Przewodnik turystyczny po OBSZARZE OCHRONY CHRONIONEJ MONTOUR WOODS - Przewodnik turystyczny po Pittsburghu Purple

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Powiemy Ci, dlaczego warto odwiedzić MONTOUR WOODS CONSERVATION AREA w rejonie Pittsburgha i co musisz wiedzieć.

Ten zalesiony obszar o powierzchni 300 akrów, położony 100 metrów od szlaku Montour Trail, jest prywatną własnością organizacji non-profit Hollow Oak Land Trust, która promuje użytkowanie gruntów o niskim wpływie na środowisko. Oznacza to, że turystyka piesza i rowerowa są dozwolone, a pojazdy silnikowe są zabronione. Znajduje się tam mały parking, na którym rozpoczynają się szlaki Oil Well Trail i Meeks Run Trail. Inne szlaki odchodzą od tych szlaków.

W parku znajduje się około 10 mil szlaków i zazwyczaj nie jest zbyt tłoczno. Przez większość czasu jest właściwie bardzo cicho, z wyjątkiem chwil, gdy samoloty przelatują nad głowami i lądują na prawie międzynarodowym lotnisku w Pittsburghu.

Atutami tego parku są:

mały wodospad o wysokości 2 stóp (zaznaczony na plan parku)

jaskinia (poszukaj Hemlock Knoll na mapie parku)

stary szyb naftowy z zardzewiałymi maszynami (zaznaczony na mapie parku)

chodnik to wszystko, co pozostało po stanowisku rakietowym PI71L Nike

Przyjemną, łatwą do umiarkowanej wielomilową wędrówkę można wykonać, łącząc wiele szlaków:

Szlak szybu naftowego (symbole czerwonego płomienia) ze starym szybem naftowym

Meeks Run Trail niebieskie symbole blasku)

Powerline Trail (spektakularne jesienne kolory)

Nike Trail (miejsce rakiety PI-71L Nike)

Szlak Wyżynny

Szlak cykuty

Szlak Jaskiniowy (jaskinia)

Meeks Run Trail z niebieskimi symbolami) do wodospadu

Wracając do Parkingu

W okresie polowań pojemnik z pomarańczowymi kamizelkami znajdziesz na początku szlaku przy parkingu. Weź jeden i zwróć, aby inni wędrowcy mogli z niego bezpiecznie korzystać.

Szlaki są dobrze utrzymane, ale w niektórych obszarach symboli płomieni jest niewiele. Czasami istnieją mapy i/lub znaki, które mówią dokładnie, gdzie jesteś i dokąd musisz się udać, a czasami dojdziesz do skrzyżowania i musisz zgadnąć, dokąd się udać. Dlatego zdecydowanie zabierz ze sobą mapę.
Z jakiegoś powodu oznakowania i symbole płomieni są rzadkie lub nie istnieją, a szlak jest blokowany przez kilka powalonych drzew, gdy udajesz się na miejsce rakiety. Bardzo ważne jest, aby mieć pod ręką mapę, ponieważ prawdopodobnie ją przegapisz.

Być może zastanawiałeś się, co jest takiego specjalnego w stanowisku rakietowym PI-71L Nike. Przecież z byłego obiektu wojskowego nie pozostało nic poza dużą częścią chodnika. A nawet część z tego zniknęła.
Oto więcej informacji na temat tła:
Projekt Nike (z greckiego Zwycięstwo) został rozpoczęty przez armię amerykańską w 1945 roku, a jego celem było opracowanie przeciwlotniczego systemu rakietowego w polu widzenia. W 1953 roku dostarczyła Nike Ajax, który był pierwszym operacyjnym amerykańskim systemem rakiet przeciwlotniczych.

Począwszy od 1952 roku, podczas zimnej wojny, armia amerykańska zaczęła rozwijać w rejonie Pittsburgha miejsca na broń typu Surface-to Air w celu obrony obszaru Pittsburgha przed nalotami ze Związku Radzieckiego.
Projekt miałby zapewnić ok. 265 oddziałów Nike w USA i na całym świecie.
Okręg Pittsburgh Korpusu Inżynierów Armii Stanów Zjednoczonych (USACE) przyznał pierwszy kontrakt na budowę w 1954 r. Pociski ziemia-powietrze Nike Ajax, a później rakiety Nike Hercules, były instalowane na terenie Moon Township od 1955 do 1974 r., kiedy to obiekt został zamknięty. Rakiety i ich wyrzutnie zainstalowano pod ziemią.
Wygląda na to, że wyrzutnie zostały wykopane, a dziury zasypane po zamknięciu stanowiska.

Miejsca Nike w rejonie Pittsburgha to:

(PI02) Wiejski grzbiet

(PI03) Dorseyville/Indianola

(PI25) Murrysville/Monroe

(PI36) Irwina

(PI37) Cowansburg/Herminie

(PI42) Elżbieta

(PI43) Elrama/na wschód od Finleyville

(PI52) Finleyville

(PI62) Bridgeville/Hickman

(PI71) Coraopolis/Latarnia morska

(PI92) Bryant/North Park

(PI93) Westville

Pociski Ajax były pociskami ziemia-powietrze wyposażonymi w konwencjonalne głowice bojowe. Jeszcze przed pierwszym użyciem rakiet Nike Ajax armia amerykańska kontynuowała prace nad rakietami Nike-B, które później nazwano Nike Hercules.
Pociski Nike Hercules wprowadzono na rynek w 1958 roku i charakteryzowały się prawie o 50% większą prędkością, ponad 3-krotnie większym zasięgiem, lepszą celnością i możliwością przechwytywania rakiet balistycznych.

Oto kilka danych technicznych rakiet Nike Hercules:

Rozmiar: L: 41 stóp, 2 cale (12,53 m); D: 2 stopy, 7 cali (0,80 m); rozpiętość: 11 stóp, 6 cali (3,50 m)

Waga: 10690 funtów (4850 kg)

Zasięg: 87 mil (140 km)

Prędkość maksymalna: 2094 mil na godzinę (3877 km / h; 3,65 Macha)

maksymalna wysokość: 149 900 stóp (45 700 m)

paliwo: paliwo stałe

głowica: konwencjonalna lub nuklearna; prawie wszystkie rakiety stacjonujące w USA miały głowice nuklearne o mocy 20 kt

Wartość militarna rakiet Nike została znacznie zmniejszona po opracowaniu i rozmieszczeniu przez Związek Radziecki większej liczby międzykontynentalnych rakiet balistycznych (ICBM). Począwszy od 1965 roku zmniejszono liczbę baterii Nike, a cięcia budżetowe doprowadziły do ​​​​jeszcze większej redukcji.
Pociski Nike Hercules zostały uwzględnione w rozmowach w sprawie ograniczenia zbrojeń strategicznych (SALT I) jako pociski antybalistyczne (ABM). Po podpisaniu traktatu w 1972 r. prawie wszystkie placówki Nike w USA zostały zamknięte do 1974 r.

Pociski Nike Hercules

Oto kilka zdjęć z naszej wędrówki:

Powrót do najlepszych parków i szlaków w Pittsburghu

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: