest oświetlona w nocy

W przeciwieństwie do większości katedr, w katedrze znajduje się tylko jeden grobowiec – grobowiec lorda Carsona z Duncairn. Lord Carson był irlandzkim politykiem unionistycznym, prawnikiem i sędzią.

Śmierć 1517 osób zginęło w tragicznym zatonięciu Titanica zbudowanego w Belfaście upamiętniono w ręcznie wykonanym palu pogrzebowym, który poświęcono w katedrze św. Anny sto lat po katastrofie. Pałka została wykonana z czystego filcu z merynosów, a od spodu pokryta irlandzkim lnem, farbowanym na kolor indygo, przywołujący na myśl morze o północy, w którym ostatecznie zatrzymał się Titanic.

Kaplica Pułkowa, poświęcona w rocznicę D-Day w 1981 r., zawiera wiele ważnych zabytków, w tym Księgi Pamięci, chrzcielnicę, mównicę i krzesła ofiarowane przez rodziny na pamiątkę poległych żołnierzy.

Wyjątkowo interesujący jest mozaikowy dach baptysterium, będący wspaniałym przykładem sztuki dostosowanej do stylu architektury romańskiej. Nacisk położony jest na przestrzeń, zarówno na ścianach, jak i kopułowym dachu.

Krzyż Gwoździ w Coventry: Katedra św. Anny uniknęła zniszczenia od niemieckich bombowców podczas nalotów w Belfaście w 1941 r. Następnego ranka po bombardowaniu ksiądz przeszedł przez gruzy katedry w Coventry w West Midlands, która została zniszczona przez niemieckie bombowce w 1940 r. Znalazł kilka dużych, średniowiecznych gwoździ stolarskich z zawalonego dachu i związał trzy razem drutem w kształcie krzyża. Później zespawał i pokrył gwoździe, tworząc pierwszy Krzyż Gwoździ, symbolizujący zarówno cierpienie, jak i nadzieję na przetrwanie.
Z gwoździ wydobytych z gruzów w ciągu następnych kilku lat wykonano ponad 100 dodatkowych krzyży. Dawano je jako symbole pokoju i pojednania innym katedrom i kościołom, a także więzieniom i szkołom.

W 1976 r. dziekan Belfastu rozpoczął coroczne bożonarodzeniowe „Sit Out”, podczas którego w ciągu dnia w tygodniu poprzedzającym Boże Narodzenie przesiadywał na schodach katedry i przyjmował datki od przechodniów. Następnie rozdzielił pieniądze pomiędzy lokalne organizacje charytatywne. Ze względu na ciemne ubranie, które zapewniało mu ciepło, wkrótce został nazwany „Czarnym Mikołajem”.
Tradycję tę kultywują do dziś dziekan i członkowie kapituły katedralnej, których zbiorczo nadal nazywa się „Czarnym Mikołajem”.

W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia dla turystów to:
Poniedziałek – Sobota: 10:30 – 16:00, ostatnie wejście o 15:15
niedziela: 12:30 - 15:30; 11:00 Chóralna Eucharystia i 15:30 Chóralna pieśń wieczorna lub wieczorna modlitwa
Wstęp kosztuje 3 GBP za zwiedzanie z przewodnikiem, 1 GBP za przewodnik lub 7 GBP za wycieczkę z przewodnikiem (przewodnik audio lub steward katedralny).

W drodze do następnego celu, Hotel handlowy, koniecznie zbadaj Giełda Pl.

Hotel handlowy

Zbudowany w połowie XIX wieku jako siedziba Ulster Bank, w 2006 roku budynek został przekształcony w pięciogwiazdkowy hotel Merchant.

Żyrandol dla restauracji The Great Room został wykonany w 2006 roku ze zdobionego złota na metalu i 2600 kryształów.
Ma 4,5 m wysokości, 2,9 m średnicy i waży 400 kg. To czyni go największym żyrandolem w Irlandii Północnej i Irlandii.

Zegar upamiętniający Alberta

Zegar Pamięci Alberta, powszechnie nazywany Zegarem Alberta, znajduje się na Placu Królowej i jest jednym z najbardziej znanych zabytków Belfastu. Został zbudowany w latach 1865 – 1869 na drewnianych palach na podmokłym, zrekultywowanym terenie wokół rzeki Farset. Ze względu na osiadanie gruntu szczyt wieży przechyla się o 4 stopy.
Aby zapobiec dalszemu przechylaniu się wieży zegarowej i ostatecznemu zawaleniu, a także naprawić uszkodzenia powierzchni, w 2002 roku naprawiono wieżę i jej fundamenty w ramach wielomilionowego projektu renowacji.

Wielka Ryba

Wielka Ryba to posąg o długości 33 stóp (10 m), który został zbudowany w 1999 r. i ma okładzinę z płytek ceramicznych ozdobioną tekstami i obrazami odnoszącymi się do historii Belfastu jako jego zewnętrzną powłoką.
Wielka Ryba zawiera kapsułę czasu zawierającą informacje, obrazy i poezję Belfastu.

Posąg jest również znany jako Pat The Fish, prawdopodobnie dlatego, że goście z Orkadów w Szkocji poklepywali rybę na szczęście.

Jeśli spojrzysz na drugą stronę ulicy, zobaczysz piękną fasadę Urzędu Celnego, który jest zamknięty dla publiczności.

Nuala z Hula / Latarnią Nadziei

Latarnia Nadziei została zbudowana ze stali nierdzewnej i odlanej z brązu w 2007 roku i ma 19,5 m wysokości.
Znajduje się na Placu Dziękczynienia i dlatego jest również nazywany latarnią na Placu Dziękczynienia.
Ponieważ mieszkańcy Irlandii Północnej lubią nadawać swoim posągom przezwiska, często nazywa się je Nuala z Hula, a czasem także Belle on the Ball, Thing with Ring, Our Lady of Thanksgiving lub Angel of Thanksgiving.

Uznany za najlepsze dzieło sztuki w mieście przez Izbę Handlowo-Handlową w Belfaście, posąg został przyjęty jako emblemat i logo przez władze turystyczne, stacje telewizyjne, wiele firm, a nawet Radę Miasta Belfastu. Dzięki temu Nuala z Hula jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych posągów w Belfaście.

Na dole znajduje się kula, która przekazuje uniwersalną filozofię pokoju, harmonii i Święta Dziękczynienia. Na jego powierzchni widnieją miasta, do których migrowali i eksportowali ludność i przemysł Belfastu.
Ze szczytu globu, spiralnie w górę, widnieją kontury kobiety trzymającej „pierścień Dziękczynienia”.

Centrum Handlowe Victoria Square

Otwarty w 2008 roku Victoria Square to czteropiętrowe centrum handlowe i kompleks mieszkalny o powierzchni 800 000 stóp kwadratowych (74 000 m2) z 62 sklepami, 16 restauracjami i kinem.

Najważniejszym elementem wyróżniającym obiekt jest ogromna szklana kopuła o średnicy 37 m i wysokości 45 m. Obejmuje publiczny dziedziniec z centralnym dostępem do windy i schodów ruchomych prowadzących na wszystkie piętra.
Przed centrum handlowym stoi Fontanna Jaffe, która została zbudowana w latach 70. XIX wieku przez byłego burmistrza Otto Jaffe na pamiątkę swojego ojca.

Stary Ratusz

Ratusz został zbudowany w 1871 roku w stylu włoskim, z czerwonej cegły z opatrunkami z czerwonego piaskowca.
Po tym, jak w 1888 roku królowa Wiktoria nadała Belfastowi status miasta, przywódcy chcieli bardziej imponującego budynku i postanowili wybudować nowy. Ratusz w Belfaście.
Ratusz Staromiejski miał przez lata wiele różnych zastosowań, w tym siedzibę nowo utworzonej Rady Unionistów Ulsteru, koszary Ulster Volunteer Force, biuro rekrutacyjne Ulster Volunteer Force i gmach sądu.
W chwili pisania tego tekstu budynek jest pusty.

Rynek Świętego Jerzego

St George's Market to ostatni zachowany wiktoriański targ w Belfaście.
W tym miejscu od 1604 do 1890 roku znajdował się otwarty rynek, na którym najprawdopodobniej znajdowała się rzeźnia i targ mięsny.
Zadaszony Rynek św. Jerzego, który obejmuje obszar większy niż pierwotnie odkryty rynek, został zbudowany w latach 1890–1896 z czerwonej cegły pokrytej piaskowcem i ma łuki w stylu rzymskim.

Dziś na St George's Market znajduje się 200 straganów sprzedających owoce, warzywa, antyki, książki, ubrania, gorące jedzenie, ciasta i bułki, rękodzieło oraz duży wybór świeżych ryb.

Został wybrany najlepszym dużym rynkiem wewnętrznym w 2014 i 2023 r., a w 2006 r. Krajowe Stowarzyszenie Organów ds. Rynku Brytyjskiego uznało go za jeden z pięciu największych rynków w Wielkiej Brytanii.

W chwili pisania tego tekstu targ St George's jest otwarty:
Piątek: od 8:00 do 14:00
Sobota: od 9:00 do 15:00
Niedziela: od 10:00 do 15:00

Gdzie chcesz teraz iść?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: