Wycieczka piesza z przewodnikiem po Coyoacán w Meksyku – Fioletowy przewodnik turystyczny po Meksyku

Ta strona może zawierać linki partnerskie. Możemy otrzymać prowizję, jeśli dokonasz rezerwacji lub zakupu za pośrednictwem tych linków.

W Coyoacán można poczuć się jak w małym meksykańskim miasteczku w Meksyku. Jest to jedno z naszych ulubionych miejsc. Zapewniamy szczegółowy plan podróży z najlepszymi rzeczami do zobaczenia i pokazujemy mnóstwo zdjęć, abyś wiedział, czego możesz się spodziewać.

Coyoacán to dzielnica miasta Meksyk, która była okupowana przez lud Tepanec, który walczył z dominacją Azteków i dlatego powitał hiszpańskich konkwistadorów. Hiszpanie uczynili Coyoacán swoją siedzibą podczas podboju imperium Azteków, a od 1521 i 1523 roku uczynili z niego pierwszą stolicę Nowej Hiszpanii.

Nazwa Coyoacán pochodzi od Azteków i oznacza miejsce kojotów. Wizerunki kojotów dominują w całym mieście, m.in. na znakach ulicznych.

Dopiero w 1857 roku Coyoacán stało się częścią rozwijającego się miasta Meksyk i dopiero w połowie XX wieku wiejskie miasteczko stało się ośrodkiem zurbanizowanym, jakim jest dzisiaj.
Niemniej jednak historyczne centrum Coyoacán zachowało wiele ze swojego małomiasteczkowego meksykańskiego uroku i szybko stało się jednym z naszych ulubionych miejsc na relaks i obserwowanie ludzi w Meksyku.

Coyoacan to dobre miejsce na spacer po uliczkach.

Pojechaliśmy metrem do stacji Coyoacán i stamtąd przeszliśmy pieszo.

W Backpack and Snorkel Travel Guides zazwyczaj promujemy piesze wycieczki z przewodnikiem.
Zdajemy sobie jednak sprawę, że nie każdy lubi samotne spacery po obcym mieście. Tak więc, na wypadek, gdybyś wolił skorzystać z przewodnika po brzuchu: NIE MA PROBLEMU! Poniżej znajdziesz bezpłatne wycieczki GuruWalk i płatne Viator.

Viveros de Coyoacán

Jeśli zaczniesz na stacji metra Coyoacan, to Viveros de Coyoacán będzie miłym przystankiem pośrednim, w przeciwnym razie możesz pominąć ten park.

Założony jako szkółka drzew na początku XX wieku. Obecnie ten obszar o powierzchni 96 akrów (39 hektarów) jest częściowo zalesionym parkiem, a częściowo szkółką drzew. Szkółka drzew produkuje około 1 miliona sadzonek drzew rocznie, które są wykorzystywane do projektów ponownego zalesiania na obszarze Meksyku.

Dziennie odwiedza je około 2500–3000 osób, a wielu z nich przyjeżdża tu, aby ćwiczyć w cieniu drzew.
Ponieważ w parku popularne jest karmienie wiewiórek, mówi się, że populacja wiewiórek jest zbyt duża (co powoduje uszkodzenia drzew) i że wiewiórki są oswojone. No cóż, nie próbowaliśmy ich dokarmiać i może dlatego wiewiórki trzymały się od nas z daleka.
W parku znajdują się toalety publiczne.

Muzeum Fridy Kahlo

Muzeum Fridy Kahlo jest również znane jako Błękitny Dom (La Casa Azul) ze względu na kobaltowo-niebieską farbę ścienną. Budynek był miejscem narodzin Fridy Kahlo (6 lipca 1907 r.), domem dzieciństwa i domem, w którym zmarła 13 lipca 1854 r. Przez kilka lat mieszkała tu także ze swoim mężem Diego Riverą.

Dom został zbudowany w 1904 roku i ma powierzchnię około 8600 stóp kwadratowych (800 metrów kwadratowych) i dziedziniec o powierzchni 400 metrów kwadratowych.
W 1958 roku przekształcono go w muzeum.
Budynek został urządzony tak, jak w latach 50. XX wieku i znajdują się w nim dzieła Fridy Kahlo, Diego Rivery i kilku innych artystów. Wystawione są także inne rzeczy, w tym pamiątki, fotografie i artefakty przedhiszpańskie.

Frida Kahlo i Diego Rivera pomogli Leonowi Trockiemu i jego żonie uzyskać azyl w Meksyku, gdy ten znajdował się pod wyrokiem śmierci wydanym przez Stalina, i kwaterowali ich w tym budynku w latach 1937–1939.

Co ciekawe, Frida Kahlo była ledwo znana opinii publicznej, dopóki w latach 80. XX wieku ruch Neomexicanismo nie zaczął promować jej twórczości. Stała się tak popularna, że ​​Museo Frida Kahlo jest obecnie jednym z najczęściej odwiedzanych muzeów w Meksyku i największym magnesem turystycznym w Coyoacán, odwiedzanym co miesiąc przez około 25 000 osób.
Dlatego ważne jest, aby kupić bilet na stronie internetowej muzeum kilka dni przed wizytą, ponieważ na miejscu nie prowadzi się sprzedaży biletów. Bilety sprzedawane są według przedziałów czasowych i należy stawić się na wyznaczoną godzinę wejścia.

Plac Jardín Hidalgo

Plaza Jardín Hidalgo to główny plac Coyoacán. Jest to piękny plac, na którym można odpocząć i po prostu obserwować ludzi. W przeszłości plac był opanowany przez ulicznych sprzedawców, ale po pobliskich Bazar Artesanal Mexicano został zbudowany w 2008 roku, liczba dostawców była ograniczona przez prawo.

Sam plac ma centralny kiosk, znak Coyoacan, pomnik Hidalgo, pięknie utrzymane tereny zielone i jest otoczony pięknymi starszymi budynkami.
Spędzamy prawdopodobnie godzinę po prostu obserwując ludzi w tym parku.

Bazar Artesanal Mexicano

Zbudowany w 2008 roku Bazar Artesanal Mexicano zapewnił tak potrzebną pomoc osobom odwiedzającym okolicę Plac Jardín Hidalgo I Jardín Centenario które zostały opanowane przez ulicznych sprzedawców.

Bazar ma wiele małych stoisk na dwóch piętrach, gdzie można kupić wszystko, od pamiątek po ubrania.
Toalety znajdują się na obu piętrach budynku.

Po wyjściu z dwupiętrowego bazaru skręć od razu w prawo i wejdź do osobnego sklepu. To ładny sklep i przechodząc przez niego, trafiasz prosto do następnego celu: Jardín Centenario

Jardín Centenario

W XVI wieku park ten był częścią dużego atrium należącego do Parroquia San Juan Bautista i przez wiele lat służył jako cmentarz. Z otaczającej konstrukcji nadal stoi tylko pomalowany na czerwono Arcadas Atrial na zachodzie.
Pośrodku parku znajduje się fontanna z dwoma kojotami, które noszą nazwę miasta.

Jardín Centenario jest mniejszy od swojego sąsiada Plac Jardín Hidalgo i jest znacznie bardziej zalesiony, zapewniając przyjemny cień podczas gorących letnich miesięcy.

Bezpośrednio na południe od parku znajduje się wiele restauracji, ale nasz kolejny cel leży na wschodzie: Parroquia San Juan Bautista

Parroquia San Juan Bautista

Zbudowany przez braci dominikanów w latach 1520-1552, Parroquia San Juan Bautista jest jednym z trzech najstarszych kościołów parafialnych w Meksyku i pomnikiem narodowym od 1934 roku.

Kościół i przylegające do niego krużganki przekazano później franciszkanom.

Na przestrzeni wieków budynki niszczały, a niektóre części wymagały renowacji lub całkowitej przebudowy, tak że jedynymi oryginalnymi elementami są chór, ołtarz główny i kaplica Rosario.

Spójrz na dzwonnicę. Zobaczycie wyrastające z niego drzewo, co jest ironią, ponieważ zostało odrestaurowane w 2005 roku, ponieważ wyrosły z niego drzewa.

Wewnątrz kościoła znajduje się siedem kaplic, a w kaplicy Rosario znajduje się bogato zdobiony barokowy ołtarz z końca XVII wieku.

To kończy twój trzeci pełny dzień w Meksyku.

Samodzielne piesze wycieczki po Meksyku

Autor: Rudy w Backpack and Snorkel

Biografia: Właścicielka przewodników turystycznych Backpack and Snorkel. Tworzymy szczegółowe przewodniki, które pomogą Ci zaplanować niezapomniane wakacje na całym świecie.

Inne popularne Fioletowe przewodniki turystyczne może zainteresuje Cię:

Tak Fioletowy przewodnik turystyczny Backpack and Snorkel? Przypnij je na później: