Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.
Dzisiaj odwiedzimy niektóre z najważniejszych atrakcji Irlandii Północnej: Giant’s Causeway, zamek Dunluce, destylarnię Bushmills, most linowy Carrick-a-Rede i Dark Hedges. Dostarczamy szczegółowych informacji i najlepszych rzeczy do zobaczenia, a także pokazujemy wiele zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.
Dzisiaj zobaczymy jedną z głównych atrakcji Irlandii Północnej: Groblę Olbrzyma.
Następnie złożymy krótkie wizyty w zamku Dunluce i destylarni Bushmills, a następnie odwiedzimy dwa bardzo instagramowe miejsca: most linowy Carrick-a-Rede i Dark Hedges, które być może pamiętacie z Gry o Tron.
1 = Derry
2 = Grobla Olbrzyma
3 = Zamek Dunluce
4 = Gorzelnia Bushmills
5 = Most linowy Carrick-a-Rede
6 = Ciemne żywopłoty
7 = Belfast
W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Zapraszamy do zapoznania się z poniższymi wycieczkami.
Giant's Causeway składa się z około 40 000 powiązanych ze sobą bazaltowych kolumn, które powstały w wyniku erupcji starożytnej szczeliny wulkanicznej, która miała miejsce 50–60 milionów lat temu, podczas której lawa przepływała przez długą szczelinę wulkaniczną, tworząc ogromne pole lawy rozciągające się od Irlandii po Szkocję.
Kiedy lawa ostygła, skurczyła się pionowo, tworząc sześciokątne kolumny, aby złagodzić naprężenia. Dalsze chłodzenie doprowadziło do pęknięć poziomych (ciasteczek). W wielu przypadkach pęknięcie poziome powodowało, że górna część miała kształt wklęsły, natomiast dolna powierzchnia miała kształt wypukły. Nazywa się je przegubami kulowymi i gniazdowymi.
Rozmiar kolumn zależy od prędkości, z jaką lawa się ochładza.
Irlandzka legenda ma swoje własne wyjaśnienie:
Irlandzki gigant Fionn mac Cumhaill (Finn MacCool) był olbrzymem odważnym i miłym, ale lubił się przechwalać, że jest najwyższy i najsilniejszy. Za oceanem w Szkocji żył podły olbrzym o imieniu Benandonner.
Benandonner usłyszał o przechwalaniu się Fionna i obaj wdali się w krzyczącą potyczkę za morzem, w wyniku czego obaj zgodzili się na walkę.
Aby się do siebie dostać, zaczęli budować groblę z każdej strony, zbierając kamienie i wrzucając je do morza.
Po ciężkim dniu pracy przy budowie grobli Fionn był wyczerpany i bał się coraz bardziej, w miarę jak Benandonner stawał się coraz większy, im bardziej się do siebie zbliżali. I zdał sobie sprawę, że nie będzie miał szans, ponieważ Benandonner był znacznie większy od niego.
Fionn pobiegł do domu, do żony i powiedział jej, że ma poważne kłopoty. Na szczęście żona Fionna, Sadhbh, była bardzo mądra. Kazała mu przebrać się za dziecko, a następnie umieściła go w kołysce w salonie ich domu.
Następnego dnia Benandonner skończył budowę grobli, pobiegł prosto do domu Fionna i zaczął walić w drzwi.
Sadhbh powiedział mu, że Fionna nie ma, ale wróci później.
Na filmie pokazanym w centrum dla zwiedzających Sadhbh płata Benandonnerowi kilka figli i zawsze powtarza mu, że Fionn radzi sobie lepiej i szybciej. Być może jest to jednak legenda muzeum.
Tak czy inaczej, Benandonner przeszukuje dom i znajduje dziecko. Sadhbh powiedział mu, że to jest ich syn. Sądząc po wielkości dziecka, Benandonner uważa, że ​​jego ojciec, Fionn, musi być znacznie większy od niego.
W obawie o swoje życie ucieka z powrotem do Szkocji i burzy za sobą groblę.
I jak głosi historia: Fionn i Sadhbh żyli długo i szczęśliwie.
Nawiasem mówiąc, po drugiej stronie morza w Szkocji znajdują się identyczne bazaltowe kolumny w jaskini Fingala na szkockiej wyspie Staffa.
W chwili pisania tego tekstu Grobla Olbrzyma jest otwarta od zmierzchu do świtu, natomiast centrum dla zwiedzających i parking są otwarte od 9:00 do 17:00 (od marca do listopada).
Wstęp kosztuje 15,50 GBP za osobę dorosłą, dzieci płacą połowę.
Należy pamiętać, że bilety dają 30-minutowe okno na wejście. Upewnij się więc, że się nie spóźnisz, ponieważ możesz zostać odrzucony.
Bilet obejmuje parking, dostęp do centrum dla zwiedzających z małym muzeum i toaletami oraz wycieczkę z przewodnikiem.
Nie ma potrzeby korzystania z wycieczki z przewodnikiem, ale polecamy ją, ponieważ uznaliśmy ją za bardzo interesującą.
Z centrum dla zwiedzających należy zejść 1,2 km w dół do bazaltowych kolumn lub skorzystać z autobusu wahadłowego za 1 GBP za osobę za podróż w jedną stronę.
Zamek Dunluce został zbudowany w XIII wieku.
W 1588 roku statek hiszpańskiej Armady wpadł w sztorm, rozbił się i zatonął na skałach w pobliżu zamku. W zamku zainstalowano armaty okrętowe, sprzedano ładunek statku i wykorzystano środki do renowacji zamku.
Miejscowa legenda głosi, że w pewnym momencie zawaliła się część klifu, zabierając ze sobą część zamkowej kuchni i przeżył tylko chłopiec kuchenny, bo siedział w tej części kuchni, która się nie zawaliła. Później żona właściciela nie zgodziła się na dalsze zamieszkiwanie na zamku.
Ta legenda nie może być prawdziwa, ponieważ kuchnia jest nadal w nienaruszonym stanie. Stało się jednak tak, że w XVIII wieku północna ściana budynku mieszkalnego zawaliła się do oceanu.
Zanim dojdziesz do mostu przecinającego głębokie klify i prowadzącego do zamku, znajdowało się tam niegdyś miasto Dunluce. Został jednak zrównany z ziemią podczas powstania irlandzkiego w 1641 roku.
Spekuluje się, że miasto, którego budowę rozpoczęto w 1608 roku, mogło posiadać jedne z najnowocześniejszych domów w Europie. Obejmowały one toalety wewnętrzne, które dopiero zaczynały być wprowadzane w Europie, oraz sieć ulic opartą na siatce. 95% miasta Dunluce jest nadal odkryte.
Możesz odwiedzić zamek, płacąc za wstęp, lub zejść w dół do kanionu i obejrzeć zamek wysoko nad sobą. Tylko uważaj, jest to stroma droga w dół dobrze utrzymaną ścieżką.
Sam zamek jest w ruinie – nie ma dachu ani mebli. Tylko ściany.
W chwili pisania tego tekstu godziny otwarcia to:
Wstęp kosztuje 6,00 GBP za osobę dorosłą.
Destylarnia Old Bushmills została założona w 1784 roku. Produkuje irlandzką whisky marki Bushmills i co roku odwiedza ją około 120 000 gości.
Oryginalna destylarnia miała trudne początki i wydaje się, że była zamknięta przez więcej lat, niż faktycznie działała. Ale sytuacja się zmieniła, kiedy została przejęta w 1860 roku.
Firma odniosła sukces i nawet niszczycielski pożar w 1885 roku, który zniszczył oryginalne budynki Bushmills, nie miał trwałych skutków. Zaledwie pięć lat później, w 1890 roku, parowiec SS Bushmills, będący własnością destylarni i przez nią zarządzany, odbył swój dziewiczy rejs przez Atlantyk, aby dostarczyć whisky Bushmills do USA. Zawitał do portów w Filadelfii i Nowym Jorku, a następnie do Singapuru, Hongkongu, Szanghaju i Jokohamy.
W XX wieku Stany Zjednoczone stały się bardzo ważnym rynkiem eksportowym dla Bushmills, a prohibicja w 1920 roku w USA mocno uderzyła w firmę. Wyczuwając, że prohibicja dobiega końca w 1933 r., zgromadzili duże ilości whisky, którą sprzedawali w USA po zniesieniu prohibicji.
Po II wojnie światowej firma kilkakrotnie zmieniała właścicieli. Od 2014 roku jest własnością Proximo Spirits.
W chwili pisania tego tekstu destylarnia Bushmills jest otwarta:
Poniedziałek – Sobota: 10:00 – 16:45
Niedziela: 11:00 - 16:45
Wycieczki po destylarni są oferowane przez cały dzień i trwają od 1 godziny do 2,5 godziny, a ich koszt wynosi od 15 do 50 funtów za osobę dorosłą.
Most linowy Carrick-a-Rede to jedno z tych instagramowych miejsc w Irlandii Północnej, które zwiększyło liczbę odwiedzających do 400 000–500 000 osób rocznie. Obecnie pobierają nawet opłatę za parkowanie.
Most linowy Carrick-a-Rede został zbudowany wyłącznie dla turystów, aby mogli doświadczyć spaceru po moście linowym, który rozciąga się od lądu stałego do małej wyspy nad głębokimi klifami, pod którymi znajduje się woda oceanu. Most ma 20 m długości i 30 m nad poziomem wody. Ponieważ w tym obszarze mogą wiać silne wiatry, most jest zamykany, czasami w krótkim czasie, gdy przeprawa staje się zbyt niebezpieczna.
Lokalni rybacy łososia budowali mosty prowadzące na wyspę przez ponad 350 lat, ponieważ od czerwca do września obszar ten był popularną trasą łososia na tarliska. Niestety, łososia zostało już bardzo niewiele, dlatego połowy łososia zostały wstrzymane.
W chwili pisania tego tekstu most linowy jest otwarty od lutego do listopada, zazwyczaj w godzinach 9:00–16:30.
Bilet wstępu, który obejmuje przejazd przez most i parkowanie, kosztuje 13,50 GBP za osobę dorosłą, natomiast samo parkowanie kosztuje 10 GBP za samochód.
Aby dostać się do mostu linowego, należy podążać szlakiem o długości 1,1 km od parkingu wzdłuż klifów. Szlak jest dostępny także dla osób, które zapłaciły jedynie za parking i oferuje piękne, malownicze widoki.
Dark Hedges to kolejna instagramowa lokalizacja w Irlandii Północnej.
Ta witryna, spopularyzowana jako miejsce kręcenia filmu King's Road w grze o tron ​​i filmu Transformers Ostatni rycerz z 2017 r., przyciąga wielu odwiedzających. Wstęp jest bezpłatny, ale zostaniesz skierowany na płatny parking, skąd będziesz podążał za masami do Dark Hedges na Bregagh Road pomiędzy Ballinlea Road i Ballykenver Road.
Sama droga jest zamknięta dla ruchu kołowego.
Ze względu na swój wiek i wandalizm tylko nieco ponad połowa z pierwotnie ponad 150 buków nadal stoi, a niektóre są tak zniszczone, że prawdopodobnie zostaną wycięte w nowej przyszłości.
Oryginalne buki posadzono około 1775 roku, kiedy to zbudowano rezydencję o nazwie Gracehill House – nazwaną na cześć żony właściciela – i posadzono drzewa, aby stworzyć imponującą drogę do posiadłości.
Belfast to stolica Irlandii Północnej i jej największe miasto, liczące 345 000 mieszkańców i 672 000 mieszkańców obszaru metropolitalnego.
Miasto było obszarem najbardziej dotkniętym podczas The Troubles. XXI wiek był dobry dla Belfastu. Dzięki specjalnym umowom Belfast jest jedynym regionem na świecie, który może swobodnie handlować towarami zarówno z rynkiem Wielkiej Brytanii, jak i UE. A turystyka kwitnie.
Oto zakwaterowanie, które jest dostępne podczas wizyty:
Wybraliśmy Holiday Inn Belfast ze względu na doskonałą lokalizację oraz konkurencyjną cenę i jakość. Jest centralnie położony, w odległości krótkiego spaceru od miejsc docelowych jutrzejszej pieszej wycieczki z przewodnikiem po Belfaście.
Poza tym jest to dość typowy Holiday Inn. Pokoje są czyste i wygodne, ale śniadanie w formie bufetu było znacznie lepsze niż to, co zwykle dostajesz w Holiday Inns.
Personel był naprawdę miły i pomocny.
Przy hotelu nie ma parkingu, ale przy zameldowaniu otrzymasz voucher na bezpłatne parkowanie na parkingu przy stacji kolejowej Great Victoria Street.
Do obiektu można dojechać na północ od hotelu, od strony St Andrews Square E.
Gdzie chcesz teraz iść?
Autor: Rudy w Backpack and Snorkel
Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.
Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:
Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: