Przewodnik turystyczny po Parku Narodowym Hokitika i Paparoa w Nowej Zelandii - Fioletowy przewodnik turystyczny po Nowej Zelandii

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

Park Narodowy Paparoa słynie z wapiennych formacji krasowych, jaskiń, różnorodnej flory i fauny, zajęć na świeżym powietrzu i spektakularnej jaskini Charleston Glowworm Cave. Pokażemy Ci najciekawsze rzeczy do zobaczenia i zamieścimy mnóstwo zdjęć, abyś mógł zdecydować, dokąd chcesz się udać.

Poniższa mapa pokazuje, które hotele i Airbnbs są dostępne w Hokitika:

Poniższa mapa pokazuje, które hotele i Airbnbs są dostępne w Greymouth:

Park Narodowy Paparoa

Park Narodowy Paparoa położony jest na nierównym zachodnim wybrzeżu Wyspy Południowej w Nowej Zelandii. Ten park o powierzchni 166 mil kwadratowych (430 km2) chroni obszar krasu wapiennego i słynie z unikalnych formacji wapiennych i jaskiń, różnorodnej flory i fauny, w tym kilku rzadkich i zagrożonych gatunków, i jest popularny wśród miłośników aktywnego wypoczynku, takich jak piesze wędrówki, kolarstwo górskie, speleologia i kajakarstwo.
Istnieją dowody na istnienie osad Maorysów sprzed ponad 800 lat.

Wzdłuż drogi stanowej nr 6 znajduje się wiele przystanków, z których roztaczają się niesamowite widoki na piękną scenerię Parku Narodowego Paparoa.

Przygoda na raftingu w jaskini Charleston GlowWorm

Podczas gdy Jaskinie Waitomo Glowworm to najpopularniejsze jaskinie robaczków świętojańskich w Nowej Zelandii, polecamy jaskinie Charleston Glowworm Caves, aby uzyskać inne wrażenia z świetlików – w szczególności 3-4-godzinny rafting po jaskiniach.

Bardzo ważne: Jeśli nie masz średniej sprawności fizycznej lub nie lubisz ciasnych przestrzeni lub raftingu na dętce, możesz wybrać się na regularną pieszą wycieczkę po jaskini Charleston GlowWorm lub zastąpić to doświadczenie bardziej znanymi jaskiniami Waitomo na północnej wyspie.
Pamiętaj, że jeśli tak jak ja ważysz więcej niż 110 kg, a w rzece występuje niski poziom wody (np. w środku i pod koniec lata), być może będziesz musiał przejść skalistym brzegiem rzeki, być może w jednej czwartej drogi, po której lżejsi ludzie spłyną w dół. To odbiera trochę frajdy, ale moim zdaniem sprawia, że ​​całe doświadczenie jest warte zachodu.

O co chodzi w raftingu w jaskini Charleston GlowWorm?

Będziesz musiał dokonać rezerwacji i zameldować się w centrum dla zwiedzających około 30 minut przed rozpoczęciem wycieczki. Centrum dla zwiedzających ma czyste toalety i jadalnię.

Po przeszkoleniu, podczas którego zostaniesz poinformowany, czego możesz się spodziewać, udasz się do piwnicy i odbierzesz kombinezon, kask i buty. Pod pianką będziesz nosić zwykły strój kąpielowy. Twoje rzeczy są przechowywane na odblokowanej półce. Dlatego najlepiej zostawić wszystkie cenne rzeczy w samochodzie.
To Twoja ostatnia szansa na 3-4 godziny na skorzystanie z toalety.

Można zabrać ze sobą własny aparat podwodny, jednak należy pamiętać, że istnieje duże ryzyko jego przypadkowego uszkodzenia, ponieważ w niektórych miejscach trzeba manewrować obiema rękami, a aparat może huśtać się o skały i porysować lub złamać.
Twój przewodnik przyniesie ze sobą podwodny aparat i zrobi kilka zdjęć, które zostaną przesłane na jego stronę internetową i które będzie można pobrać.

Następnie wszyscy uczestnicy zostaną zawiezieni do pociągu Nile River Rainforest Train, który następnie zawiezie Cię na dół wzgórza, na którym odbędzie się przygoda raftingu jaskiniowego.

Następnie Twoja grupa będzie wędrować przez las pod górę do wejścia do jaskini. Po drodze weźmiesz dętkę, którą zaniesiesz na wzgórze.
Twoja grupa wejdzie następnie do jaskini, gdzie będziesz chodzić po nierównych, a czasem wąskich i śliskich ścieżkach przez ciemną jaskinię. Jedyne światło pochodzi z lamp LED, które każdy uczestnik zamontował na swoim hełmie, oraz z mocnej latarki Twojego przewodnika.
Po drodze zobaczysz piękne formacje jaskiniowe, takie jak stalagmity, stalaktyty, kolumny, bekon itp., a Twój kompetentny przewodnik wyjaśni Ci je i odpowie na Twoje pytania.
W niektórych miejscach do manewrowania potrzebne będą obie ręce.

Po kilku przystankach dotrzesz do dużego pomieszczenia, w którym przewodnik poprosi wszystkich o wyłączenie świateł LED. Następnie zobaczysz dziesiątki świetlików na suficie. To piękny widok.
Gdy zostaniesz poproszony o ponowne włączenie świateł, będziesz miał okazję przyjrzeć się bliżej sznurkom świetlików zwisających z sufitu, które instalują, by łapać swoją ofiarę.

Następnie kierujemy się w dół do podziemnej rzeki, gdzie w końcu mamy szansę po raz pierwszy skorzystać z dętek, które nosimy od około 2-3 godzin. Ponownie wyłączysz światła LED i utworzysz ludzki łańcuch, który przewodnik będzie powoli ciągnął w dół rzeki w ciemności.

Już wkrótce na wysokim suficie nad tobą zobaczysz tysiące świetlików. To naprawdę cudowny widok.

Po kilku minutach podziwiania tych wspaniałych widoków dotrzesz do wyjścia z jaskini, skąd wypływasz dętkami na głębsze wody i zaczynasz unosić się i wiosłować (rękami) w dół rzeki. Wymagane jest sporo wiosłowania własnymi rękami, ponieważ rzeka w większości obszarów płynie powoli. Po drodze będziesz pływać nad małymi bystrzami, gdzie Twój przewodnik zrobi Ci więcej zdjęć.

Jak wspomniałem wcześniej, jeśli jesteś zbyt ciężki, a w rzece występuje niski poziom wody (np. w środku i pod koniec lata), być może będziesz musiał przejść kamienistymi brzegami rzeki może jedną czwartą drogi, podczas gdy lżejsi ludzie będą w stanie spłynąć całą drogę. To odbiera trochę frajdy z wycieczki, ale moim zdaniem sprawia, że ​​całe doświadczenie jest warte zachodu.

Po pewnym czasie dotrzesz do mostu, przez który przechodziłeś dzisiaj, idąc w stronę jaskini. Tutaj wyjdziesz z rzeki i wrócisz do pociągu Nile River Rainforest Train. Po drodze zwrócisz dętkę do miejsca, w którym ją dzisiaj odebrałeś.
Następnie pociąg zawiezie Cię z powrotem do autobusu, a autobus zabierze Cię z powrotem do centrum dla zwiedzających. W centrum dla zwiedzających zwrócisz swój sprzęt i weźmiesz prysznic – zapewniamy żel pod prysznic. Mówią ci, żebyś zabrał ze sobą własny ręcznik, ale kiedy odbyliśmy wycieczkę, zapewniono też ręczniki.
Wkrótce po wycieczce Twój przewodnik prześle zdjęcia na swoją stronę internetową, a Ty otrzymasz link. Dostęp do zdjęć w momencie pisania jest bezpłatny.

Spacer po skałach naleśnikowych Punakaiki i dziurach w powietrzu

Punakaiki Pancake Rocks and Blowholes to przybrzeżna formacja skalna zbudowana z wypiętrzonego wapienia, który jest silnie zerodowany.
Formacje składają się z bardzo nieregularnych przepaści i grzbietów oraz warstw mocnych, odpornych pasm wapienia, które są oddzielone bardziej miękkimi warstwami bogatymi w muł. To zjawisko warstwowania można znaleźć w wapieniu na całym świecie i nazywa się ono stylobedingiem. Większość naukowców zgadza się, że to nawarstwianie nie jest spowodowane pierwotnym osadzaniem się wapienia tworzącego organizmy morskie, ale cechą wtórną spowodowaną zagęszczeniem wapienia pod wysokim ciśnieniem.
Tysiące lat erozji powodowanej przez wodę i wiatr odsłoniło stylobedding w postaci charakterystycznych struktur naleśnikowych.
W Punakaiki Pancake Rocks and Blowholes znajduje się dobrze utrzymany, w większości płaski, betonowy szlak o długości 1,1 km, dostępny dla wózków inwalidzkich.
Na początku szlaku znajdują się dwa parkingi, centrum dla zwiedzających, toalety publiczne i restauracja.

Tor Trumana

Truman Track to zagęszczony szlak gruntowy o długości 1,4 km; 30 minut w obie strony, prowadzący przez subtropikalny las, który prowadzi do spektakularnego wybrzeża z klifami, jaskiniami, dziurą w powietrzu i dostępem do bezludnej plaży z małym wodospadem.
Wzdłuż drogi, gdzie zaczyna się trasa, znajduje się niewielki parking, ale w pobliżu wejścia nie ma innych usług.

Szlak rzeki Pororari

Szlak na rzece Pororari jest w rzeczywistości pierwszym (lub ostatnim) szlakiem Paparoa Track o długości 6,9 km, wspólnym szlakiem pieszym i kolarstwa górskiego o długości 35 mil (56 km).
Prowadzi ona wzdłuż spektakularnego wapiennego wąwozu wyrzeźbionego przez piękną rzekę Pororari. Zalecamy spacer szlakiem przez co najmniej 15 minut (lepiej 30 minut) od parkingu, ponieważ znajduje się tam kilka punktów widokowych ze spektakularnymi widokami na rzekę i wąwóz z bardzo malowniczymi wapiennymi klifami.

Hokitika

Hokitika, licząca nieco poniżej 3000 mieszkańców, jest siedzibą i największym miastem w dystrykcie Westland w Nowej Zelandii.
W języku Maorysów hoki oznacza powrót, a tika oznacza bezpośredni, dlatego Hokitika oznacza: wrócić bezpośrednio.
Nazwa najwyraźniej nawiązuje do wydarzenia, które miało miejsce, gdy banda wojowników Ngāi Tahu poszukujących greenstone atakowała fortyfikacje innego plemienia. Podczas przekraczania rzeki Hokitika wódz najeźdźczej armii utonął, a armia bez przywódcy porzuciła atak i bezpośrednio wróciła do domu.

Dziś Hokitika jest dobrym punktem wypadowym do odkrywania wielu atrakcji Parku Narodowego Paparoa. W mieście znajduje się wiele restauracji, w tym wiele z kuchnią międzynarodową.

Hokitika Glow-Worm Dell

Oprócz jaskiń świetlików, do których trzeba zapłacić za wstęp, aby zobaczyć świetliki przez kilka minut, istnieją sposoby, aby zobaczyć świetliki za darmo i tak długo, jak chcesz.
Hokitika Glow-Worm Dell jest jedną z takich możliwości. Mały parking znajduje się przy autostradzie stanowej nr 6, na północ od Hokitika. Z parkingu prowadzi asfaltowy, krótki chodnik o długości 50 m, lekko pod górę, do doliny. Dolina jest otoczona z trzech stron klifami, a klify są porośnięte roślinnością i jest tam mnóstwo drzew. W liściach i na klifach żyją setki świetlików.
Aby ludzie nie zakłócali liści i świetlików, wokół chodnika wzniesiono ogrodzenie z drutu.
Gdy zrobi się wystarczająco ciemno (na krótko przed zachodem słońca), pierwsze świetliki włączą swoje bioluminescencyjne światła. Jest ich jednak tylko kilka i trudno je odróżnić od odbić światła słonecznego na liściach.
Im będzie ciemniej, tym więcej świetlików zobaczysz. W całkowitej ciemności zobaczysz setki świetlików.
Zobaczysz ludzi robiących zdjęcia świetlikom za pomocą statywów lub mocując aparaty do płotu, ponieważ do uzyskania dobrych zdjęć potrzebny jest długi czas naświetlania.
Kiedy tam dotrzesz, zachowaj ciszę i użyj słabej latarki, aby znaleźć drogę do doliny, aby nie oślepiać innych osób i nie przeszkadzać świetlikom. Daj swoim oczom kilka minut na przystosowanie się do ciemności, a zostaniesz nagrodzony pięknem setek robaczków świętojańskich wokół ciebie.

Istnieją inne bezpłatne doliny i jaskinie robaczków świętojańskich, ale dostęp do Hokitika Glow-Worm Dell jest najłatwiejszy.

Wąwóz Hokitika

Wąwóz Hokitika słynie z granitowych klifów, przez które przepływa piękna rzeka Hokitika z mleczno-turkusową wodą.
Hokitika Gorge Walk to łatwa pętla o długości 2 km, której przejście zajmuje 40–60 minut. Przecina wąwóz dwukrotnie i jest dostępny dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich aż do pierwszego mostu.
Większa część szlaku prowadzi przez las, ale jest tu kilka punktów widokowych, a widoki z obu mostów są spektakularne. Komary mogą tu być uciążliwe, więc zabierz ze sobą trochę DEET.
Wstęp i parking są bezpłatne.

Dorota Falls

Jeśli będziesz postępować zgodnie z tym przewodnikiem, wodospady Dorothy będą jedynym miejscem, w którym przejedziesz kilka mil ubitą drogą gruntową zamiast drogą asfaltową.
Mówiąc dokładniej, będziesz jechał 3 mile (5 km) na południe i 2,5 mil (4 km) na północ od Dorothy Falls po dobrej jakości ubitej drodze gruntowej.
Wodospad Dorothy znajduje się około 30 m na wschód od drogi i można go łatwo zobaczyć, przejeżdżając przez most. Na zachód od drogi znajduje się niewielki parking.
Wodospady nie są koniecznością, ale miłym miejscem, jeśli lubisz wodospady. Możesz dzielić to miejsce z 1 lub 2 innymi osobami, a może będziesz miał to wszystko dla siebie.
Możesz dojść aż do wodospadów i marmurowego wysokiego wodospadu z brązową wodą u podstawy.

W drodze powrotnej na północ w kierunku Hokitika, gdzie ubita droga gruntowa ponownie zamienia się w asfaltową, leży maleńka osada Hans Bay. Jest to dobre miejsce na relaks i piknik.

Narodowe Centrum Kiwi

Nie daj się zwieść nazwie. Narodowe Centrum Kiwi to w zasadzie małe, kryte zoo, w którym znajduje się mnóstwo rodzimych ryb, a nawet zbiornik z węgorzami i zdarza się, że jest w nim kilka kiwi. Ponieważ kiwi są rzadkie, nieśmiałe i prowadzą nocny tryb życia, Narodowe Centrum Kiwi może być Twoim jedynym sposobem, aby zobaczyć kiwi.
Ponieważ kiwi prowadzą nocny tryb życia, Narodowe Centrum Kiwi zamieniło dzień i noc w ich siedlisku kiwi. Dlatego w ciągu dnia siedlisko jest ciemne, dzięki czemu można zobaczyć, jak żerują w poszukiwaniu pożywienia. Fotografowanie i filmowanie jest surowo zabronione w siedlisku kiwi, ale jest dozwolone w innych miejscach na terenie obiektu.
Nie brakuje też informacji na temat kiwi i wysiłków mających na celu uratowanie ich przed wyginięciem.

A ponieważ to Nowa Zelandia, w Narodowym Centrum Kiwi znajduje się nawet mała ściana świetlików, na której można zobaczyć dziesiątki świetlików.
Większą część Narodowego Centrum Kiwi zajmują akwaria różnej wielkości, a nawet dwa duże akwaria, w których można zobaczyć rodzime ryby. Jednym z dużych zbiorników jest zbiornik z węgorzami, w którym można karmić ryby trzy razy dziennie o 10:00, 12:00 i 15:00. Możesz nawet zgłosić się na ochotnika do karmienia węgorzy.

Ponieważ w siedlisku kiwi nie jest dozwolone fotografowanie, po wyjściu z centrum otrzymasz zdjęcie jednego z ich kiwi. A otrzymasz także pyszny poczęstunek.

Poznaj Hokitika

Hokitika Townchip

Pewnego dnia, gdy byliśmy w mieście, zobaczyliśmy długą kolejkę ludzi czekających w restauracji typu fast food na wynos o nazwie Hokitika Townchip – tak, literówka jest zamierzona. Podają burgery, dania z kurczaka, mnóstwo dań z owoców morza i oczywiście frytki lub frytki, jak to mówimy w USA. Podobało mi się ich jedzenie, zwłaszcza, że ​​wszystko smakuje trochę inaczej niż w zwykłych restauracjach typu fast-food.

Zegar miejski Hokitika

Zegar miejski Hokitika to charakterystyczny punkt orientacyjny na rondzie w handlowym centrum Hokitika. Jej dzwonnica ma ozdobne metalowe wykończenia i jest dobrze utrzymana. Wieża zegarowa i pomnik Pionierów Pogranicza (jedna przecznica na południowy wschód) to dwie najczęściej fotografowane atrakcje w Hokitika.

Pionierzy pomnika Frontier

Pomnik Pionierów Pogranicza i zegar miejski Hokitika (jedna przecznica na północny zachód) to dwie najczęściej fotografowane atrakcje w Hokitika.

Plaża Hokitika

Plaża Hokitika to ciemnoszara plaża piaszczysta, na którą przybywają zarówno mieszkańcy, jak i turyści, aby podziwiać wspaniałe zachody słońca. Na tę plażę zwykle trafia dużo drewna wyrzuconego na brzeg i co roku w styczniu w mieście odbywa się Festiwal Driftwood and Sand Festival, podczas którego artyści i miejscowi budują rzeźby z gruzu plażowego.
Na plażę można wejść od strony Beach Street lub przez deptak Weld Street, przy którym znajdują się dzieła sztuki.

Którą część Nowej Zelandii chcesz teraz odwiedzić?

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: