Zelfgeleide wandeltocht door de historische wijk (Centro Histórico) in Cuauhtémoc in Mexico-Stad - Paarse reisgids voor Mexico-stad

Deze pagina kan affiliate-links bevatten. We kunnen een commissie verdienen als u via deze links boekt of een aankoop doet.

Het historische centrum is de belangrijkste toeristische trekpleister van Mexico-Stad. We bieden u een gedetailleerd reisschema met de beste bezienswaardigheden en we laten veel foto's zien, zodat u weet wat u kunt verwachten.

Cuauhtémoc is het historische en culturele centrum van Mexico-Stad. Het is vernoemd naar de laatste Azteekse keizer en heerser van Tenochtitlan van 1520 tot 1521.
Het heeft de zesde grootste bevolking van alle districten in Mexico-Stad, maar creëert bijna een derde van het BBP van de stad. De historische wijk van Mexico-Stad maakt deel uit van Cuauhtémoc.

Hoe Cuauhtemoc uit te spreken

Cuauhtémoc spreek je uit als coo-au-tée-mock.
De ée in tée wordt uitgesproken als in verloofde en de nadruk ligt op tée.

Hier bij Backpack and Snorkel Travel Guides promoten we doorgaans zelfgeleide wandeltochten.
Maar we beseffen dat niet iedereen het leuk vindt om alleen rond te lopen in een vreemde stad. Dus, voor het geval je liever met een gids gaat: GEEN PROBLEEM! Bekijk hieronder de gratis GuruWalk- en betaalde Viator-rondleidingen.

Zócalo

Begin bij Zócalo, dat officieel Plaza de la Constitución heet en een van de grootste pleinen ter wereld is.
Tegenwoordig wordt Zocalo begrensd door Catedral Metropolitana de la Ciudad de México (Mexico City Metropolitan Cathedral) in het noorden, Palacio Nacional (Nationaal Paleis) in het oosten, de oude Portal de Mercaderes in het westen, administratieve gebouwen in Mexico-Stad in het zuiden en Templo Major in het noordoosten. In de Azteekse tijd stond het paleis van Moctezuma II in het oosten, het paleis van Axayacatl in het westen en het heilige district dat, volgens het Azteekse geloof, het centrum van de stad en het universum was, in het noorden en noordoosten.
Nadat Cortés de stad Tenochtitlan had veroverd en verwoest, bouwde hij een kerk in het noorden (nu de Metropolitan Cathedral van Mexico-Stad), een paleis voor zichzelf in het oosten (nu het Nationaal Paleis), Portales de Mercaderes (koopmansportalen) in het westen en in het zuiden bouwde hij het Huis van de Ayuntamiento, een overheidsgebouw (nu administratieve gebouwen in Mexico-Stad).
Door de geschiedenis heen is Zócalo gebruikt als marktplaats, een plek voor politieke demonstraties, optochten en niet-politieke evenementen zoals concerten.

Toeristen zijn wellicht het meest geïnteresseerd in de prachtige architectuur van de omliggende gebouwen, de vele restaurants en winkels en het CDMX-bord op de zuidpunt van het plein.

Gran Hotel Ciudad de Mexico

Het Gran Hotel is niet zichtbaar vanuit Zocalo – het hotel dat je vanuit Zocalo ziet is het Majestic Hotel. De ingang van het Gran Hotel bevindt zich aan de weg: 16 september.
Terwijl de gebouwen tegenover de Zocalo neokoloniale gevels moesten hebben, waren de architecten van het oorspronkelijke Mercantile Centre (warenhuis), dat nu het Gran Hotel is, vrij om de neoklassieke stijl te gebruiken die in 1899 bij de bouw als moderner werd beschouwd.
De weelderige Art Nouveau-stijl van het interieur van het Gran Hotel is niet veel veranderd sinds 1899, toen het nog een warenhuis was. En ja, de liften en het glas-in-loodplafond, ontworpen door de Franse houtbewerker en glaskunstenaar Jacques Grüber, zijn allemaal origineel.
In 1968 werd het gebouw omgebouwd tot een hotel om mensen te huisvesten die de Olympische Zomerspelen van 1968 bijwoonden.
Het hotel werd in meerdere films gebruikt, waaronder de James Bond-films Licentie om te doden (1989) en Spook (2015).

Ga de trap op naar de hotellobby en bewonder het grandioze glas-in-loodplafond, de liften, de architectonische details van de muren en de prachtige kroonluchter boven de trap.

Palacio Nacional

Palacio Nacional is de zetel van de federale uitvoerende macht in Mexico en sinds 2018 de officiële residentie van de president van Mexico. Dat is de reden waarom het paleis momenteel niet open is voor toeristen.
Toen het paleis werd gebouwd, werden veel van de bouwmaterialen hergebruikt uit de ruïnes van het Moctezuma II-paleis dat vroeger op dezelfde plek stond.

Het paleis kijkt uit op Zocalo en heeft drie deuropeningen. Opvallend is het balkon boven de centrale deuropening. Hier luidt de president van Mexico de bel die boven het balkon hangt als onderdeel van de Grito de Dolores viering vlak voor 23.00 uur op 15 september. De Grito Dolores, of de Roep van Dolores, was toen de katholieke priester Miguel Hidalgo y Costilla zijn kerkklok luidde als de oproep tot de wapens die de aanzet gaf tot de Mexicaanse Onafhankelijkheidsoorlog.

Metropolitaanse kathedraal van Mexico-Stad

De oorspronkelijke Spaanse kerk die werd gebouwd op het terrein waar vandaag de dag de kathedraal staat, werd gebouwd op de ruïnes van wat waarschijnlijk een grote Azteekse tempel was, gewijd aan de god Quetzalcoatl, en enkele andere gebouwen in de buurt van de Templo Mayor.
Het werd al snel als onvoldoende beschouwd voor het groeiende belang van de stad, maar in 1534 werd het toch verheven tot de rang van kathedraal.

Geïnspireerd door de gotische kathedralen in Spanje werd de Metropolitan Cathedral van Mexico-Stad gebouwd van 1573 tot 1813. De eerste steen werd echter in 1571 geplaatst, maar de bouw begon in 1573. Omdat het terrein modderig en onstabiel was, moesten speciale voorzorgsmaatregelen worden genomen en het duurde tot 1581 voordat de eerste muren werden opgetrokken.
Gedurende de lange bouwtijd van 240 jaar veranderden de architectonische voorkeuren en leidden tot de opname van barokke, neoklassieke en andere stijlen.
De inwijding van de onvoltooide kerk vond plaats in 1656 en een tweede inwijding vond plaats in 1667 nadat de laatste kluis was gesloten.

De Metropolitaanse Kathedraal van Mexico-Stad is de korte vorm van de Metropolitaanse Kathedraal van de Hemelvaart van de Allerheiligste Maagd Maria (Catedral Metropolitana de la Asunción de la Bienaventurada Virgen María a los cielos). Het is de kathedraalkerk van het rooms-katholieke aartsbisdom Mexico en vanwege het belang van de katholieke kerk in Mexico en Nieuw-Spanje was het vaak het toneel van historisch belangrijke gebeurtenissen zoals verschillende kroningen en begrafenissen van keizers en onafhankelijkheidshelden.

De kathedraal ligt op het zuiden richting Zocalo en is 128 meter lang en 59 meter breed. Het heeft twee klokkentorens van 67 meter hoog en bevatten 25 klokken.
Van de 16 kapellen in de kathedraal zijn er 14 open voor het publiek. Elke kapel werd gesponsord door een broederschap en is gewijd aan een of meer heilige(n).
Er zijn vijf beuken, 51 gewelven, 74 bogen en 40 kolommen.

Burgemeester van Templo

Templo Mayor werd door de Azteken Huēyi Teōcalli genoemd en voor hen was Huēyi Teōcalli het centrum van de stad Tenochtitlan, wat nu Mexico-Stad is, en het centrum van hun universum.
Templo Mayor was opgedragen aan twee goden:

Huitzilopochtli: de god van de oorlog, de zon, het mensenoffer en de beschermheer van de stad Tenochtitlan

Tlaloc: de god van regen, water, vruchtbaarheid en landbouw

Beide goden hadden afzonderlijke heiligdommen bovenaan de grote piramide en er was voor elk heiligdom een ​​aparte trap. Het heiligdom van Huitzilopochtli was de grootste van de twee.
De centrale torenspits was gewijd aan de windgod Quetzalcoatl.
De grote piramide heeft naar schatting deze afmeting aan de basis gehad: 328 x 262 ft (100 x 80 m) en gemeten 200 ft (60 m) vanaf het plein tot de top van het Huitzilopochtli-heiligdom.

Toen Cortes Tenochtitlan in 1521 veroverde en verwoestte, gebruikte hij bouwmaterialen van Templo Mayor om Mexico-Stad in Spaanse stijl te herbouwen.
Hoewel een groot deel van Templo Mayor werd verwoest, raakte een deel ervan overwoekerd door vegetatie en werd uiteindelijk vergeten. Na verloop van tijd begonnen mensen zich in dit gebied te vestigen en hun huizen te bouwen zonder te weten dat een van de heiligste plekken van de Azteken onder hen begraven lag.
Aan het einde van de 19e en het begin van de 20e eeuw werden bij opgravingen delen van gebouwen en kunstvoorwerpen gevonden, maar het duurde tot 1978 voordat de gebouwen op deze plek werden gesloopt en er met serieuze graaf- en conserveringswerkzaamheden werd begonnen.
De opgegraven gebouwen met enkele beperkte uitleg zijn gratis te bezichtigen vanaf een verhoogde loopbrug.
De gevonden artefacten zijn alleen te zien in de Templo Mayor-museum.

Templo Mayor, de grote piramide, werd in zeven fasen gebouwd. Elke fase bouwde voort op de tempel van de vorige fase en breidde deze uit.

Eerste Tempel: De bouw van de eerste tempel begon rond 1325. Deze ligt onder water en kan daarom niet worden afgegraven. Uit oude documenten blijkt dat deze eerste piramide met aarde en hout werd gebouwd, en het is twijfelachtig of dit allemaal tot nu toe bewaard is gebleven. De eerste tempel is de enige niet-opgegraven fase.

Tweede Tempel: De tweede tempel werd gebouwd tussen 1375 en 1427, tijdens het bewind van de koningen Acamapichtli, Huitzilihuitl en Chimalpopoca. Tot nu toe is alleen het bovenste deel van deze tempel met zijn twee met stucwerk bedekte stenen heiligdommen opgegraven.

Derde Tempel: De derde tempel werd gebouwd tussen 1427 en 1440 tijdens het bewind van koning Itzcoatl. Het bevatte een trap met acht stenen vaandeldragers (goddelijke strijders) die de toegang tot de bovenste heiligdommen van de piramide bewaakten.

Vierde Tempel: Deze tempel werd gebouwd tussen 1440 en 1481 tijdens het bewind van koningen Moctezuma I en Axayacatl. Het bovenste platform was versierd met slangen en apen- of Tlaloc-vormige vuurpotten.

Vijfde Tempel: De vijfde tempel werd gebouwd tussen 1481 en 1486 tijdens het bewind van koning Tizoc.

Zesde Tempel: De zesde tempel werd gebouwd tussen 1486 en 1502 tijdens het bewind van koning Ahuizotl. Tijdens zijn bewind werd het Heilige Precinct omgeven door een muur die was versierd met slangenkoppen, werden drie heiligdommen gebouwd en werd het Huis van de Eagle Warriors gebouwd.

Zevende Tempel: De zevende tempel werd bijna volledig verwoest door de Spanjaarden en bijna alles wat we over deze tempel weten, komt uit historische documenten. Slechts één platform aan de noordkant en een stuk bestrating op de binnenplaats aan de zuidkant zijn bewaard gebleven.
De zevende tempel was het grootste en belangrijkste ceremoniële centrum van de Azteken. Het gemeten aan de basis: 328 x 262 ft (100 x 80 m) en was 200 ft (60 m) hoog vanaf het plein tot de top van het heiligdom van god Huitzilopochtli.
Kijkend vanaf het centrale plein voor de grote piramide, was het linker heiligdom gewijd aan de watergod Tlaloc en het rechter heiligdom was gewijd aan de god van de zon en de oorlog, Huitzilopochtli.
Er waren twee aparte trappen aan de voorkant die toegang gaven tot het grote platform waarop de twee heiligdommen stonden. Elk heiligdom had grote vuurpotten waar voortdurend heilige vuren brandden. De hele piramide was bedekt met stucwerk en bedekt met kleurrijke verf.
Cortes meldde dat hij onder de indruk was van het aantal en de pracht van de tempels die hij in Tenochtitlan zag. Helaas voedde dat alleen maar zijn fanatieke verlangen om alle niet-christelijke religieuze symbolen te vernietigen.

Templo Mayor-museum

Het museum werd in 1987 gebouwd om de artefacten te huisvesten die werden gevonden tijdens de opgravingen van Templo Mayor. Het heeft 8 tentoonstellingshallen en elke kamer is gewijd aan een godheid of een onderwerp als landbouw.

Als u van plan bent het museum te bezoeken, houd er dan rekening mee dat u geen vloeistoffen mee naar het museum mag nemen en dat er geen kluisjes zijn waar u deze kunt opbergen. Je moet al je drankjes weggooien of ze bij de vuilnisbak buiten het museum achterlaten, in de hoop dat ze er nog zijn als je terugkomt.

Als dat voor u niet acceptabel is, wanhoop dan niet. Je kunt veel vergelijkbare artefacten zien in de Museo Nacional de Antropologie.

De acht tentoonstellingsruimtes zijn:

Kamer 1: Deze zaal is gewijd aan artefacten gevonden bij Templo Mayor met betrekking tot Coatlicue (moeder van god Huitzlipochtli) en Coyolxauhqui (de zus van Huitzlipochtli).

Kamer 2: Deze zaal toont artefacten die verband houden met de concepten van ritueel en opoffering in Tenochtitlan. Hier kun je begrafenisoffers, messen, muziekinstrumenten, schedels en urnen zien.

Kamer 3: In deze hal vind je artefacten die verband houden met de economie van het Azteekse rijk.

Kamer 4: Deze zaal is gewijd aan de artefacten die verband houden met de god Huitzilopochtli.

Kamer 5: Deze zaal is gewijd aan de god Tlaloc.

Kamer 6: Deze zaal is gewijd aan de flora en fauna van Midden-Amerika en hun goddelijke betekenis voor de Azteken.

Kamer 7: In deze hal leer je over de landbouwtechnologie van de Azteken.

Kamer 8: Deze zaal is gewijd aan de geschiedenis en het archeologisch onderzoek van Templo Mayor.

Museo Nacional de Arte

Het Museo Nacional de Arte, ook wel MUNAL genoemd, werd opgericht in 1982. Het is gevestigd in het oude Paleis voor Communicatie, dat begin 20e eeuw werd gebouwd om het Secretariaat van Communicatie en Openbare Werken te huisvesten.
De permanente collectie van MUNAL bestaat uit meer dan 3.000 Mexicaanse kunstwerken uit de koloniale periode (1550 tot 1821), de eerste eeuw na de onafhankelijkheid van Mexico (1821 tot ongeveer 1920) en de periode na de Mexicaanse Revolutie (1920 tot 1950).

Naast de kunstwerken kunnen bezoekers genieten van de prachtige architectuur van het paleis, dat voornamelijk is ontworpen in klassieke en gotische stijlen, maar er zijn ook andere bouwstijlen te vinden.

De toegang bedraagt ​​80 Pesos per persoon en betaling kan uitsluitend contant worden gedaan. Als je foto's wilt maken (flitsen is niet toegestaan), dan moet je 5 Pesos extra betalen en ontvang je een opgerold papieren kaartje dat je als ring moet dragen om de bewakers aan te geven dat je betaald hebt.
Videovergunningen kosten 30 pesos. Statieven of verlichting zijn niet toegestaan.

Palacio Post

Palacio Postal is ook bekend als Palacio de Correos de México, het belangrijkste postkantoor. Het is gevestigd in een prachtig gebouw dat in 1907 werd gebouwd en destijds werd geprezen als het modernste postkantoor.
Een mislukte renovatie in de jaren vijftig verzwakte het gebouw aanzienlijk en de aardbeving met een kracht van 8 in 1985 resulteerde in ernstige schade. Ongeveer 5 jaar later begon de bouw om het gebouw in zijn oorspronkelijke constructie en uiterlijk te herstellen. Het resultaat is fenomenaal.

Het noordelijke deel van het gebouw, dat toegankelijk is vanaf de Calle de Tacuba, herbergt het Museo Postal, wat zeker de 10-15 minuten waard is die je nodig hebt om door de tentoonstellingen te bladeren. De tweede verdieping is momenteel niet toegankelijk.
Zorg ervoor dat u de architectonische details van dichtbij bekijkt.

Het hoofdpostkantoor is toegankelijk via de hoofdingang op de kruising van Eje Central Lazaro Cardenas en Calle de Tacuba.
Als u een ansichtkaart of brief naar uw vrienden of dierbaren wilt sturen, is dit waarschijnlijk de beste plek om dat te doen. Ansichtkaarten zijn verkrijgbaar bij verkopers voor het postkantoor of in de buurt Casa de los Azulejos (Huis van tegels).

Palacio de Bellas Artes

Het Paleis voor Schone Kunsten van Mexico-Stad wordt ook wel de Kunstkathedraal van Mexico genoemd, omdat hier vele opmerkelijke concerten, dans-, literatuur-, opera- en theaterevenementen en tentoonstellingen van schilderijen, fotografie en beeldhouwwerken zijn gehouden. In 1987 werd het door UNESCO uitgeroepen tot artistiek monument.

Het Palacio de Belles Artes werd tussen 1904 en 1934 gebouwd met meerdere vertragingen en bouwstops.

Het gebouw zelf is indrukwekkend in zijn Art Nouveau (buitenkant) en Art Deco (binnenkant) stijlen. De belangrijkste buiten- en binnengevels zijn gemaakt van wit Italiaans Carrara-marmer. De vier Pegasus-sculpturen op de voorkant van het gebouw zijn hierheen gebracht vanuit de Zocalo waar ze oorspronkelijk stonden.

Tegenwoordig toont het museum muurschilderingen, schilderijen en sculpturen op drie verdiepingen. Het valt op door zijn (vaak gewelddadige) muurschilderingen van Diego Rivera en andere bekende Mexicaanse kunstenaars. Vergeleken met andere musea is de hoeveelheid tentoongestelde kunst veel lager.

De toegang bedraagt ​​80 Pesos per persoon, alleen contant geld wordt geaccepteerd. Tassen dienen gratis te worden gecontroleerd bij de garderobe.

Torre Latinoamericana

Torre Latinoamericana, gebouwd tussen 1949 en 1956, was tot 1982 het hoogste voltooide gebouw van Mexico en het was 's werelds eerste grote wolkenkrabber die met succes werd gebouwd in een zeer actieve seismische zone. Het weerstond de verwoestende aardbeving met een kracht van 7,9 in 1957 en de aardbeving met een kracht van 8,1 in 1985 zonder schade.

Tegelhuis (Casa de los Azulejos)

Gebouwd in de 16e eeuw uit twee bestaande herenhuizen die gescheiden waren door een steegje, werden ze gecombineerd door de graven van de Vallei van Orizaba, waardoor het de bijnaam kreeg Palacio de los Condes del Valle de Orizaba.
Een van de nakomelingen, Doña Graciana Suárez de Peredo, de vijfde gravin van de vallei van Orizaba, liet in 1737 de gevel betegelen met handgemaakte tegels uit Puebla.
De graven van de Vallei van Orizaba verkochten het landhuis in 1871 en het veranderde verschillende keren van eigenaar.
In 1917 werd het gebouw overgenomen door de gebroeders Sanborn, die het renoveerden en ombouwden tot een restaurant. Tegenwoordig is dit restaurant het vlaggenschiprestaurant van de Sanborns-keten.
In 1931 werd Casa de los Azulejos uitgeroepen tot nationaal monument.

Zelfs als je hier niet wilt eten, ga dan naar binnen en neem een ​​kijkje in de prachtig versierde en geschilderde eetkamer en misschien vind je wel wat pralines of ander snoep dat je lekker vindt.

Alameda Centraal

Alameda Central, gebouwd in 1592 op de plek van een Azteekse marktplaats, is het oudste openbare park in Amerika. Het is een symbool van een traditioneel Mexicaans park dat veel andere steden in Mexico heeft geïnspireerd om hun parken ook Alameda te noemen.
De westelijke delen van het park werden in 1770 en 1791 toegevoegd en de lay-out die je vandaag de dag ziet dateert uit de late 19e en vroege 20e eeuw.
Nadat Mexico in 1821 onafhankelijk werd, gaf president Santa Anna opdracht om de fonteinen in het park met alcohol te vullen.

Alameda Central staat bekend om zijn fonteinen en standbeelden:

Beethoven-monument

Benito Juárez vergaderzaal (grootste monument, gebouwd in 1910)

Désespoire

Fontein van Mercurius

Fontein van Neptunus

Fontein van Venus

Fontein van de Maagd (centrale fontein)

Gladiador frigio

Gladiador Romano

La Primavera

Las Danaides

Malgré Tout

Standbeeld van Alexander von Humboldt

Muurschilderingen en monumenten aan de Paseo de la Reforma

Je laatste stop van vandaag is de Paseo de la Reforma, de Mexicaanse versie van de Champs-Élysées in Parijs of de Ringstraße in Wenen.

Als je met de lokale bevolking praat, zul je merken dat ze vaak korter worden Paseo de la Reforma naar Hervorming.

Paseo de la Reforma is een 14,7 km lange boulevard die het Nationaal Paleis verbindt met het kasteel van Chapultepec. de keizerlijke residentie. Het werd gebouwd tijdens het kortstondige Tweede Mexicaanse Rijk van 1864-1867 en werd in de daaropvolgende jaren vele malen verbeterd, met name met bomen, bruggen en monumenten die geen deel uitmaakten van de oorspronkelijke bouw.

De laatste grote revisie was het vernieuwingsproject in 2003, waardoor de Paseo de la Reforma werd omgebouwd tot een van de belangrijkste trekpleisters van Mexico-Stad en de grondprijzen omhoog schoten, waardoor het het duurste gebied in Mexico-Stad werd.
Loop langs de Paseo de la Reforma en geniet van de monumenten, muurschilderingen en standbeelden die elke honderd meter langs de straat staan.

Enkele opvallende bezienswaardigheden in de omgeving waar u zich nu bevindt:

Torre Caballito en het nabijgelegen Mexico-bord






Fontán Reforma Hotel met zijn muurschilderingen



Iglesia de San Hipólito en San Casiano



De vele beelden langs de straat

Aan de Paseo de la Reforma vind je veel dure en goedkope restaurants en als je 's middags de zijstraten verkent, zul je veel straatverkopers tegenkomen die heerlijk en vaak erg goedkoop eten maken. Overdag zijn ze leuk om te zien, maar 's avonds komen ze pas echt tot leven als nachtelijke voedselmarkten. In plaats van een restaurant te vinden, eten we meestal gewoon bij een of twee van deze straatvoedselkraampjes.

Paseo de la Reforma is voor Mexicanen een favoriete plek geworden om feesten of demonstraties te houden.
Op een weekend waren we getuige van drie optochten vlak voor onze neus Airbnb aan de Paseo de la Reforma. Twee waren kort, maar één duurde 90 minuten nadat we aankwamen, en we weten niet hoe lang het al onderweg was.

Hiermee is uw eerste volledige dag in Mexico-Stad afgesloten.

Zelfgeleide wandeltochten door Mexico-Stad

Auteur: Rudi bij Backpack and Snorkel

Bio: Eigenaar van Backpack and Snorkel Reisgidsen. We creëren diepgaande gidsen om u te helpen bij het plannen van onvergetelijke vakanties over de hele wereld.

Andere populair Paarse reisgidsen Mogelijk bent u geïnteresseerd in:

Zoals dit Backpack and Snorkel Paarse reisgids? Pin deze voor later: